یافته‌های اصلی مرور: ScienceAlert: مکمل‌های غذایی رایج برای سلامت استخوان کمک چندانی به جلوگیری از شکستگی نمی‌کنند.

کلسیم و ویتامین D به ساخت استخوان های قوی و سالم کمک می کنند، اما مصرف این مواد مغذی به عنوان مکمل لزوما برای سلامت اسکلتی عضلانی مفید نیست.

یک مرور سیستماتیک و متاآنالیز منتشر شده در BMJ، هیچ فایده ای از هر یک از این مکمل ها در جلوگیری از شکستگی یا افتادن نداشت.

حتی زمانی که ویتامین D و کلسیم با هم مصرف شوند، به نظر می رسد که فواید کمی دارند.

نویسندگان به سرپرستی اولیویه ماس، داروساز بالینی در مرکز خدمات بهداشتی و اجتماعی دانشگاه شمالی جزیره مونترال (CIUSSS) به این نتیجه رسیدند: «این یافته‌ها از مکمل‌های معمولی با کلسیم، ویتامین D یا مکمل‌های ترکیبی برای جلوگیری از شکستگی یا افتادن پشتیبانی نمی‌کنند».

در یک سرمقاله ضمیمه، سه محقق مستقل در کانادا که در فراتحلیل شرکت نداشتند، توافق کردند که شواهد روشنی از اثربخشی وجود ندارد.

شکستگی های شکنندگی پیامد اصلی بالینی پوکی استخوان است که یک وضعیت دژنراتیو است که منجر به استخوان های ضعیف و شکننده می شود.

امروزه به بیمارانی که در معرض خطر پوکی استخوان هستند، اغلب به مصرف مکمل های ویتامین D و گاهی اوقات مکمل های کلسیم، بسته به سطح گردش خون توصیه می شود.

اما این مکمل ها می توانند هزینه زیادی داشته باشند و عملکرد بسیار کمی داشته باشند.

کلسیم حتی می تواند باعث مشکلات گوارشی مانند یبوست، نفخ، درد شکم یا گرفتگی شود.

این سرمقاله در پایان می‌گوید: «با توجه به عدم فایده، احتمال مضرات (حداقل برای مکمل‌های کلسیم) و هزینه‌های سیستم مراقبت‌های بهداشتی، توصیه‌هایی برای مکمل‌سازی در جمعیت‌های پرخطر باید منتظر شواهدی از چنین آزمایش‌هایی باشد.

برای متاآنالیز اخیر، محققان در کانادا داده های 69 مطالعه را با بیش از 150000 شرکت کننده گردآوری کردند.

با استفاده از شواهد با قطعیت متوسط ​​تا بالا، این تیم دریافتند که کلسیم، ویتامین D یا مکمل‌های ترکیبی تاثیر کمی بر شکستگی یا افتادن دارند یا هیچ تاثیری ندارند.

این یافته‌ها تا حد زیادی در تجزیه و تحلیل‌های زیر گروهی که فاکتورهایی از جمله سن، سطوح پایین ویتامین D، تشخیص پوکی استخوان، یا سابقه شکستگی یا افتادن را بررسی می‌کردند، سازگار بود.

تنها ویتامین D و کلسیم به صورت ترکیبی تأثیری بر کاهش شکستگی نشان دادند، و حتی در آن زمان نیز نویسندگان گفتند که فواید آن بسیار ناچیز است که از نظر بالینی معنی‌دار باشد.

این بدان معنا نیست که فردی که کمبود ویتامین D دارد از مکمل ها سود نمی برد.

این مطالعه شامل کارآزمایی‌های بسیار کمی بود که شامل کمبود شدید ویتامین D بود، و به طور خاص بیمارانی را که درمان دارویی برای پوکی استخوان دریافت می‌کردند، شامل نمی‌شد، بنابراین مشخص نیست که آیا ویتامین D یا کلسیم در این موارد خاص کمک می‌کند یا خیر.

نتایج نشان می دهد که توصیه هایی برای ویتامین D به عنوان راهی برای جلوگیری از شکستگی ممکن است بیهوده باشد.

افرادی که ویتامین D و کلسیم پایینی دارند با خطر بیشتری از دست دادن استخوان، کاهش عملکرد عضلات، زمین خوردن و شکستگی مواجه هستند.

به همین دلیل است که از بسیاری جهات، مکمل های ویتامین D، با یا بدون کلسیم، به طور گسترده برای جلوگیری از شکستگی و افتادن در افراد مسن توصیه می شود.

بحث این است که کلسیم مواد معدنی را برای ساختن استخوان های قوی فراهم می کند و ویتامین D به روده ها کمک می کند تا این مواد معدنی را جذب کنند.

اما شواهد در حال ظهور نشان می‌دهد که ممکن است هنگام استفاده از این مکمل‌ها برای اطمینان از سلامت اسکلتی عضلانی، تفنگ را دور بیاندازیم.

این توصیه از دهه 1990 سرچشمه می گیرد، زمانی که اولین مطالعات بزرگ کاهش شکستگی در طی سه سال را در افرادی که ویتامین D و مکمل های کلسیم را ترکیبی مصرف می کردند، نشان داد.

با این حال، تلاش های بعدی برای تکرار این نتایج شکست خورد.

در اوایل دهه 2000، چندین بررسی سیستماتیک نشان داد که ویتامین D، با یا بدون کلسیم، می تواند خطر شکستگی و سقوط را کاهش دهد.

با این حال، این مرورها بر اساس مطالعات با تعداد کمی از شرکت کنندگان بود، و یک کارآزمایی مهم از آن زمان بعدا پس گرفته شد.

بررسی‌های اخیر نتوانستند ارتباطی بین مصرف مکمل ویتامین D و میزان شکستگی کمتر پیدا کنند.

محققان کانادایی نوشتند: «علیرغم شواهد بسیار زیاد، دستورالعمل‌های بالینی به تشویق مکمل‌های ویتامین D ادامه می‌دهند».

به عنوان مثال، یک بررسی سیستماتیک اخیر از 34 دستورالعمل بهداشتی نشان داد که 70 درصد مکمل های ویتامین D را برای پیشگیری از شکستگی یا سلامت عمومی توصیه یا پیشنهاد می کنند.

اگر همه بزرگسالان 50 ساله و بالاتر مبتلا به پوکی استخوان در ایالات متحده و اتحادیه اروپا با مکمل‌های کلسیم و ویتامین D درمان شوند، برخی برآوردها نشان می‌دهند که هزینه آن سالانه حدود 2 میلیارد دلار است.

نویسندگان آخرین متاآنالیز توضیح می‌دهند: «برخی ممکن است استدلال کنند که مکمل‌های ویتامین D و کلسیم معمولاً به خوبی تحمل می‌شوند و ممکن است مزایایی در سطح جمعیت داشته باشند.

با این حال، این منطق در مورد تک درمانی ویتامین D صدق نمی کند، زیرا یافته های ما به وضوح هیچ فایده ای را نشان نداد.

مکمل‌های ویتامین D و کلسیم ایده‌ای بی‌ضرر و امیدوارکننده به نظر می‌رسند، اما به نظر می‌رسد که به طور فزاینده‌ای برای ما هزینه داشته باشند، روده‌هایمان را به هم بزنند و در ازای آن چیز کمی به ما ارائه دهند.

این مطالعه در منتشر شد BMJ.