سفر من به عنوان یک محقق مستقل در انستیتوی تحقیقات پیشرفته (IAR) ، گاندناگار آغاز شد. پیش از این ، من به عنوان دانشمند وزارت علوم و فناوری (DST) به مدت سه سال در گروه مهندسی ارگانیک ، انستیتوی فناوری هند ، گندیناگار (IITGN) کار کردم. من واقعاً از DST بخاطر طرح های زنان محور آنها مانند Wise-Kiran سپاسگزارم تا بسیاری از ما بتوانیم پس از شکاف شغلی به تحقیق برگردیم.
سفر تحقیقاتی من با دکترای من در دانشگاه دهلی آغاز شد پس از اینکه من در آزمون CSIR-GC JRF و بورس های معتبر Shyama Prasad Mukherjee (SPM) برای برتری های امتحان شرکت کردم. ازدواج من مرا به گجرات آورد. یادم می آید ، من خیلی عصبی بودم. مکان جدید بود ، من کسی را نمی شناختم و از هیچ دانشگاهی یا مؤسسات تحقیقاتی در اطراف آگاه نبودم ، تقریباً احساس کردم پایان کار من است. اما گاهی اوقات کلمات می توانند تأثیر عمیقی داشته باشند و شما باید آنها را به یاد داشته باشید ، به خصوص در مواقع ناامیدی. من به یاد سخنان Sk Sopory ، معاون سابق در دانشگاه دانشگاه Jawaharlal Nehru ، که ضمن اینکه جایزه اول را در یک کنفرانس به من اعطا می کرد ، گفت “مهم نیست که ، هرگز علم را ترک نکنید. “
شروع به عنوان yi: اولین دانشجویی و صندوق صندوق
پردیس IAR در یک منظره سبز و شاد در مجاورت رودخانه Sabarmatian واقع شده است ، آرامش ذهن آن باعث می شود شما در آرامش احساس کنید. آزمایشگاه ها به خوبی با هر موسسه شهرت ملی مجهز هستند و این تنها چیزی بود که هنگام پیوستن به آن نیاز داشتم.
متأسفانه ، فقط چند روز بعد ، کل کشور به دلیل Covid-19 وارد قفل شد. این به من فرصت داد تا از کودک 6 ماهه خود مراقبت کنم ، اما برنامه های من برای شروع تحقیقات من باید تا زمانی که اوضاع بهبود یابد ، جای خود را بگیرم. در پایان ، من آخر هفته ها را برای کار در نوشتن درخواست کمک هزینه به آزمایشگاه خود شروع کردم. یادم است که اجازه دادم فرزندم در خانه گریه کند و با این اضطراب برای جدایی مقابله کند ، واقعاً دردناک بود. صبح ها هنوز برای من دشوار است. در حالی که به آزمایشگاه می روم ، پسر کوچکتر به من می چسبد و گریه می کند و از من می خواهد که نروم. بعضی اوقات می توانم او را راحت کنم و در بعضی مواقع مجبور می شوم او را با قول یک اسباب بازی جدید رشوه دهم.
بعد از سه سال کار در IITGN ، من به مسیرهایی برای بازگرداندن آسیب DNA در زیست شناسی سرطان علاقه مند شدم و تصمیم گرفتم تحقیقات خود را در مورد این موضوع با تمرکز بر تأثیرات درمانگران سرطان بسازم. من اولین دانشجوی دکترا Katia Pandia را دریافت کردم ، اما هیچ وسیله ای برای شروع کار نداشتم. با این حال ، فرضیه ما آماده بود و به سختی می توانستیم صبر کنیم. من خوش شانس بودم که او هرگز از کمبود منابع یا منابع شکایت نکرده بود ، و در واقع به من پیوست و فهمیدم که چگونه می توانم چیزهایی را برای شروع کار جمع کنم. یادم است که به او گفتم که امتحان کند سیلیکو درعوض ، آزمایش فرضیه ما. در ابتدا او تمایلی نداشت ، صادقانه به من گفت كه نه من و نه او تجربه قبلی را نداریم. اما در آنجا که اراده وجود دارد ، راهی وجود دارد. اولین دانش آموز من به اندازه من دشوار بود و آماده مواجهه با چالش ها بود.
