پیشگیری از بارداری هورمونی رایج با خطر تومور مغزی نادر مرتبط است: ScienceAlert

کنترل بارداری هورمونی به میلیون ها نفر در سراسر جهان اجازه داده است تا چرخه های قاعدگی خود را مدیریت کرده و آینده تولیدمثلی خود را کنترل کنند.
اما مانند هر دارویی، مزایا و معایبی وجود دارد که پزشکان و بیماران باید به دقت در نظر بگیرند.
در حالی که شواهد قوی حاکی از آن است که کنترل بارداری هورمونی فواید بیشماری را به همراه دارد، برخی از دانشمندان میگویند خطرات بالقوهای مانند افسردگی یا سکته مغزی وجود دارد که «بهدرستی به آنها پرداخته نشده است».
یک ارتباط نگرانکننده که همچنان در مطالعات مشاهدهای مبتنی بر جمعیت در سراسر جهان ظاهر میشود، ایجاد یک تومور مغزی نادر اما قابل درمان به نام مننژیوم است.
محققان آژانس دارویی دانمارک اکنون دادههای 25 ساله بهداشتی دانمارک را بررسی کردهاند که تقریباً سه میلیون زن را پوشش میدهد تا تصویر را روشن کند.
یافته های آنها در منتشر شده است شبکه JAMA باز است.
این مطالعه ملی اولین مطالعه در نوع خود است که نشان می دهد فقط انواع خاصی از داروهای ضد بارداری در واقع با این نوع تومور مرتبط هستند.
اگرچه ریسک نسبی گزارش شده توسط این مطالعه متوسط است و ریسک مطلق احتمالاً کوچک است، بررسی بیشتر مهم است.
یک داروی ضد بارداری تزریقی به نام مدروکسی پروژسترون (با نام تجاری Depo-Provera) قوی ترین ارتباط را با تومورهای مننژیوم نشان داد، با افزایش نسبی خطر در حدود 4 برابر.
بر اساس مطالعه دانمارکی، ارتباط ضعیف تری برای داروهای ضد بارداری خوراکی ترکیبی و قرص های کوچک وجود داشت، با افزایش نسبی خطر 1.5 برابری.
نکته مهم این است که این خطرات تنها تا زمانی که شرکت کنندگان فعالانه از روش های پیشگیری از بارداری استفاده می کردند، ادامه داشت. افزایش خطر معمولاً طی پنج سال پس از قطع قرص ضد بارداری پروژسترون از بین می رود.
پل فاروه، اپیدمیولوژیست سرطان از دانشگاه علوم بهداشت Cedars-Sinai در ایالات متحده توضیح می دهد: “در حالی که افزایش نسبی 4 برابری در خطر بسیار زیاد به نظر می رسد، خطر مطلق مننژیوم اندک است.”
او توضیح می دهد که حدود 5 زن از هر 1000 زن در طول زندگی خود دچار مننژیوم می شوند.
این به تنها 6 زن در هر 1000 زن مصرف کننده مدروکسی پروژسترون در سنین 25 تا 44 سال افزایش می یابد.
فاروا می گوید: «این افزایش بسیار اندک در خطر باید با فواید اشکال مختلف پیشگیری از بارداری متعادل شود.
این مهم است که زنان بدون مشورت با پزشک مصرف قرص های ضد بارداری خود را قطع نکنند.
تومورهای مننژیوما نه تنها نادر هستند، بلکه زمانی که رخ می دهند، معمولاً در 90 درصد موارد خوش خیم هستند.
با این حال، گاهی اوقات این تومورها می توانند باعث تشنج و مشکلات شناختی شوند، بنابراین آنها را جدی می گیرند. مننژیوم معمولا با جراحی برداشته می شود یا با پرتودرمانی درمان می شود.
هزاران زن که می گویند پس از تزریق آمپول Depo-Provera به مننژیوم داخل جمجمه ای مبتلا شده اند، از سال 2024 علیه Pfizer شکایت کرده اند.
در دسامبر 2025، FDA ایالات متحده برچسب جدیدی را برای تزریق تأیید کرد که به مشتریان در مورد ارتباط احتمالی با مننژیوم هشدار می دهد.
متخصص زنان و زایمان، Gino Pecoraro از دانشگاه کوئینزلند در استرالیا اذعان می کند که در حالی که افرادی که از اشکال خاصی از پیشگیری از بارداری استفاده می کنند ممکن است در معرض خطر بسیار کمی برای مننژیوم باشند، خطراتی نیز وجود دارد که از روش های پیشگیری استفاده نکنند.
پکورارو به عنوان مثال اشاره می کند که “بارداری در استرالیا دارای نرخ مرگ و میر مادران 6.6 در صد هزار است، در حالی که نرخ بقای پنج ساله استرالیا پس از تشخیص مننژیوم بیش از 90 درصد است.”
اگرچه مشخص نیست که چه چیزی باعث ایجاد مننژیوم می شود، دلایل خوبی برای شک وجود دارد که هورمون هایی مانند پروژسترون در این امر نقش دارند.
در ایالات متحده و دانمارک، زنان دو برابر بیشتر از مردان در معرض ابتلا به مننژیوم هستند.
علاوه بر این، تومورهای مننژیوما در دوران بارداری یا زمانی که بیمار از درمانهای تقلیدی شبیه پروژسترون استفاده میکند، سریعتر رشد میکنند.
چانا جایاسنا، متخصص غدد تولید مثل از امپریال کالج لندن به مرکز علمی رسانه گفت: «چند سال است که میدانیم قرار گرفتن در معرض دوزهای بالای برخی از داروهای پروژسترون، خطر ابتلا به مننژیوم را افزایش میدهد.
مننژیوم ها تومورهای مخاطی مغز هستند. بیشتر مننژیوم ها گیرنده هایی دارند که می توانند به پروژسترون در بدن گوش دهند، بنابراین این احتمال وجود دارد که هر نوع داروی مشابه پروژسترون می تواند خطر را کمی افزایش دهد.
پروژسترون ها ترکیبات مصنوعی هستند که از هورمون طبیعی پروژسترون تقلید می کنند. از آن ها در برخی از واکسن های ضد بارداری، آی یو دی، قرص های ضد بارداری ترکیبی و قرص های فقط پروژسترون – که گاهی اوقات به آن ها مینی قرص گفته می شود، استفاده می شود.
برای سالها، دانشمندان مشکوک بودند که این هورمون ممکن است با مننژیوم مرتبط باشد. با این حال، مطالعات قبلی نتایج متفاوتی را نشان داده است.
غالباً این تجزیه و تحلیلها استفاده کنونی از روشهای پیشگیری از بارداری را بر خلاف استفاده از روشهای پیشگیری از بارداری گذشته در نظر نمیگیرند، و این ممکن است نتایج را مخدوش کرده باشد.
حداقل بر اساس این بحران اخیر در داده های دانمارکی، به نظر می رسد این خطر زمانی که پیشگیری از بارداری قطع شود، ناپدید می شود.
ملانی دیویس، متخصص زنان، که در مطالعه حاضر شرکت نداشت، می گوید این تحقیق جدید ارتباط بین پروژسترون ها و برخی تومورهای مغزی را تایید می کند.
با این حال، او می افزاید، از آنجایی که مننژیوم یک بیماری نادر است، این یافته ها “نباید زنان را از استفاده از پروژسترون ها، که درمان های هورمونی موثر برای شرایط ناتوان کننده هستند و برای بسیاری از زنانی که به پیشگیری از بارداری نیاز دارند، مناسب است، منصرف کند.”

Jayasena همچنین خاطرنشان می کند که این مطالعه به درمان جایگزینی هورمونی که از دوزهای بسیار پایین تر پروژسترون استفاده می کند و “بنابراین انتظار نمی رود خطر ابتلا به مننژیوما را افزایش دهد” مورد بررسی قرار نگرفت.
وی تأکید می کند: «بنابراین، این نتایج برای زنانی که HRT مصرف می کنند صدق نمی کند.
تحقیقاتی در مورد رابطه بین پروژسترون ها و مننژیوم ها در حال حاضر در آژانس دارویی اروپا در حال انجام است.
مطالب مرتبط: مطالعه نشان میدهد زمانی که عادت ماهانه میشوید ممکن است بر خطر زوال عقل تأثیر بگذارد
پکورارو گفت: «تجویزکنندگان مطمئناً باید از این ارتباط آگاه باشند.
“این شواهد دیگری از اهمیت مشاوره مناسب برای پیشگیری از بارداری است که به خطرات و مزایای داروهای ضد بارداری مختلف که بین تجویز کنندگان و زنان قبل از نوشتن نسخه یا توصیه ای انجام می شود، می پردازد.”
زنانی که پس از مصرف این تزریقها دچار تومور مغزی شدهاند، میگویند که باید به بیماران در مورد خطرات احتمالی هشدار داده شود.
این مطالعه در منتشر شد شبکه JAMA باز است.
این مقاله توسط ریچل گارنر تصحیح و توسط ربکا دایر ویرایش شده است. در حالی که ما به روند خود افتخار می کنیم، ما فقط انسان هستیم. اگر خطایی را مشاهده کردید، لطفاً به ما اطلاع دهید.




