برای چیزی که هر ماه میلیون ها نفر را تحت تاثیر قرار می دهد، درد قاعدگی به طور شگفت انگیزی درمان نمی شود.
تجزیه و تحلیل اخیر داده‌های تراکنش‌های سوپرمارکتی از بیش از سه میلیون خریدار نشان داد که پاراستامول بیشترین مسکنی است که برای دردهای پریود خریداری می‌شود – علیرغم اینکه نسبت به ایبوپروفن برای این نوع دردها مؤثر نیست.
این یافته تفاوت بین آنچه مردم می خرند و آنچه واقعا کار می کند را برجسته می کند.
درد قاعدگی یا دیسمنوره توسط مواد شیمیایی هورمون مانند به نام پروستاگلاندین ایجاد می شود. همانطور که پوشش داخلی رحم هر ماه تجزیه می شود، رحم این مواد شیمیایی را آزاد می کند که باعث انقباضات قوی برای کمک به ریختن پوشش می شود.
سطوح بالای پروستاگلاندین ها این انقباضات را شدیدتر می کند و جریان خون به رحم را کاهش می دهد و باعث ایجاد گرفتگی و دردی می شود که بسیاری از افراد تجربه می کنند. پروستاگلاندین ها با التهاب همراه هستند و می توانند عوارض دیگری مانند حالت تهوع در دوران قاعدگی ایجاد کنند.
ایبوپروفن ممکن است بهتر از پاراستامول برای دردهای قاعدگی عمل کند زیرا به خانواده NSAID (داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی) تعلق دارد.
این داروها آنزیم‌های سیکلواکسیژناز (کاکس) را که برای تولید پروستاگلاندین‌ها ضروری هستند، مسدود می‌کنند. ایبوپروفن با کاهش پروستاگلاندین ها علت درد قاعدگی را برطرف می کند.
پاراستامول به روشی متفاوت عمل می کند. برخلاف ایبوپروفن، پاراستامول فقط آنزیم های محیطی Cox را به طور ضعیف مهار می کند، بنابراین هیچ اثر ضد التهابی قابل توجهی ندارد.
اثرات پاراستامول عمدتاً در مغز و نخاع آشکار می شود. با مسدود کردن سیگنال‌های درد از بدن به مغز، احساس درد را کاهش می‌دهد. این توضیح می دهد که چرا برای سردرد مفید است اما برای دردهای پریود بسیار کمتر موثر است.
این تفاوت در شواهد بالینی منعکس شده است. یک بررسی عمده از 80 مطالعه شامل بیش از 5800 زن نشان داد که NSAID ها به طور قابل توجهی موثرتر از پاراستامول برای درد قاعدگی هستند.
دلیل اینکه با این وجود پرفروش‌ترین نوع باقی می‌ماند، احتمالاً آشنا بودن، فروش گسترده‌تر و ملایم‌تر بودن آن است.
تسکین درد
ایبوپروفن همچنین به طور گسترده برای دردهای پریود استفاده می شود زیرا موثر، ارزان و بدون نسخه در دسترس است. اما این تنها NSAID نیست که می توان از آن استفاده کرد. سایر موارد عبارتند از ناپروکسن، مفنامیک اسید و آسپرین.
آسپرین کمتر توصیه می شود. زیرا به دلیل خاصیت رقیق کنندگی خون می تواند قاعدگی را سنگین تر کند. همچنین برای افراد زیر 16 سال به دلیل خطر ابتلا به سندرم ری، یک بیماری نادر اما جدی که می تواند باعث آسیب اندام ها، به ویژه در مغز و کبد شود، توصیه نمی شود.
با این حال، از نظر اثربخشی NSAID های مختلف در تسکین درد قاعدگی یا میزان عوارض جانبی آنها، شواهد تفاوت قانع کننده ای را نشان نمی دهند.
در عمل، این بدان معنی است که اگر ایبوپروفن برای کسی خوب کار نکند، یک NSAID دیگر ممکن است. به عنوان مثال، مفنامیک اسید گاهی اوقات ترجیح داده می شود زیرا می تواند خونریزی شدید را نیز کاهش دهد. با این حال، فقط با نسخه در دسترس است.
همچنین مهم است که توجه داشته باشید که زمان بندی اهمیت دارد. اگرچه NSAID ها در صورت مصرف در هر زمانی می توانند درد قاعدگی را کاهش دهند، اما زمانی که در شروع پریود شروع شوند بهترین اثر را خواهند داشت – معمولاً یک تا دو روز قبل از شروع خونریزی و در چند روز اول خونریزی ادامه می یابد.
