مارهای کوچک با چرخیدن مانند چرخ با سرعت 8.3 مایل در ساعت، تقریباً چهار برابر سریعتر از آن که می توانند بلغزند، از خطر جلوگیری می کنند.

شما به آرامی یک مار کوچک را نوازش می کنید. انتظار دارید مثل هر مار مستندی که در طبیعت دیده اید، از بین برود.

این کار نمی کند.

در عوض، نیمه پشتی بدن خود را به صورت حلقه حلقه می‌کند، با دم خود فشار می‌آورد و برای کسری از ثانیه به هوا بلند می‌شود. سپس فرود می آید و مانند چرخ فراری شروع به غلتیدن می کند. سمت چپ، سمت راست، سمت چپ، سمت راست. در تمام مدت سر او صاف و ثابت می ماند، مانند یک راننده کوچک که یک ماشین کوچک را رانندگی می کند.

سپس اغلب در زیر نزدیکترین چیزی که پیدا می کند فرو می رود و ناپدید می شود.

با مار عصایی کوتوله بورنئو آشنا شوید: سبک‌تر از نیکل، کوتاه‌تر از خط‌کش مدرسه و بسیار دراماتیک‌تر از آنچه به نظر می‌رسد. تیمی به رهبری یوسوکه کوجیما از دانشگاه توهو آن را با سرعت 120 فریم در ثانیه فیلمبرداری کردند تا ببینند چگونه این کار را انجام می دهد و نتایج را در 19 اکتبر در Current Biology منتشر کردند. سریعترین زمانی که آنها ثبت کردند 3.69 متر در ثانیه، حدود 8.3 مایل در ساعت بود. برای چنین مار کوچکی، این یک سرعت است.

چگونه از یک مار در حال چرخش عکس می گیریم؟

بسیار با دقت و با سمباده. محققان با 13 مار عصایی کوتوله از پارک ملی کوبا در ساراواک کار کردند. طبق مکمل مقاله، طول آنها از حدود 4 تا 10 اینچ متغیر بود و سنگین ترین آنها کمی بیش از 4 گرم وزن داشت.

هر مار در مسیری به طول 2.2 متر و عرض 20 سانتی متر قدم می زد که با کاغذ سنباده سنگ فرش شده بود، در حالی که دو دوربین هر حرکت را ضبط می کردند. “خطر” ضربه ملایم دست انسان بود. هیچ شکارچی واقعی درگیر نبود.

هر یک از 13 مار غلت می زنند. شش مار عصایی از جنس‌های مختلف که برای مقایسه آزمایش شدند هرگز انجام ندادند.

چرخ بدون محور

روزنامه گفته است که پشت مار “مانند چرخ” روی زمین غلت می خورد. اما چرخ واقعی حول محور می چرخد ​​و مار اینطور نیست.

این چیزی است که دوربین ها به جای آن دیدند. مار به یک طرف بدنش می غلتد، سپس یک قسمت خمیده را به سمت پایین سرش می پیچد. در پیچ بعدی، او همین کار را در سمت دیگر انجام می دهد و دو طرف به طور متناوب در مسیر پایین مسیر قرار می گیرند.

عجیب ترین قسمت سر است. نمی چرخد. به جایی که مار می رود اشاره می کند و در چرخش های سریع بالا و ثابت می ماند در حالی که دم پشت آن می چرخد. تصور کنید در حالی که سرتان مانند چرخ می چرخد ​​می دوید. این مارها غلت می زنند و همچنان چشمشان به جاده است.

پس واقعا سرعت 8.3 مایل در ساعت چقدر است؟

در اینجا نسخه صادقانه است. سرعت 8.3 مایل در ساعت در سریع ترین حالت متعلق به یک مار است. میانگین بهترین زمان‌ها 2.29 متر در ثانیه یا حدود 5.1 مایل در ساعت بود.

قسمت “چهار برابر سریعتر” نیز پیک به اوج است. این مقاله نشان داد که حداکثر سرعت رول به طور متوسط ​​4.0 برابر حداکثر سرعت لغزش است. می‌گوید فقط پنج مار قبل یا بعد از چرخیدن لغزیدند، بنابراین مقایسه احتمالاً بر اساس یک گروه کوچک است.

حالا برای ریاضیات سرگرم کننده، و آن بخش متعلق به ماست، نه محققین. این اپلیکیشن سریع ترین مار مورد مطالعه را با نام ID1 با طول 16.5 سانتی متر فهرست کرده است. با سرعت 3.69 متر در ثانیه، این تقریباً 22 طول بدن او در هر ثانیه است.

حداکثر سرعت ثبت شده در مطالعه بر روی یوزپلنگ های وحشی 25.9 متر بر ثانیه بود و یوزپلنگ های این مطالعه به طور معمول حداکثر سرعت خود را برای یک یا دو ثانیه حفظ کردند. طول یوزپلنگ ها بین 1.12 تا 1.5 متر از بینی تا دنبه است، بنابراین این تقریباً معادل 17 تا 23 طول بدن در ثانیه است.

بنابراین مار سریعتر از یوزپلنگ نیست. یوزپلنگ در مترهای مساوی بسیار سریعتر است. اما بهترین ترکیدن در مقابل بهترین ترکیدن با اندازه گیری طول بدن، این مار در قلمرو یوزپلنگ فرود می آید. برای حیوانی که در کف دست شما جای می گیرد بد نیست.

نیازی به تپه نیست

در سال 2023، دانشمندان اولین چرخ تصویربرداری شده از یک مار عصایی کوتوله را گزارش کردند. این مار در حال غلتیدن از یک شیب در جاده ای در مالزی دیده شد و موزه اشاره کرد که این مارها می توانند از شیب های سراشیبی برای کمک به غلتیدن استفاده کنند. همان مار، هنگامی که صید شده و در زمینی هموار در کنار جاده قرار می گیرد، نیز به آنجا حرکت می کند.

مسیر آزمایشگاهی تراز بود و روش ها شیب را توصیف نمی کردند. هیچ تپه ای وجود ندارد، هیچ جاذبه ای برای کمک کردن وجود ندارد، و مارها هنوز به آن سرعت می رسند. بنابراین قرقره چیزی است که مار خودش آن را تغذیه می کند.

طبیعت تقریباً هرگز غلت نمی زند

اگر چرخیدن خیلی سریع است، چرا همه چیز این کار را نمی کند؟ استیون جی گولد در سال 1981 مقاله ای در این باره نوشت و ریچارد داوکینز در سال 1996 همین سوال را پرسید. پاسخ معمول این است که یک چرخ واقعی به بخشی نیاز دارد که آزادانه بچرخد و یک بدن زنده باید هر قسمت را با خون و اعصاب تامین کند.

حیواناتی که به هر حال غلت می‌زنند فهرستی کوتاه و عجیب هستند:

این را به عنوان یک مسابقه نخوانید. 40 بار کاترپیلار و چهار مار با چیزهای مختلف سنجیده می شود.

چیزی که ما هنوز نمی دانیم

این گزارش کوتاه نمی‌گوید که این رول چقدر انرژی دارد یا یک مار چقدر می‌تواند آن را ببرد. او گزارش می دهد که هیچ مار وحشی از آن علیه یک شکارچی واقعی استفاده نکرده است. و آن 8.3 مایل در ساعت از مسیر آزمایشگاهی به دست آمد، نه تعقیب و گریز.

پس مار یک یوزپلنگ کوچک نیست. این چیز عجیبی است: حیوانی که تنها با استفاده از یک توپ بسیار هوشمندانه راهی برای دور زدن یکی از قدیمی ترین قوانین طبیعت پیدا کرده است.