مقالات

الگوی ستاره مرموز در نقاشی معروف ون گوگ بحث قدیمی را حل می کند: ScienceAlert


در سال 1889، ونسان ون گوگ آسمان قبل از طلوع را از اتاقش در خلوتگاهی در سن رمی، در جنوب فرانسه تماشا کرد.

در نامه‌ای به برادرش تئو، او به یاد می‌آورد که فقط ستاره صبح را در حومه شهر قبل از طلوع آفتاب دیده است و به بزرگی آن اشاره می‌کند.

ج شب پر ستاره، که امسال رنگ آمیزی شده است، چرخش های آبی بر روی دهکده ای کوچک می چرخند. درخت سرو بلندی به سمت چپ قد علم می کند، در حالی که حلقه هایی از نور زرد رنگ ستاره ها و هلال ماه را احاطه کرده اند.

به گفته موزه هنرهای مدرن در نیویورک، این نقاشی از منظره پنجره او الهام گرفته شده است. با این حال، روستا از دیدگاه های دیگر آمد و سرو نزدیک شد. موزه نور درخشان سمت چپ مرکز را به عنوان زهره، ستاره صبح شناسایی کرد.

محققان در کره جنوبی می خواستند بررسی کنند که چیدمان اجرام آسمانی تا چه حد چیزی را که ون گوگ واقعاً دیده است منعکس می کند.

تحقیقات آنها نشان می دهد که ماه، زهره، و گروه مرکزی ستارگان با آسمان قابل مشاهده قبل از طلوع در حوالی 22 ژوئیه 1889 مطابقت دارند.

در بالا: ستارگان در شب پر ستاره در مقایسه با کاسه هیادی. پایین: ستاره ها در کافه تراس در شب در مقایسه با منطقه مثلث تابستانی. پانل‌های سمت راست موقعیت‌های ستاره‌ای ترسیم شده (نارنجی) را با موقعیت‌های آسمانی (آبی) تراز می‌کنند. خطوط چین قرمز تفاوت ها را نشان می دهد. (کیم و همکاران، گزارش های علمی، 2026، شکل 2، 4 و S1. CC BY-NC-ND 4.0)

الیجا جئونگ هیون کیم، دانشجوی دکترا در دانشکده مطالعات فضایی دانشگاه کیونگ هی و مدیر عامل سازنده تلسکوپ کره جنوبی SLLAB، تحقیقات را رهبری کرد.

یک الگوی آشنا در نزدیکی مرکز تصویر توجه او را جلب کرده بود: یک خوشه ستاره ای V شکل به نام هیادس در صورت فلکی گاو نر. مطالعات قبلی ستارگان صورت فلکی برج حمل را پیشنهاد می‌کردند، اما تفاسیر نجومی ثابت ماند.

ماه هم مشکل داشت. این تصویر به طور آزمایشی به ژوئن 1889 مربوط می شود، زمانی که ماه در اواسط ماه بیش از نیمی از نور را نشان می داد. کیم به ScienceAlert گفت: قوی ترین شواهد خود آسمان است. ماه در حال نزول در حوالی 18 ژوئن با هلال نازک موجود در تصویر مطابقت ندارد.

برای مشاهده این سرنخ ها با هم، تیم به مناظر ون گوگ بازگشتند.

در طول دو سفر به فرانسه در سال 2019، آنها از مکان هایی که او کشیده و نقاشی کرده بود، عکس گرفتند. مقایسه ساختمان‌ها، پل‌ها و ویژگی‌های چشم‌انداز با عکس‌های او به آن‌ها کمک کرد تا بفهمند که او چقدر از منظره را قاب کرده است.

آنها رویکرد خود را روی دو صحنه شبانه که او در سال 1888 در آرل کشید، آزمایش کردند تراس کافه در شب، آنها یک تصادف احتمالی را با سه ستاره درخشان که مثلث تابستانی را تشکیل می دهند شناسایی کردند.

