یکی از بهترین مکان ها برای جستجوی حیات در خارج از منظومه شمسی ممکن است عملاً در همسایگی باشد.
سیاره ای که برای اولین بار در سال 2024 شناسایی شد و به دور یک ستاره کوتوله قرمز به نام GJ 3378 می چرخد، ممکن است حتی بیشتر از آنچه مشاهدات اولیه نشان می دهد شبیه زمین باشد.
این جهان که GJ 3378b نام دارد، چیزی است که ما آن را ابر زمین می نامیم: بزرگتر از زمین اما به اندازه کافی کوچک برای ترکیبی سنگی شبیه به تنها سیاره جهان که دارای حیات است، یعنی سیاره ما.
مجموعه بزرگی از مشاهدات بعدی نشان داد که GJ 3378b هنوز در فاصله مناسبی از ستاره خود برای آب مایع روی سطحش قرار دارد – اولین مورد در چک لیست قابلیت سکونت – و همچنین تخمین جرم خود را از 5.3 به تنها 2.3 جرم زمین اصلاح کرد.
این بدان معناست که احتمال صخره بودن آن بسیار بیشتر است و در فاصله 25 سال نوری از ما، کاندیدای فریبنده‌تر برای اکتشاف بیشتر با تمرکز بر قابلیت سکونت نسبت به آنچه در ابتدا تصور می‌شد، است.
به گفته تیمی به سرپرستی پل رابرتسون، ستاره شناس از دانشگاه کالیفرنیا، ایروین در مقاله ای که در دانشگاه کالیفرنیا منتشر شد، در واقع، این سیاره یکی از سیارات فراخورشیدی بالقوه زمین مانند شناخته شده در همسایگی خورشیدی 10 پارسک است. مجله اخترفیزیک.
رابرتسون در بیانیه ای گفت: «این هیجان انگیز است. این یکی از نزدیکترین همسایگان فضایی ما است. بیست و پنج سال نوری به نظر راه طولانی است، اما کهکشان راه شیری حدود 100000 سال نوری وسعت دارد، بنابراین از این نظر همسایه ماست.
یکی از بزرگترین سؤالات در جهان این است که آیا زمین در توانایی خود برای میزبانی حیات تنها است یا خیر.
دانشمندان هنوز در حال تلاش برای درک ویژگی هایی هستند که ممکن است به یک سیاره امکان سکونت داشته باشد، از نوع ستاره ای که به دور آن می چرخد، معماری منظومه سیاره ای که در آن زندگی می کند، تا اینکه آیا این سیاره دارای تکتونیک صفحه ای یا جو است یا خیر.
جستجوی برخی از این ویژگی‌ها سخت‌تر از سایرین خواهد بود، اما اولین چیزی که دانشمندان تمایل دارند آن را انتخاب کنند، محدوده مداری است که آن را منطقه قابل سکونت می‌نامیم.
این فاصله بین سیاره فراخورشیدی و ستاره میزبان آن است که برای تعیین اینکه آیا سیاره فراخورشیدی مذکور می‌تواند آب سطحی مایع داشته باشد، بسیار مهم است. خیلی نزدیک است و تبخیر می شود. خیلی دور است و یخ می زند.
رابرتسون می گوید: شعار ما این است که «آب را دنبال کن». این تنها چیزی است که همه موجودات زنده روی زمین به آن نیاز دارند، بنابراین اولین چیزی است که در تلاش برای یافتن محیط‌هایی که می‌توانند از حیات پشتیبانی کنند، به دنبال آن می‌گردیم.
سوال بعدی اغلب ترکیب است. ما می دانیم که زندگی می تواند در سیارات سنگی وجود داشته باشد زیرا ما در آن زندگی می کنیم. انواع دیگری از دنیاها نیز ممکن است، اما ما هنوز این را نمی دانیم. بنابراین، اگر نامزدها را محدود کنید، دنیاهای ناپایداری وجود دارد در حالی که بقیه به شمع “شاید” می روند.
GJ 3378b زمانی توجه دانشمندان سیاره‌شناسی را به خود جلب کرد که تجزیه و تحلیل اولیه یک دوره مداری 24.73 روزه را پیشنهاد کرد و آن را درست در منطقه قابل سکونت ستاره خود قرار داد.
