قورباغه استرالیایی در خطر انقراض کشف کرد که مانند اوپال می درخشد: ScienceAlert

طبیعت می تواند برخی از نمایش های دیدنی تر خود را در عجیب ترین مکان ها پنهان کند.

در نگاه اول، قورباغه زنگی سبز و طلایی استرالیایی در خطر انقراض (Ranoidea aurea) تقریباً شبیه هر قورباغه معمولی به نظر می رسد – کمی رنگارنگ تر از قورباغه درختی استرالیایی معمولی است، اما در غیر این صورت هیچ چیز غیرعادی نیست.

با این حال، هنگامی که پاهای عقب خود را لگد می زند، نشان می دهد که با تعجب نشسته است.

همانطور که قورباغه می پرد، باسن قدرتمندش چشمک می زند و شما آن را به رنگ آبی از دست خواهید داد، که اکنون دانشمندان آن را به عنوان سرریز ساختاری واقعی شناسایی کرده اند.

جان گولد، زیست شناس محیط زیست از دانشگاه نیوکاسل در استرالیا که جزئیات این کشف را به تفصیل شرح داده است، می گوید: رنگین کمانی زمانی رخ می دهد که رنگ بسته به زاویه ای که از آن به آن نگاه می شود تغییر می کند. اکولوژی استرالیا.

دو نفر که در مکان‌های مختلف ایستاده‌اند می‌توانند همزمان به یک تکه بافت نگاه کنند و رنگ‌های متفاوتی را ببینند.

طبیعت دو روش اساسی برای تولید رنگ دارد و هر دو به نحوه تعامل مواد با نور بستگی دارد.

سلول های حاوی رنگدانه، مانند ملانوسیت های پوست، به صورت شیمیایی رنگ تولید می کنند.

مولکول های رنگدانه برخی از طول موج های نور را جذب می کنند در حالی که به بقیه اجازه می دهند تا به چشم شما منعکس یا پراکنده شوند. برای مثال زانتوفورها سلول‌هایی هستند که در بسیاری از مهره‌داران خونسرد یافت می‌شوند که حاوی رنگدانه‌های زرد رنگی هستند که نور آبی را جذب می‌کنند و بافت را زرد به نظر می‌آورند.

از طرف دیگر ایریدوفورها به صورت فیزیکی رنگ تولید می کنند.

به جای رنگدانه، ایریدوفورها دارای ساختارهای کریستالی میکروسکوپی هستند که تقریباً به اندازه طول موج مرئی نور هستند. این ساختارها نور را به گونه‌ای منعکس می‌کنند و با آن تداخل می‌کنند که تعیین می‌کنند کدام رنگ‌ها ظاهر می‌شوند، گاهی اوقات با تغییر زاویه دید برای ایجاد رنگین کمانی تغییر می‌کنند.

قورباغه هایی مانند زنگ سبز و طلایی هر دو سیستم را در پوست خود دارند.

در واقع این همان چیزی است که قورباغه را سبز می کند. پوست آن از لایه روی لایه ایریدوفورهای زانتوفور تشکیل شده است که نور آبی زیر رنگدانه زرد را منعکس می کند و رنگ سبز روشنی ایجاد می کند. این در واقع برای دوزیستان کاملا طبیعی است.

تحقیقات قبلی نشان داده است که این ایریدوفورها حاوی پلاکت‌های کریستالی کوچکی هستند که با نور تعامل دارند.

اما بسیاری از محققان بر این باور بودند که رنگ آبی این ساختارها ناشی از پراکندگی نامنسجم است.

این زمانی است که نظمی در چیدمان سازه ها وجود ندارد، بنابراین نور از آنها خواه ناخواه در همه جهات پخش می شود. از آنجایی که طول موج‌های کوتاه‌تر – آنهایی که در انتهای آبی طیف مرئی قرار دارند – با کارایی بیشتری نسبت به طول موج‌های بلندتر پراکنده می‌شوند، این ماده آبی به نظر می‌رسد – پدیده‌ای که به عنوان اثر تیندال شناخته می‌شود.

گولد در حال انجام کار میدانی در جزیره کوراگانگ استرالیا بود که متوجه چیز عجیبی در مورد بادونکادونکا قورباغه ها شد.

همانطور که او پاهای عقب حیوانات را دراز می کرد و کمی می چرخاند، ران های آنها نه تنها در نور آبی می درخشید، بلکه سبز، فیروزه ای و شاید حتی کمی رنگ های گرم تر می درخشید.

این فقط با اثر Tyndall اتفاق نمی افتد. این امر با پراکندگی منسجم اتفاق می‌افتد – زمانی که ساختارهای میکروسکوپی دقیقاً به‌گونه‌ای چیده شده‌اند که امواج نور منعکس شده یکدیگر را تقویت یا خنثی کنند و بسته به زاویه دید رنگ‌های متفاوتی ایجاد کنند.

این یک سرریز است.

این همان ترفند نوری رایج است که باعث درخشش عقیق ها، درخشش تراکم آب با رنگ های رنگین کمان و بسیاری از حشرات مانند جواهرات ریز می شود.

گولد می‌گوید: رنگین کمانی واقعی تنها زمانی رخ می‌دهد که این ساختارهای میکروسکوپی مرتب شده باشند، برخلاف آنچه که در بال‌های پروانه می‌بینیم.

وجود رنگین کمانی در این قورباغه نشان می‌دهد که رنگ آبی تنها با پراکندگی تصادفی تولید نمی‌شود. در عوض، نشان می‌دهد که پلاکت‌های بازتابنده همسو مسئول ایجاد رنگ آبی ساختاری هستند.

با این حال، این کشف بیشتر از آن که پاسخ دهد، سوالاتی را ایجاد می کند.

برای یک چیز، اگر ایریدوفورها در سراسر پوست قورباغه وجود دارند، همانطور که رنگ سبز آن نشان می دهد، چرا درخشش فقط روی پاهای عقبی آن ظاهر می شود؟

و سپس یک مورد بزرگ وجود دارد: اصلاً چرا پاهای دیسکو وجود دارد؟ گولد معتقد است که ممکن است بخشی از ابزار بقای قورباغه باشد.

او می‌گوید: «اکنون تصور می‌شود که قسمت داخلی ران آبی نقش مهمی در دفاع در برابر شکارچیان بازی می‌کند.

یافته‌های ما نشان می‌دهد که رنگین کمانی می‌تواند این سیگنال بصری را تقویت کند و در هنگام حرکت قورباغه آن را بیشتر قابل توجه و جلب توجه کند.

مطالب مرتبط: نوع جدیدی از عقیق نفس گیر کشف شد…در جلبک دریایی رایج

بر اساس بررسی گولد از متون علمی، تنها تعداد انگشت شماری از گونه های دوزیست برای نشان دادن رنگین کمانی واقعی ثبت شده است.

این کشف جدید که در زیر لب قورباغه پنهان شده است، نشان می دهد که ممکن است در زیر بینی ما چیزهای بیشتری وجود داشته باشد.

گولد می‌گوید: «با توجه به اینکه قورباغه زنگوله‌ای طلایی سبز از گونه‌های شناخته شده استرالیایی است، کشف ما نشان می‌دهد که تا چه حد در قلمرو حیوانات باید کشف شود».

این کشف در منتشر شد اکولوژی استرالیا.

این مقاله توسط ریچل گارنر تصحیح و توسط کلر واتسون ویرایش شده است. در حالی که ما به روند خود افتخار می کنیم، ما فقط انسان هستیم. اگر خطایی را مشاهده کردید، لطفاً به ما اطلاع دهید.