برای شب پر ستارهآنها یک قاب دید که از نقاشی قبلی مربوط به منظره روستایی او گرفته شده بود را برای بازسازی کامپیوتری آسمان 1889 اعمال کردند.

در میان طلوع‌های ژوئن و ژوئیه، زمانی که ماه بر فراز زهره همانطور که در تصویر می‌بینید، 23 ژوئن و 22 تا 23 ژوئیه هر دو را در قاب بازسازی‌شده قرار می‌دهند. در حوالی 22 ژوئیه، هایادز نیز مرکز را اشغال کردند و نزدیکترین تطابق را به تصویر تولید کردند.

محققان سپس موقعیت نسبی پنج ستاره مرکزی را روی بوم اندازه‌گیری کردند. یک روش ریاضی که الگوها را می‌چرخاند، جابه‌جا می‌کند و به طور یکنواخت اندازه‌ها را تغییر می‌دهد، مطابقت نزدیکی با هایاد پیدا کرده است. برای این پنج نقطه انتخاب شده، هر جفت جایگزین با ستارگان هیادس به تناسب بدتری منجر شد.

این مسابقه در نقاشی بعدی ون گوگ با قلم نزدیکتر بود. تمایل خوشه ستاره ای به افق نیز با آسمان بازسازی شده مطابقت دارد.

محققان پیشنهاد می‌کنند که این رویکرد می‌تواند به مورخان هنر کمک کند تا چگونگی توسعه نقاشی را دوباره ارزیابی کنند. آنها استدلال می کنند که ون گوگ ممکن است هنوز در ماه ژوئیه روی بوم کار می کرده است، زیرا آن را در ژوئن آغاز کرده است، و چنین مقایسه هایی می تواند به مطالعه آسمان های تصویر شده در سایر نقاشی های شب تاریخی کمک کند.

تفسیر ژوئیه سوالاتی را در مورد گاهشماری تعیین شده ایجاد می کند. ون گوگ در نامه ای به تاریخ 18 ژوئن به مطالعه جدیدی در مورد آسمان پرستاره اشاره می کند، اما محققان می گویند این نشان نمی دهد که او نقاشی را کامل کرده است.

آنها همچنین پیشنهاد می‌کنند که یک دوره بیماری که معمولاً در اواسط ژوئیه اتفاق می‌افتد، دیرتر شروع می‌شود و این احتمال را می‌دهد که او احتمالاً آسمان‌ها را در حوالی 22 جولای مشاهده می‌کرده است. نامه‌ها و سوابق تاریخی هواشناسی تفسیر آنها را تأیید می‌کنند، اما هیچ سوابق پزشکی از آن زمان نشان‌دهنده زمان شروع بیماری نیست.

مقایسه نجومی نیز برای کار با هم به چندین سرنخ نیاز دارد. گروه های ستاره ای دیگر مطابقت های هندسی نزدیک ایجاد می کنند، بنابراین شکل به تنهایی نمی تواند ستاره های ترسیم شده را شناسایی کند.

تفسیر هیادس توسط موقعیت نسبی ستارگان، قرارگیری ماه و زهره، و نحوه قرار گرفتن ماه، زهره و هیادس با هم در چارچوب بازسازی شده پشتیبانی می شود.

کیم توضیح داد: “آنچه که مطالعه ما نشان می دهد این است که آسمان در تصویر، هم از نظر مشاهده و هم از نظر شکل، با آسمان واقعی قبل از طلوع آفتاب در حوالی 22 جولای مطابقت دارد. این به تنهایی تعیین کننده کامل شدن تصویر در یک روز نیست.”

“من معتقدم وینسنت آسمان را از چند روز قبل و بعد از 22 جولای جمع آوری کرده است.”

این مطالعه در منتشر شد گزارش های علمی.

این مقاله توسط فیونا مک دونالد تصحیح و توسط فیونا مک دونالد ویرایش شده است. در حالی که ما به روند خود افتخار می کنیم، ما فقط انسان هستیم. اگر خطایی را مشاهده کردید، لطفاً به ما اطلاع دهید.


Source link

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا