مقالات

یک مطالعه اسکن مغز در مقیاس بزرگ فقط یک نظریه محبوب در مورد کنترل هیجانی را پیچیده کرد: ScienceAlert


پس از جدایی، یکی از دوستان ممکن است به شما یادآوری کند که قبلاً دوران سختی را پشت سر گذاشته اید. توصیه آنها منطقی است و شما می خواهید باور کنید که دوباره احساس خوشبختی خواهید کرد. ممکن است همچنان از آن مکالمه به خانه برگردید و به همان اندازه ناراحت باشید.

نگاه متفاوت به وضعیت گاهی اوقات می تواند آرامش را به همراه داشته باشد. دانشمندان تلاش برای تغییر احساسات خود از طریق تفسیر مجدد رویدادها را ارزیابی مجدد شناختی می نامند.

اما آیا دیدن مغز این تلاش را نیز نشان می دهد که چقدر خوب کار می کند؟

مطالعه منتشر شده در طبیعت این سوال را در 40 مجموعه داده شامل حداکثر 2175 شرکت‌کننده بررسی کرد. فعالیت در نواحی مغز مرتبط با کنترل عاطفی، روابط مورد انتظار را با میزان موفقیت افراد از این استراتژی نشان نداد.

این مناطق بارها و بارها در آزمایشات قبلی مشخص شده اند. وقتی افراد سعی می کنند موقعیت های ناراحت کننده را دوباره تفسیر کنند، قسمت هایی از مغز در پشت پیشانی به نام قشر جلوی مغز درگیر می شود. این حوزه ها همچنین به استدلال و حفظ اطلاعات در ذهن کمک می کنند.

بنابراین محققان انتظار داشتند که بین فعالیت در این مناطق و توانایی افراد در تنظیم احساسات ارتباط وجود داشته باشد. مطالعه جدید تفاوت بین مشاهده مغز افراد هنگام استفاده از یک استراتژی و مقایسه میزان سود افراد مختلف از آن را برجسته می کند.

مائوریزیو سیکورلو، روانشناس مؤسسه مرکزی سلامت روان آلمان، به ScienceAlert گفت: «برخی از نواحی مغز که در تنظیم احساسات دخیل هستند، لزوماً همان مناطقی نیستند که فعالیت آنها به ما نشان می‌دهد که فرد چقدر در آن مهارت دارد.

برای مطالعه، تیم نتایج تجزیه و تحلیل های 32 گروه تحقیقاتی را با پیروی از یک طرح استاندارد که از قبل ثبت شده بود، ترکیب کرد. جمع آوری تعداد زیادی از شرکت کنندگان به آنها اجازه داد تا پیوندهای ضعیفی را که مطالعات کوچکتر ممکن است از دست داده باشند، تشخیص دهند.

در آزمایش‌ها، شرکت‌کنندگان معمولاً تصاویر آزاردهنده را در یک اسکنر مشاهده می‌کنند. آنها به سادگی به برخی از تصاویر نگاه می کردند و سعی می کردند دیگران را تفسیر کنند تا کمتر احساس اضطراب کنند.

تصویربرداری رزونانس مغناطیسی عملکردی یا fMRI، تغییرات در اکسیژن رسانی خون مرتبط با فعالیت مغز را ردیابی می کند. سپس محققان می‌توانند چگونگی تغییر پاسخ‌های منطقه‌ای را در طول ارزیابی مجدد شناسایی کنند و آن تغییرات را با میزان تسکین گزارش‌شده توسط شرکت‌کنندگان مقایسه کنند.

این تیم همچنین پرسشنامه هایی را در مورد اینکه افراد چقدر از ارزیابی مجدد در زندگی روزمره استفاده می کنند، مورد مطالعه قرار دادند. اندازه گیری سوم کاهش فعالیت در ساختار مغز درگیر در پاسخ های عاطفی، آمیگدال را ردیابی می کند.

انتظار این بود که این اقدامات متقابلاً حمایت کننده باشد. افرادی که بیشتر از ارزیابی مجدد استفاده می کنند ممکن است در طول آزمایشات تسکین بیشتری را تجربه کنند که با تفاوت های متناظر در پاسخ های مغز همراه است.

نتایج آن تصویر را نشان نداد. نتایج پرسشنامه هیچ ارتباط معناداری با تسهیل در حین انجام وظایف یا کاهش فعالیت آمیگدال نشان نداد. افرادی که تسکین بیشتری را گزارش کردند، تمایل به کاهش بیشتر در فعالیت آمیگدال داشتند، اما این رابطه بسیار ضعیف بود.

محققان تخمین می زنند که یک مطالعه به 1105 شرکت کننده برای 80 درصد احتمال تشخیص چنین ارتباط کوچکی نیاز دارد. آزمایش های کوچک به راحتی می توانند آن را از دست بدهند.

هیچ یک از سه معیار رابطه مورد انتظار با فعالیت در شبکه‌های تنظیم هیجان پیش‌پیشانی ایجاد شده را نشان نداد. این شبکه ها هم زمانی که مردم احساسات منفی را تجربه می کردند و هم زمانی که سعی می کردند آنها را تغییر دهند درگیر بودند.

سیکورلو این تمایز را از طریق مثال آرامش دادن به یک دوست پس از جدایی توضیح داد. قشر جلوی مغز دوست احتمالاً درگیر است زیرا آنها دیدگاه دیگری را در نظر می گیرند. با این حال، یافتن راحتی ممکن است بستگی به نحوه ارتباط این دیدگاه با تجربه آنها داشته باشد.

یادآوری بهبودی قبلی می‌تواند باعث اطمینان خاطر شود. کشف مجدد منافع خود می تواند امید را ایجاد کند. اینکه آیا این گزینه ها در این مرحله معنادار هستند یا خیر، یک سوال جداگانه است.

سیکورلو گفت: «درگیر کردن ساده نواحی مغز درگیر در ارزیابی مجدد لزوماً به این معنا نیست که ارزیابی مجدد از نظر شخصی معنادار یا از نظر احساسی مؤثر است.

این یافته ها برای تحقیقاتی که به دنبال ارزیابی مشکلات عاطفی با استفاده از اسکن مغز هستند، پیامدهایی دارد. فعالیت در یک منطقه خاص به تنهایی مبنای کافی برای قضاوت در مورد توانایی فرد در مدیریت احساسات فراهم نمی کند. مطالعه ارتباط بین مناطق و موقعیت های مرتبط با تجربیات شخصی می تواند اطلاعات بیشتری را ارائه دهد.

این تجزیه و تحلیل آزمایش نکرد که آیا درمان مهارت های عاطفی را بهبود می بخشد یا خیر. Cicorello توضیح داد که شواهد موجود برای مزایای درمان همچنان مرتبط هستند، در حالی که فرآیندهای مغز مسئول این مزایا هنوز باید روشن شوند.

مجموعه داده‌ها شامل نمونه‌های غیر بالینی از بزرگسالان بود، بنابراین یافته‌ها ممکن است به سایر جمعیت‌ها، از جمله افرادی که علائم روان‌پزشکی شدیدتری دارند، تعمیم پیدا نکند.

همچنین تفسیر مجدد یک تصویر در یک اسکنر نمی تواند به طور کامل برخورد با جدایی در زندگی خود را نشان دهد. استفاده از این تجربیات شخصی می تواند گام بعدی مهم باشد.

این مطالعه در منتشر شد طبیعت.

این مقاله توسط فیونا مک دونالد تصحیح و توسط فیونا مک دونالد ویرایش شده است. در حالی که ما به روند خود افتخار می کنیم، ما فقط انسان هستیم. اگر خطایی را مشاهده کردید، لطفاً به ما اطلاع دهید.


Source link

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

دکمه بازگشت به بالا