به عنوان یک رهبر دانشجو وقتی به مدرسه می‌رویم، والدین همه نگرانی‌های معمولی در مورد فرزندانشان دارند، مانند فراموش نکردن بسته‌بندی ناهار و رسیدن به موقع به ایستگاه اتوبوس. اما والدین کودکانی که دارای نقص ایمنی هستند، یک مورد جدید دارند: نحوه برخورد با طغیان مجدد سرخک.
موارد ابتلا به این بیماری بسیار قابل انتقال در ایالات متحده به بالاترین حد خود در 35 سال گذشته رسیده است، با نزدیک به 3000 عفونت تایید شده در سال 2026 تاکنون. دو مورد اول مرگ و میر ناشی از سرخک در سال در پنسیلوانیا و درست در آغاز سال تحصیلی گزارش شد. با کاهش نرخ واکسیناسیون در سراسر کشور، والدین کودکانی که نمی توانند واکسینه شوند یا به دلیل ضعف سیستم ایمنی پاسخ ایمنی کافی قوی ندارند، در حال بررسی این هستند که آیا رفتن به مدرسه برای آنها به اندازه کافی ایمن است یا خیر.
ویکتوریا شیانو، هماهنگ‌کننده مشارکت جامعه ملی برای لابی‌های کوچک، یک سازمان غیرانتفاعی که از کودکان با نیازهای پیچیده پزشکی و ناتوانی‌ها حمایت می‌کند، می‌گوید بازگشت سرخک “کاملاً وحشتناک” است.
اگرچه دقیقاً مشخص نیست که چه تعداد از کودکان در ایالات متحده دچار نقص ایمنی هستند، یک مطالعه توسط مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری ها تخمین می زند که 2.6 درصد از کودکان دچار نقص ایمنی هستند. نقص ایمنی می تواند علل ژنتیکی یا علل ثانویه مانند شیمی درمانی برای درمان سرطان داشته باشد.
فرزند اسکیانو نیز در میان آنهاست. کودک 10 ساله او بیماری میتوکندری دارد. این خانواده در شهرستان چستر، پنسیلوانیا زندگی می کنند، که در حال حاضر دارای رتبه دوم بالاترین موارد سرخک در این ایالت است. شیانو به دقت نرخ واکسیناسیون را در ناحیه مدرسه پسرش زیر نظر دارد، که به زیر آستانه 95 درصدی که برای محافظت از جامعه در برابر سرخک لازم است، رسیده است. سرخک در جاهایی شیوع می یابد که واکسیناسیون به زیر این آستانه رسیده باشد. به عنوان مثال، در شهرستان لنکستر همسایه، تنها 87.6 درصد از مهدکودک ها به طور کامل علیه سرخک و 83.3 درصد از دانش آموزان کلاس هفتم واکسینه شده اند.
پسر او نمی تواند واکسینه شود و تزریق هفتگی ایمونوگلوبولین – آنتی بادی های غلیظ از پلاسمای خون اهدایی انسان – را دریافت می کند تا به بدن او کمک کند تا با عفونت ها مبارزه کند.
او می‌گوید: سرخک برای هر کسی خطرناک است، اما برای او می‌تواند زندگی یا مرگ باشد.
این ویروس می تواند باعث عوارض شدید و تهدید کننده زندگی مانند ذات الریه و تورم مغز شود. سرخک همچنین می تواند حافظه بدن از عفونت های گذشته را پاک کند – پدیده ای که به نام فراموشی ایمنی شناخته می شود – و افراد را مستعد ابتلا به بیماری های دیگر می کند.
پسرش اکنون در مدرسه ماسک می‌زند و از صفحه پلکسی گلاس استفاده می‌کند و خانواده با جدیت دست‌های خود را می‌شویند. اکنون اسکیانو می‌گوید که آنها مجبور بودند تصمیم سختی برای محدود کردن وقت پسرش با دوستان و فعالیت‌های بعد از مدرسه مانند کاراته بگیرند. او می گوید که به عنوان یک والدین، تعادل بین کیفیت زندگی و امنیت او دشوار است.
او می‌گوید: «او فقط می‌خواهد بازی کند و تمام کارهایی را که می‌بیند بچه‌های دیگر انجام می‌دهند، انجام دهد.
پسرش در طول کووید-19 مدتی به مدرسه آنلاین رفت و او می‌گوید اگر حتی یک مورد تایید شده سرخک وجود داشته باشد، حاضر است او را از مدرسه بیرون بکشد. با این حال، این با مجموعه ای از خطرات متفاوت است. در طول همه گیری، آموزش از راه دور با افزایش انزوای اجتماعی و مشکلات رفتاری و سلامت روان در بین دانش آموزان مرتبط بود.
آمالیا، یکی از والدین کارولینای جنوبی که به دلایل حفظ حریم خصوصی خواستار استفاده از نام مستعار شده بود، امسال تصمیم گرفته است پسر 16 ساله خود را در خانه نگه دارد و به دلیل نگرانی از سرخک به مطالعه آنلاین بپردازد. پسرش کمبود ایمونوگلوبولین A دارد که در آن بدن به اندازه کافی آنتی بادی موجود در غشاهای مخاطی، مایعات بدن و دستگاه گوارش که به دفع میکروب ها کمک می کند، تولید نمی کند.
او می گوید: «حتی اگر فقط آنفولانزا باشد، او بیشتر از یک کودک معمولی بیمار می شود.
پسر او توانست واکسن سرخک را دریافت کند، اما پزشکان به طور مرتب سطوح آنتی بادی او را برای بررسی کاهش ایمنی کنترل می کنند.
