یک جریان بزرگ اقیانوسی در آستانه فروپاشی است. دانشمندان می گویند اثرات می تواند به کالیفرنیا برسد: ScienceAlert

سیستم های آب و هوایی زمین به طور اجتناب ناپذیر و اغلب به طور غیرمنتظره ای به هم مرتبط هستند.

گرد و غبار از صحرای صحرای شمال آفریقا هزاران کیلومتر رانده می شود تا شبکه های غذایی در آمازون و اقیانوس های اعماق را تغذیه کند، در حالی که میکروب هایی که از آلودگی تغذیه می کنند با وزش باد یا مه از طریق جو می روند.

یکی از تأثیرگذارترین نیروهای شکل دهنده سیاره، گردش واژگونی نصف النهار اقیانوس اطلس (AMOC) است، یک سیستم وسیع از جریان های اقیانوس اطلس که به عنوان یک تسمه نقاله سیاره ای عمل می کند. آب نرم را به شمال از مناطق استوایی به اروپا می برد، سپس آب خنک شده را به سمت جنوب در امتداد کف دریا برمی گرداند.

با این حال، تغییرات آب و هوایی ناشی از انسان، این سیستم حیاتی را کند می کند و حتی یک فروپاشی بالقوه در آینده نزدیک را تهدید می کند.

با توجه به وخامت وضعیت، بحث های زیادی در میان دانشمندان در مورد احتمال وقوع این اتفاق و زمان وجود دارد.

آخرین تلاش برای هموار کردن درک ما از AMOC و عواقب کندی آن در قالب یک مطالعه منتشر شده در ارتباطات طبیعت.

تیمی از دانشمندان از دهه‌ها داده‌های جوی و شبیه‌سازی‌های اقلیمی به‌دست‌آمده توسط ناسا برای پیش‌بینی تکامل AMOC و پیش‌بینی تغییرات تغییردهنده زندگی برای جوامع در سراسر جهان استفاده کردند.

موهیما میمی، محقق دینامیک آب و هوا در دانشگاه کالیفرنیا در ریورساید و نویسنده اصلی این مطالعه گفت: «به خوبی شناخته شده است که AMOC یک بازیگر بزرگ در سیستم آب و هوای جهانی است و سرعت آن در حال کاهش است.

چیزی که ما نمی‌دانستیم این است که چگونه AMOC ممکن است بر رطوبت اتمسفر و طوفان‌های خارج از منطقه اقیانوس اطلس تأثیر بگذارد.

همانطور که میمی توضیح می دهد، محققان دریافته اند که AMOC می تواند تفاوت های آب و هوایی قابل توجهی در سراسر جهان ایجاد کند:

به نظر می‌رسد تضعیف AMOC طوفان‌ها را تا پایان قرن در بخش‌هایی از آمریکای شمالی، به‌ویژه در امتداد سواحل کالیفرنیا تشدید می‌کند، در حالی که آنها را در گرینلند و قطب شمال کاهش می‌دهد.

این به این دلیل است که ضعیف شدن تسمه نقاله اقیانوس بر سیستم مشابهی در آسمان تأثیر می گذارد: رودخانه های جوی.

رودخانه های جوی (ARs) نوارهای طولانی و باریکی از بخار آب غلیظ در جو هستند. سیستم های به خصوص قوی می توانند تا 15 برابر بیشتر از آنچه از دهانه رودخانه می سی سی پی می گذرد، آب حمل کنند.

جای تعجب نیست که آنها به طور قابل توجهی بر آب و هوای منطقه تأثیر می گذارند.

میمی می گوید: «در کالیفرنیا، رودخانه های جوی یک شمشیر دو لبه هستند. آنها تا 50 درصد از بارندگی سالانه را در غرب ایالات متحده، به ویژه در کالیفرنیا، ارائه می دهند و محرک اصلی تامین آب ناپایدار ایالت هستند.

آنها همچنین خطر سیل را افزایش می دهند: رودخانه های جوی اغلب سیل ایجاد می کنند، حتی در زمان خشکسالی، که مردم را به خطر می اندازد، خانه ها و زیرساخت ها را تخریب می کند و کیفیت آب را در سراسر کشور تحت تاثیر قرار می دهد.