اگرچه این دوره به طور قابل توجهی کوتاهتر از یک سال زمینی است، کوتوله های قرمز بسیار سردتر و تیره تر از خورشید هستند، بنابراین منطقه قابل سکونت بسیار بسیار نزدیکتر به ستاره قرار دارد.
با این حال، یک علامت سوال همچنان بر روی جرم سیاره فراخورشیدی آویزان بود.
حدود 5 جرم زمین مرز مبهم بین دو نوع سیاره است. در زیر این جرم، جهان ها به احتمال زیاد ابر زمین های صخره ای هستند. در بالای آن، سیارات فراخورشیدی به احتمال زیاد سیارات کوچک نپتون هستند – جهان های گازی با جو غلیظ و مه آلود.
تخمین اولیه جرم GJ 3378b از جرم 5.3 زمین مرزی بود، و یکی از سوالاتی که رابرتسون و تیمش امیدوار بودند روشن شود.
آنها مشاهدات ستاره را با استفاده از مجموعه‌ای از ابزارهای زمینی و فضایی جمع‌آوری کردند و به دنبال تغییرات بسیار ضعیف در نور ستاره بودند که تحت تأثیر گرانشی سیاره فراخورشیدی می‌لرزد.
مایکل اندل ستاره شناس از دانشگاه تگزاس در آستین می گوید: «نام بازی دقت است. “برای یافتن این سیارات کم جرم، شما همیشه به دنبال سیگنال های کوچک هستید. اگر ابزار شما به اندازه کافی دقیق نباشد، آنها را پیدا نخواهید کرد. نمی توانید آنها را پیدا کنید.”
این اندازه گیری های دقیق به محققان اجازه داد تا جرم و مدار GJ 3378b را به خوبی تنظیم کنند.
معلوم شد که مدار آن کمی نزدیکتر از آن چیزی است که آنالیز اولیه نشان می‌دهد، و در 21.45 روز می‌آید. این هنوز در منطقه قابل سکونت است.
رابرتسون می گوید: «این ابر زمین حدود 90 درصد از تابش ستاره میزبان خود را که زمین از خورشید دریافت می کند، دریافت می کند، بنابراین درست در نقطه شیرین قرار دارد.
و جرم تصفیه شده 2.3 جرم زمین نیز آن را درست در نقطه شیرین فوق العاده زمین قرار می دهد.
این بدان معنا نیست که GJ 3378b قابل سکونت است. هر آب مایعی که در معرض خلاء فضا قرار گیرد تصعید خواهد شد. برای اینکه یک سیاره آب سطحی مایع داشته باشد، به جو نیاز دارد. ما در حال حاضر راهی نداریم که بدانیم آیا GJ 3378b دارای جو است یا خیر.
این ستاره‌های کوچک بسیار فعال‌تر از خورشید هستند و فوران‌های مکرر و پرتاب‌های توده‌ای از تاج را به راه می‌اندازند که می‌تواند اتمسفر جهان‌های مجاور را از بین ببرد.
مرتبط: پارادوکس آسمان سرخ شما را وادار خواهد کرد که جایگاه ما در جهان را زیر سوال ببرید
اما در حال حاضر، این تحقیق GJ 3378b را در صدر فهرست جهان‌های مورد مطالعه برای سکونت قرار می‌دهد.
اندل می گوید: “هدف نهایی امضاهای زیستی است. ما واقعاً می خواهیم بدانیم، “آیا ما در جهان تنها هستیم؟”
“ما هنوز در مرحله اکتشاف محله خورشیدی خود هستیم و سعی می کنیم سیارات اطراف نزدیکترین ستاره ها را پیدا کنیم، زیرا آنها ساده ترین راه برای تشخیص یک امضای زیستی خواهند بود. این سیاره ما را یک قدم به شناخت همه همسایگان خود و در نهایت اینکه کدام یک می تواند میزبان زندگی باشد نزدیکتر می کند.”
این مطالعه در منتشر شد مجله اخترفیزیک.
این مقاله توسط جس کوکریل تصحیح و توسط فیونا مک دونالد ویرایش شده است. در حالی که ما به روند خود افتخار می کنیم، ما فقط انسان هستیم. اگر خطایی را مشاهده کردید، لطفاً به ما اطلاع دهید.
