آیا این سوئیچ تمرکز مغز است؟ دانشمندان به تازگی سلول های باستانی را کشف کرده اند که توجه را در موش ها کنترل می کنند: ScienceAlert

توانایی تمرکز مختص انسان ها یا حتی نخستی ها نیست.

پرندگان، خزندگان و حتی ماهی ها می توانند توجه خود را روی یک هدف باریک متمرکز کنند و حواس پرتی محیطی را فیلتر کنند.

این توانایی حداقل برای صدها میلیون سال وجود داشته است، اما هنوز دقیقاً مشخص نیست که کدام بخش از مغز آن را ایجاد می کند.

در مطالعه جدید موش منتشر شده در ارتباطات طبیعتدانشمندان دانشگاه جانز هاپکینز می گویند خوشه ای از نورون های باستانی تکاملی را کشف کرده اند که نقش “به طرز شگفت انگیزی حیاتی” در توجه انتخابی فضایی دارند.

با توجه به تاریخچه تکاملی مشترک ما با موش ها، احتمال وجود نورون های مشابه در مغز انسان وجود دارد.

در حالی که موش ها مانند انسان ها پستانداران هستند، تفاوت های زیادی بین مغز آنها و مغز ما وجود دارد. فقط به این دلیل که چیزی در موش ها به روش خاصی کار می کند به این معنی نیست که در انسان ها نیز به همان شیوه عمل می کند.

اما کمیته‌های اخلاقی آزمایش‌هایی را روی موش‌ها مجاز می‌دانند که هرگز برای سوژه‌های انسانی قابل قبول نیستند، به این معنی که موش‌ها اغلب یکی از بهترین جانشین‌های ما برای درک مغز انسان هستند.

در این مورد، دانشمندان بر این باورند که یافته های آنها ممکن است برای درک و درمان مشکلات مربوط به توجه انسان، مانند اختلال کمبود توجه/بیش فعالی (ADHD) کاربرد داشته باشد.

نویسندگان در مقاله خود توضیح می دهند: “حیوانات توانایی قابل توجهی در انتخاب و ترجیحا پردازش محرک های با اولویت در فضا دارند در حالی که محرک های حواس پرتی با اولویت پایین تر را نادیده می گیرند.”

این توانایی توجه فضایی انتخابی نامیده می شود و در هر جنبه ای از زندگی حیوانات بسیار مهم است: یافتن غذا، مراقبت از جوانان، مبارزه با رقبا، و مقاومت در برابر میل به حرکت در اینستاگرام زمانی که می خواهید بر خواندن تحقیقات علمی جدید هیجان انگیز تمرکز کنید.

توجه انتخابی فضایی در تعدادی از شرایطی که انسان را تحت تأثیر قرار می دهد، به عنوان مثال ADHD و اسکیزوفرنی مختل می شود.

سریش میسور، عصب شناس در جان هاپکینز، در مورد مطالعه موش تیمش می گوید: «یکی از مشخصه های ADHD این است که حتی حواس پرت کننده های ضعیف هم باعث حواس پرتی می شوند – و این دقیقاً همان چیزی است که در اینجا وقتی آن نورون ها خاموش می شوند، می بینیم.

اما روز بعد، هنگامی که نورون‌ها دوباره روشن می‌شوند، همان حیوان دوباره می‌تواند حواس‌پرتی‌ها، حتی موارد بسیار قوی را نادیده بگیرد.»

نورون های بازدارنده مورد بحث بخشی از کمپلکس مهاری تگمنتال جانبی parabigemino یا PLTi هستند.

این نورون ها از GABA، یک پیام رسان شیمیایی مهارکننده در سیستم عصبی مرکزی استفاده می کنند (که اتفاقاً نشان داده شده است که در ADHD مختل می شود).

آنها در تعدیل کولیکولوس برتر، یک جزء اصلی از مغز میانی پستانداران، منطقه ای که در هماهنگی ورودی های بینایی و سایر ورودی ها برای ایجاد یک نقشه فضایی از جهان اطراف بدن نقش دارد – و توجه ما را به آن معطوف می کند.

نورون ها در ساقه مغز قرار دارند و در شبکه ای قرار گرفته اند که در پرندگان، ماهی ها و پستانداران بسیار محافظت می شود.

نیناد کوثری توضیح می‌دهد: «وقتی این نورون‌ها را غیرفعال می‌کنیم، موش‌ها حواس‌پرتی بیش از حد می‌کنند.

https://www.youtube.com/watch?v=WXNMSMCsl9w frameborder=”0″ allow=”accelerometer; راه اندازی خودکار؛ کلیپ بورد-ضبط; رسانه رمزگذاری شده؛ ژیروسکوپ; عکس در تصویر; اشتراک گذاری وب” referrerpolicy=”strict-origin-when-cross-origin” allowfullscreen>

در کاری که برای آزمایش توجه آنها استفاده می شد، موش ها باید روی تصاویر روی صفحه لمسی جلوی خود تمرکز می کردند. آن‌ها با لمس کردن صفحه‌نمایش روبروی خود با بینی‌شان و در عین حال نادیده گرفتن عوامل حواس‌پرتی که در جای دیگری روی صفحه ظاهر می‌شوند، جوایزی کسب کردند.

موش ها با PLTi دست نخورده خود هیچ مشکلی در انجام این کار به نفع خود نداشتند.

اما زمانی که محققان ویروسی را به مغزشان تزریق کردند که برای خاموش کردن موقت PLTi طراحی شده بود، موش ها به طور جدی تمرکز خود را از دست دادند.

میسور می‌گوید: «تنها چیزی که مختل شد توانایی آن‌ها در گرفتن اطلاعات رقیب، مقایسه آنها و توجه به مکان با مهمترین اطلاعات بود.

“این قسمت از مغز مانند یک ماشین انتخاب توجه است. به تصمیم گیری در مورد این سوال کمک می کند، “مهم ترین اطلاعاتی که در حال حاضر باید به آن توجه کنم چیست؟”

دیدگاه غالب این است که توجه فضایی انتخابی توسط یک ناحیه مغزی پیشرفته‌تر کنترل می‌شود که بین انسان‌ها و دیگر نخستی‌ها مشترک است. اما این تحقیق نشان می دهد که یک منطقه بسیار قدیمی تر ممکن است نقش کلیدی داشته باشد.

میسور می گوید: «همه شواهد تاکنون نشان می دهد که این نورون ها در انسان نیز وجود دارند.

مطالب مرتبط: مطالعات نشان می دهد که داروهای ADHD بسیار بیشتر از کمک به تمرکز شما هستند

البته تحقیقات بسیار بیشتری برای تایید اینکه آیا این نورون ها در انسان ها یکسان عمل می کنند مورد نیاز است. اما این یافته ممکن است تا حدودی به درک آنچه که نقاط قوت و مشکلات ما را در جهت دادن توجه ما شکل می دهد کمک کند.

و اگر تا اینجای کار را بدون استراحت سریع انجام داده اید، به شما تبریک می گوییم! می توانید از PLTi خود تشکر کنید.

این مطالعه در منتشر شد ارتباطات طبیعت

این مقاله توسط کارلی کازلا تصحیح و توسط ربکا دایر ویرایش شده است. در حالی که ما به روند خود افتخار می کنیم، ما فقط انسان هستیم. اگر خطایی را مشاهده کردید، لطفاً به ما اطلاع دهید.