مقالات

دانشمندان شبیه سازی کردند که اگر حیات هرگز وجود نداشت، زمین چگونه می شد: ScienceAlert


ما اینجا هستیم. ما کاملاً مطمئن نیستیم که چگونه به اینجا رسیدیم، اما اینجا هستیم.

اما… اگر ما اینجا نبودیم چه می شد؟

این سوالی است که دانشمندان در یک مطالعه جدید که شبیه سازی یک دید جایگزین از زمینی است که در آن حیات هرگز راه خود را پیدا نکرده است، می پرسند.

یافته های گزارش شده در مجله علوم سیاره ای، فقط یک آزمایش فکری سورئال نیستند.

این نیز یک سوال علمی جدی و مطالعه جدیدی از ایده های پشت فرضیه گایا است.

فرضیه گایا – که نباید با فرضیه تیا با صدای اساطیری اشتباه گرفته شود – نشان می دهد که زندگی روی زمین با محیط فیزیکی سیاره به روش هایی در تعامل است که به حفظ یک جهان قابل سکونت کمک می کند و نوعی هموستاز سیاره ای ایجاد می کند.

در مطالعه جدید که توسط سامانتا گیلبرت یانیزک، اختر زیست شناس از دانشگاه واشنگتن هدایت شد، دانشمندان ساعت را به عقب برگرداندند تا ببینند چگونه زمین ممکن است در طی میلیاردها سال تکامل یافته باشد – بدون چنین کمک فرضی.

آیا زمین برای قابل سکونت شدن به حیات نیاز دارد؟ یک شبیه سازی جدید نشان می دهد که چگونه سیاره ممکن است در غیاب حیات تکامل یافته باشد. (تصویر رصدخانه زمین ناسا توسط جاشوا استیونز با استفاده از داده های Suomi NPP VIIRS توسط میگل رومن، مرکز پرواز فضایی گودارد ناسا)

محققان در مقاله خود نوشتند: «یک سوال باز در مورد تکامل زمین این است که آیا می‌توانست برای میلیاردها سال بدون تأثیر حیات بر محیط زیست قابل سکونت باشد یا خیر».

واضح است که زیست‌شناسی نقش مهمی در محیط سطح زمین بازی می‌کند، که این سوال اصلی ما را برمی‌انگیزد: آیا حیات برای حمایت از قابلیت سکونت طولانی‌مدت یک سیاره سنگی ضروری است؟

در مطالعه خود، گیلبرت یانیزک و همکارانش یک مدل کامپیوتری پیچیده از زمینی که فاقد حیات بود، اما شامل هر چیز دیگری در محیط فیزیکی آن – از جمله هسته سیاره، گوشته، پوسته، جو، اقیانوس ها، و شار خورشیدی ورودی- بود و محاسبه کردند که چگونه مواد شیمیایی بین نقاط مختلف سیاره حرکت می کنند.

در مجموع، آنها 19 ویژگی کلیدی سیاره‌ای مانند جریان گرما، شیمی اقیانوس و دمای سطح را شبیه‌سازی کردند و چگونگی تکامل این زمین مجازی را طی 5 میلیارد سال، از حدود زمان شکل‌گیری زمین تا حدود 500 میلیون سال آینده، ردیابی کردند.

این شبیه‌سازی‌ها علاوه بر پاسخ به پرسش‌های وجودی درباره سرنوشت زمین بی‌جان فرضی ما، می‌توانند به ما کمک کنند تا نشانه‌های جوی و شیمیایی را که در جهان‌های دور شناسایی می‌کنیم، درک کنیم.

گیلبرت یانیزک می گوید: «این مدل می تواند به ما کمک کند تا ببینیم سیارات قابل سکونت اما غیر زنده چگونه می توانند از سیارات زنده تقلید کنند.

وقتی مشاهدات جو یک سیاره فراخورشیدی را تفسیر می‌کنیم، این ابزار به ما کمک می‌کند تا احتمال اینکه آنچه مشاهده می‌کنیم نشان‌دهنده حیات در سطح باشد، به ما کمک می‌کند.

از روی سطح بی‌جان زمین غیرزیست شبیه‌سازی‌شده، به نظر می‌رسد که فقدان حیات تفاوت بزرگی در نحوه انجام همه چیز در طی میلیاردها سال ایجاد نمی‌کند – به استثنای بارزترین استثنا کمبود اکسیژن اتمسفر با توجه به فقدان فتوسنتز است.

در حالی که ممکن است اکسیژن اتمسفر برای اکثر حیات‌های پیچیده غیرقابل مذاکره در نظر گرفته شود، در واقع پیش نیازی برای سکونت‌پذیری در زمینه نجوم نیست، جایی که معمولاً با توانایی سیاره برای حمایت از آب مایع در سطح آن تعیین می‌شود.

از این نظر، زمین بی‌جان از جمله سطوح آب مشابهی با زمین ما نشان داد.

این تیم توضیح می‌دهد: «ما نشان می‌دهیم که سیاره‌ای مانند زمین می‌تواند دمای سطح قابل سکونت را بیش از 4.5 Gyr (و بیشتر) از طریق فرآیندهای غیرزیست حفظ کند، بدون اینکه نیاز به بازخورد بیولوژیکی برای تنظیم آب و هوا داشته باشد.

چرخه کربنات-سیلیکات، که توسط فعل و انفعال بین هوازدگی سیلیکات، خروج گازهای آتشفشانی، و شیمی اقیانوس هدایت می شود، یک حلقه بازخورد منفی قوی ایجاد می کند که CO اتمسفر را حفظ می کند.2 و دمای سطح در محدوده قابل سکونت، حتی اگر درخشندگی خورشید تقریباً 30 درصد در 4.5 Gyr افزایش یافته است.

این یافته‌ها فرضیه گایا را رد نمی‌کند و محققان خاطرنشان می‌کنند که نمی‌توانند این احتمال را که حیات روی زمین به فرآیندهایی که ثبات آب و هوا را بهبود می‌بخشد کمک می‌کند رد کنند.

محققان همچنین محدودیت‌ها و ساده‌سازی‌های متعددی را در مدل خود تأیید می‌کنند، از جمله مفروضاتی در مورد تکتونیک صفحه، شیمی اتمسفر و فرآیندهایی که آب و هوای زمین را تنظیم می‌کنند.

با این حال، نتایج شبیه‌سازی آنها نشان می‌دهد که حیات برای قابل سکونت ماندن یک سیاره سنگی الزامی نیست.

محققان نتیجه گیری می کنند: “یافته های ما نشان می دهد که یک زمین غیر زنده می تواند به وضعیتی مشابه (از نظر ژئوفیزیک و آب و هوای جهانی) به زمین بی جان امروزی برسد، اما بدون اکسیژن فراوان جوی.”

“بنابراین، این کار با پیشنهاد این که زندگی و قابلیت سکونت ممکن است تا حدودی از هم جدا باشند، به بحث های جاری در مورد فرضیه گایا کمک می کند.”

یافته ها در گزارش شده است مجله علوم سیاره ای.

این مقاله توسط ربکا دایر تصحیح و توسط ربکا دایر ویرایش شده است. در حالی که ما به روند خود افتخار می کنیم، ما فقط انسان هستیم. اگر خطایی را مشاهده کردید، لطفاً به ما اطلاع دهید.


Source link

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

دکمه بازگشت به بالا