مصرف NSAID ها قبل از رسیدن به اوج پروستاگلاندین به این معنی است که آنها می توانند تولید پروستاگلاندین را متوقف کنند و از آبشاری که منجر به دردهای قاعدگی می شود جلوگیری کنند.
جایگزین های NSAID ها
اگرچه NSAID ها در صورت استفاده کوتاه مدت برای اکثر افراد بی خطر هستند، اما می توانند معده را تحریک کنند و در برخی موارد خطر زخم یا خونریزی گوارشی را افزایش دهند. آنها همچنین می توانند بر عملکرد کلیه و با استفاده طولانی مدت بر سلامت قلب تأثیر بگذارند.
افراد مبتلا به آسم، بیماری کلیوی، مشکلات قلبی یا سابقه زخم معده باید قبل از استفاده از NSAID ها با پزشک مشورت کنند.
NSAID ها همچنین می توانند با رقیق کننده های خون، برخی داروهای ضد افسردگی، برخی از داروهای فشار خون و استروئیدها تداخل داشته باشند.
و اگرچه NSAID ها در حال حاضر موثرترین داروها برای درد پریود هستند، اما برای همه موثر نیستند. حدود 18 درصد از افراد مبتلا به دیسمنوره به اندازه کافی از این داروها تسکین نمی یابند.
گزینه دیگری که گاهی برای درد پریود استفاده می شود هیوسین بوتیل بروماید است، یک ضد اسپاسم که بیشتر برای درمان گرفتگی معده استفاده می شود. بر خلاف NSAID ها، هیوسین بر پروستاگلاندین ها تأثیر نمی گذارد. در عوض، ماهیچه های صاف روده و رحم را شل می کند و گرفتگی را کاهش می دهد.
هیوسین ممکن است برای افرادی که نمی توانند NSAID ها مصرف کنند یا برای تسکین بیشتر مفید باشد، اگرچه آنها معمولاً کمتر مؤثر هستند.
یک مطالعه نشان داد که هیوسین بوتیل بروماید همراه با پاراستامول درد را بیشتر از دارونما کاهش می دهد. با این حال، برای مقایسه هیوسین بوتیل بروماید به طور مستقیم با NSAID ها یا به عنوان ترکیبی خاص برای درد قاعدگی، مطالعات گسترده ای مورد نیاز است.
قرص ضد بارداری خوراکی ترکیبی همچنین می تواند با جلوگیری از تخمک گذاری و نازک شدن پوشش داخلی رحم که تولید پروستاگلاندین را کاهش می دهد، به دردهای قاعدگی کمک کند. این منجر به قاعدگی‌های سبک‌تر و کمتر دردناک‌تر می‌شود و اغلب به‌عنوان یک گزینه جایگزین استفاده می‌شود، مخصوصاً زمانی که پیشگیری از بارداری نیز مورد نیاز باشد.
اما داروهای ضد بارداری خوراکی می توانند عوارض جانبی بالقوه ای مانند حالت تهوع، حساس شدن سینه ها، لکه بینی و تغییرات خلقی داشته باشند.
مطالب مرتبط: مطالعه نشان می‌دهد زمانی که عادت ماهانه می‌شوید ممکن است بر خطر زوال عقل تأثیر بگذارد
اقدامات غیر دارویی نیز می تواند همراه با دارو کمک کند. روش‌های ساده، مانند قرار دادن حرارت از یک بطری آب گرم یا یک پد حرارتی روی شکم، می‌تواند گرفتگی را تسکین دهد.
برخی از افراد همچنین از تحریک الکتریکی عصب از طریق پوست (Tens) بهره می برند، به خصوص زمانی که در فرکانس بالا استفاده می شود. ده‌ها دستگاه کوچک، قابل حمل هستند و از پالس‌های الکتریکی ملایمی استفاده می‌کنند که از طریق الکترودهایی که روی پوست قرار می‌گیرند برای مختل کردن سیگنال‌های درد و کاهش درد استفاده می‌کنند.
در صورت استفاده صحیح، به طور کلی بی خطر است، اگرچه در شرایطی مانند بارداری، صرع یا در افرادی که ضربان ساز دارند باید از مصرف آن اجتناب شود.
وقتی درد قاعدگی شدید است، بدتر می‌شود یا در زندگی روزمره اختلال ایجاد می‌کند، مهم است که با یک متخصص بهداشت صحبت کنید تا شرایطی مانند آندومتریوز یا فیبروم را رد کنید.
دیپا کامدار، مدرس ارشد داروسازی، دانشگاه کینگستون
این مقاله از The Conversation تحت مجوز Creative Commons بازنشر شده است. مقاله اصلی را بخوانید.