با زوم کردن به سردترین مناطق کره زمین مسطح، رودخانه‌های جوی گرم شدن سطح و از بین رفتن یخ‌های قطبی را تسهیل می‌کنند و پیامدهای مهمی در پی دارد.

محققان در مقاله خود توضیح می دهند: “در قطب جنوب، AR ها 40 تا 80 درصد از آب ذوب تابستانی در قفسه های یخی غرب قطب جنوب را تشکیل می دهند، که ثبات یخ را تهدید می کند و افزایش سطح جهانی آب را تسریع می کند.”

علاوه بر این، میانگین فرکانس جهانی رودخانه های جوی می تواند حدود 50 درصد افزایش یابد.

ARها همچنین ممکن است رطوبت بیشتری را منتقل کنند و طول عمر بیشتری داشته باشند و در عرض های جغرافیایی بالاتر نفوذ کنند زیرا جریان جت غربی در ارتفاع بالا در پاسخ به گرمایش انسانی به سمت قطب جابجا می شود.

به طور کلی، با کاهش سرعت AMOC، دمای اقیانوس ها را تغییر می دهد و رطوبت جو را در نیمکره شمالی کاهش می دهد در حالی که در نیمکره جنوبی افزایش می یابد.

به نوبه خود، پیش‌بینی می‌شود که رودخانه‌های جوی در بخش‌های خاصی از جهان فراوان‌تر شوند و باران بیشتری را بارور کنند: سواحل شرقی آمریکای جنوبی، جنوب آسیا، غرب اروپا، بخش‌هایی از اقیانوس آرام و اطراف قطب جنوب.

انتظار می رود بیشترین افزایش در امتداد سواحل غربی آمریکای شمالی، از باجا کالیفرنیا تا آلاسکا رخ دهد.

برعکس، رودخانه‌های جوی ممکن است در قطب شمال، گرینلند و شمال آسیا نادرتر شوند زیرا ضعیف شدن AMOC منجر به سردتر شدن دمای هوای سطحی و کاهش رطوبت می‌شود.

سایر مناطق با عرض جغرافیایی پایین تر، از جمله شمال استرالیا و اقیانوس آرام جنوبی، ممکن است کاهش بروز AR را تجربه کنند.

این لزوماً یک نتیجه گیری قبلی نیست. این به شتاب صنعتی جهانی بستگی دارد که کره سبز ما را از طریق افزایش انتشار گازهای گلخانه ای ناشی از سوزاندن سوخت های فسیلی که صدها میلیون سال در اعماق زمین محبوس شده اند، گرم کند.

بازدید مجدد از شمشیر دو لبه، گاهی اوقات ARهای مخرب نیز فرصت هایی را ایجاد می کنند. تحقیقات نشان می‌دهد که مکان‌هایی مانند کالیفرنیا می‌توانند با احیای مناظر طبیعی آب بیشتری جذب کنند تا خشکسالی‌های مداوم ناشی از هوای گرم‌تر و خشک‌تر را کاهش دهند.

مرتبط: دانشمندان بدترین سناریوی آب و هوایی را رد می کنند، اما ما اینطور نیستیم

در نهایت، این اثر به ما یادآوری می‌کند که چگونه فرآیندهای سیاره‌ای ما به‌طور برگشت‌ناپذیری در هم تنیده شده‌اند. تغییر در یک جریان اقیانوسی منفرد (اما بزرگ) می‌تواند هزاران مایل موج بزند، طوفان‌هایی را در سراسر قاره آمریکا ایجاد کند، بارندگی را در آمازون افزایش دهد و کمربندهای بارانی استوایی را به جنوب منتقل کند.

میمی می گوید: «این تحقیق نشان می دهد که اثرات AMOC بسیار فراتر از اقیانوس اطلس است.

“درک این ارتباطات به ما کمک می کند تا برای تغییرات آینده در منابع آب و آب و هوای شدید آماده شویم.”

این تحقیق در ارتباطات طبیعت.

این مقاله توسط مایکل ایروینگ تصحیح و توسط کلر واتسون ویرایش شده است. در حالی که ما به روند خود افتخار می کنیم، ما فقط انسان هستیم. اگر خطایی را مشاهده کردید، لطفاً به ما اطلاع دهید.