در یک سال ما روشهای محاسباتی را از طریق دروس آموختیم و به زودی فرضیه خود را اثبات کردیم سیلیکو و من آن را ارسال کردم
در این میان ، من اولین پروژه ICMR خود را برای بودجه ارائه دادم و تا سال 2022 توانستم اولین کمک مالی خود را به عنوان PI ارائه دهم و متعاقباً کمک هزینه دیگری از مأموریت بیوتکنولوژیکی دولت گجرات دریافت کردم. تأمین مالی دیگر محدودیتی نبود اما من اهمیت اولین اعتبار سنجی این فرضیه را فهمیدم سیلیکو و سپس شروع به کار کنید در شرایط آزمایشگاهی یا داخل بدن تحقیق این باعث می شود علم بسیار بیشتر و قابل پیش بینی باشد و من این را برای هر پروژه دنبال می کنم.
گسترش آزمایشگاه و چالش های جدید
تیم من اکنون در حال رشد است ، با چهار دختر جاه طلب و شگفت انگیز در آزمایشگاه من که مدرک دکترا و کارکنان پروژه را دنبال می کنند. با این گسترش مسئولیت ها و چالش های دیگری به وجود می آید. هر چهار دانش آموز من متفاوت هستند و آنها با موقعیت های متفاوتی می فهمند و با آنها برخورد می کنند. من واقعاً مجبور شدم برای حفظ یک محیط آزمایشگاهی سالم با درک و پشتیبانی متقابل ، شانس عاطفی خوبی ایجاد کنم ، زیرا ما روی اهداف خود متمرکز هستیم.
این همچنین به معنای کار زیادی برای کنترل پیشنهادات پروژه های فردی آنها ، ارائه پیشرفت و گزارش های ماهانه بود. بعضی روزها با لیستی از تجهیزات معیوب و هماهنگی تعمیر آنها شروع می شود و در بعضی مواقع من تحت صورتحساب هستم. من باید هر دو پروژه را طی یک سال به پایان برسانم ، و همچنین به منظور حفظ آزمایشگاه عملکردی ، در مورد دریافت بودجه بیشتر فکر می کنم. بعضی اوقات به نظر می رسد که 24 ساعت روز کافی نیست. اما ما همچنین لحظه های شادی و خوشبختی را داریم که دستاوردهای کوچک خود را با هم جشن می گیریم. احساس می کنم تیم من در حال پیشرفت است.
ما در مرحله انتشار داده های خود هستیم و کار خود را در کنفرانس های مختلف ارائه می دهیم. اولین دانشجوی دکترا من اهداف دکترا را به پایان رسانده و ماه آینده پایان نامه را ارائه می دهد.
به تعادل بین نقش های مختلف دست یابید
من زیست شناسی مولکولی ، ژنتیک و تشخیص مولکولی دانشجویان UG و PG را آموزش می دهم. من آن را دوست دارم تا زمانی که بتوانم با نسل جوان ارتباط برقرار کنم و در ارتباط باشم ، تا آنها را راهنمایی کنم و در این روند هر روز چیز جدیدی یاد بگیرم. اخیراً جایزه بهترین معلم را از موسسه دریافت کردم. این واقعاً دلگرم کننده بود و من قصد دارم با ادامه حرکت ، به کنار آمدن حتی بهتر ادامه دهم.
مسئولیت های اداری نیز وجود دارد. من هماهنگ کننده برنامه بیوتکنولوژی DBT و دبیر عضو کمیته نهادی ایمنی بیولوژیکی هستم. من همچنین هماهنگ کننده تحقیقات تحقیق این بخش هستم. تعادل این نقش ها برای من نیز مهم است. از طرف شخصی ، نقش مهم من نقش مهم من است.
مربیان من فریاد می زنند که تحقیقات آنها به پایان رسیده است زیرا آنها در نقش های اداری و سایر نقش هایی که برای خانواده باقی نمی ماند ، جذب می شود ، چه رسد به تحقیق.
من از تجربه آنها می آموزم ، سعی می کنم به تعادل برسم و این واقعاً در بعضی مواقع بسیار زیاد می شود! تاکنون ، من هرگز در آخر هفته بعد از ساعات کاری در کار در آخر هفته دریغ نکرده ام. اما من هنوز می آموزم که حضور در دانشگاهیان یک سفر آسان نیست و به چندان زیادی نیاز دارد. اگر قصد پیشرفت حرفه ای و شخصی را دارید ، این امر به بهترین توانایی های ذهنی و عاطفی شما نیاز دارد.
