ساختار ماموت کشف شده در اعماق فضا درک ما از جهان را به چالش می کشد: ScienceAlert

یک ساختار عظیم کشف شده در جهان دور، درک ما از چگونگی تکامل جهان را به چالش می کشد.
در سال 2024، ستاره شناسان حلقه ای از کهکشان های غول پیکر و تقریبا کامل را کشف کردند، حدود 1.3 میلیارد قطر سال نوری
بله درست خواندید یک میلیارد سال نوری
با هیچ ساختار یا مکانیسم شناخته شده ای از شکل گیری مطابقت ندارد.
این کشف به رهبری الکسیا لوپز منجم از دانشگاه مرکزی لنکاوی در 243 امین نشست انجمن نجوم آمریکا در سال 2024 ارائه شد و در سال 2024 منتشر شد. مجله کیهان شناسی و فیزیک اختر ذرات.
این سیگنال توسط نوری گرفته شد که 6.9 میلیارد سال را طی کرد تا به ما برسد.
وجود “حلقه بزرگ”، همانطور که ساختار نامگذاری شده است، ممکن است به این معنی باشد که ما نیاز به تغییر مدل استاندارد کیهان شناسی داریم.
این دومین سازه غول پیکری است که توسط لوپز و همکارانش کشف شده است. اولین مورد که رنگین کمان غول پیکر نام دارد، در واقع در همان قسمت از آسمان و در همان فاصله قرار دارد. زمانی که کشف رنگین کمان در سال 2021 اعلام شد، اخترشناسان را متحیر کرد. حلقه بزرگ فقط به رمز و راز می افزاید.
لوپز در ژانویه 2024 گفت: “هیچ یک از این دو ساختار فوق العاده قابل توضیح در درک فعلی ما از جهان نیست.”
و اندازههای فوقالعاده بزرگ، شکلهای متمایز و مجاورت کیهانشناختی آنها مطمئناً چیز مهمی را به ما میگویند – اما دقیقاً چه؟
به نظر می رسد فوری ترین ارتباط با چیزی به نام نوسان صوتی باریون (BAO) باشد. اینها آرایه های دایره ای غول پیکری از کهکشان ها هستند که در سراسر کیهان یافت می شوند. آنها در واقع کرهها هستند، فسیلهایی از امواج صوتی که در کیهان اولیه منتشر میشدند و سپس وقتی فضا چنان پراکنده شد که امواج صوتی دیگر نمیتوانستند منتشر شوند، منجمد شدند.
حلقه بزرگ BAO نیست. تمام BAO ها اندازه ثابتی در حدود 1 میلیارد سال نوری قطر دارند. و بررسی دقیق حلقه بزرگ نشان می دهد که بیشتر شبیه به یک پیچ چوب پنبه ای است که به گونه ای تراز شده است که شبیه یک حلقه به نظر می رسد.

که این سوال را بی پاسخ می گذارد: این چه جهنمی است؟ و این برای اصل کیهان شناسی که بیان می کند که در همه جهات هر بخش معینی از فضا باید بسیار شبیه به سایر بخش های فضا باشد، چه معنایی دارد؟
لوپز توضیح داد: “ما انتظار داریم که وقتی به جهان در مقیاس بزرگ نگاه می کنیم، ماده به طور یکنواخت در همه جای فضا توزیع شود، بنابراین نباید هیچ بی نظمی قابل توجهی بالاتر از یک اندازه خاص وجود داشته باشد.”
کیهان شناسان محدودیت اندازه نظری کنونی را برای سازه ها 1.2 میلیارد سال نوری محاسبه می کنند، اما هر دو ساختار بسیار بزرگتر هستند – Arc Gigantic تقریباً سه برابر بزرگتر است و محیط حلقه بزرگ با طول Arc Gigantic قابل مقایسه است.
اما اندازه تنها یکی از مشکلات است. دیگری این است که این برای کیهان شناسی یعنی مطالعه تکامل کیهان به چه معناست. مدل فعلی مدلی است که در حال حاضر به بهترین وجه با آنچه مشاهده می کنیم مطابقت دارد، اما برخی ویژگی ها وجود دارد که توضیح آنها در چارچوب آن چالش برانگیز است.
مدل های دیگری نیز برای مدیریت این عملکردها پیشنهاد شده است. در یکی از این مدلها، کیهانشناسی چرخه همشکل راجر پنروز، که در آن جهان از بیگ بنگ دورههای بینهایتی از انبساط را پشت سر گذاشته است، ساختارهای حلقهای انتظار میرود – اگرچه شایان ذکر است که کیهانشناسی چرخه همشکل مشکلات خود را دارد.
https://www.youtube.com/watch?v=fwRJGaIcX6A frameborder=”0″ allow=”accelerometer; راه اندازی خودکار؛ کلیپ بورد-ضبط; رسانه رمزگذاری شده؛ ژیروسکوپ; عکس در تصویر; اشتراک گذاری وب” referrerpolicy=”strict-origin-when-cross-origin” allowfullscreen>احتمال دیگر این است که ساختارها نوعی نقص توپولوژیکی در تار و پود فضازمان هستند که به رشته های کیهانی معروف هستند. تصور می شود که آنها چین و چروک هایی به وسعت پروتون هستند که در کیهان اولیه زمانی که فضازمان کشیده شد، ظاهر شدند، سپس در جای خود منجمد شدند.
ما شواهد فیزیکی زیادی برای رشته های کیهانی پیدا نکرده ایم، اما شواهد نظری کاملا امیدوارکننده است.
در حال حاضر، هیچ کس به طور قطع نمی داند که حلقه بزرگ و طاق غول به چه معنا هستند. آنها فقط می توانند ترتیبات تصادفی کهکشان هایی باشند که در سراسر آسمان می چرخند، اگرچه احتمال آن بسیار اندک به نظر می رسد.
بهترین امید یافتن چنین ترتیبات بیشتری از کهکشانهای پراکنده در سراسر جهان و از دید پنهان است.
لوپز گفت: «از نظر نظریههای کیهانشناسی کنونی، ما فکر نمیکردیم ساختارهایی در این مقیاس امکان پذیر باشد.
شاید بتوانیم انتظار یک ساختار بسیار بزرگ را در کل جهان قابل مشاهده خود داشته باشیم. با این حال حلقه بزرگ و قوس غول پیکر دو ساختار عظیم هستند و حتی همسایه های کیهانی هستند که بسیار جذاب است.
یافته ها در گزارش شده است مجله کیهان شناسی و فیزیک اختر ذرات.




