یک عادت روزانه با 49 درصد بیشتر خطر ابتلا به علائم اختلال خوردن در نوجوانان مرتبط است: ScienceAlert

دادن تلفن هوشمند به کودک قبل از 13 سالگی می تواند برای برخی از جنبه های سلامت روانی آنها خطرناک باشد.

در یک مطالعه جدید روی نزدیک به 9000 نوجوان آمریکایی، محققان دریافتند که داشتن تلفن هوشمند در سن 12 سالگی با 36 درصد بیشتر احتمال گزارش هر گونه علائم اختلال خوردن مرتبط است.

در آن سن، کاربران گوشی های هوشمند نسبت به افراد غیرکاربر، 61 درصد بیشتر از علائم پرخوری را گزارش کردند.

نزدیک به 70 درصد از نوجوانان 12 ساله در این نظرسنجی صاحب گوشی هوشمند بودند.

یافته ها در منتشر شده است شبکه JAMA باز است و از شواهد اولیه رو به رشدی حمایت می کند که نشان می دهد مالکیت زودهنگام و کنترل نشده گوشی هوشمند ممکن است با مضرات سلامت روان مرتبط باشد.

این مطالعه که توسط دانشمندان دانشگاه کالیفرنیا، سانفرانسیسکو (UCSF) هدایت شد، نشان می‌دهد که کاهش دسترسی کودکان به گوشی‌های هوشمند ممکن است با توجه به ارتباط آن با عادات غذایی نامنظم ارزش بررسی داشته باشد.

نتایج نمی تواند ثابت کند که گوشی های هوشمند هستند باعث می شود علائم اختلال خوردن، اما ممکن است دسترسی زودهنگام و کنترل نشده به رسانه های اجتماعی، نارضایتی بدن را در دوران بلوغ تشدید کند.

به گفته نویسندگان، این چیزی است که والدین باید از آن آگاه باشند و پزشکان ممکن است هنگام ارزیابی خطرات اختلال خوردن نوجوانان، غربالگری را برای مالکیت گوشی هوشمند و استفاده از رسانه های اجتماعی در نظر بگیرند.

نویسندگان به سرپرستی جیسون ناگاتا، متخصص اطفال UCSF، نوشتند: «اختلالات خوردن شرایطی جدی و بالقوه تهدید کننده زندگی هستند که با این وجود اغلب قابل پیشگیری هستند و به مداخلات اولیه پاسخ می دهند.

اگرچه پلتفرم‌های اصلی رسانه‌های اجتماعی حداقل سن 13 سال را اعمال می‌کنند، این آستانه به راحتی قابل دور زدن است و نگرانی‌هایی در مورد امکان‌سنجی حفاظت مبتنی بر سن ایجاد می‌کند.»

این تجزیه و تحلیل شامل داده های سلامتی از یک مطالعه طولی در حال انجام بر روی نوجوانان آمریکایی بود.

در سن 12 سالگی، داشتن گوشی هوشمند با علائم مختلف اختلال خوردن همراه است.

برخی از این ارتباطات دو سال بعد هنوز مشهود بودند.

در سن 14 سالگی، تقریباً یک چهارم کودکانی که در سن 12 سالگی گوشی هوشمند داشتند، حداقل یک علامت اختلال خوردن را گزارش کردند.

در مقایسه با کودکانی که در سن 12 سالگی گوشی هوشمند نداشتند، 103 درصد بیشتر احتمال داشت که عزت نفس خود را با وزن خود مرتبط کنند.

آنها همچنین با خطر 49 درصد بیشتر گزارش دادن علائم اختلال خوردن تا سن 14 سالگی مواجه بودند.

نویسندگان مطالعه نوشتند: «مالکیت شخصی گوشی هوشمند در اوایل نوجوانی ممکن است با توجه به پتانسیل آن برای افزایش قرار گرفتن در معرض کنترل نشده و فردی در محیط های دیجیتال در طول دوره حساس توسعه، بسیار مهم باشد.

این تأثیرات همچنین ممکن است در طول زمان انباشته شوند و با زمان‌بندی رشد شکل بگیرند.»

فقط به این دلیل که یک نوجوان نشانه‌ای از اختلال خوردن را گزارش می‌کند، لزوماً به این معنی نیست که او این علائم را دارد.

این تجزیه و تحلیل فقط علائم گزارش شده توسط خود نوجوانان را اندازه گیری کرد. این تجزیه و تحلیل نمی کند که چگونه استفاده از تلفن های هوشمند بر تشخیص بالینی واقعی تأثیر می گذارد.

اختلال خوردن توسط راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (DSM-5) به عنوان یک اختلال خوردن مداوم یا رفتار مرتبط با خوردن تعریف می شود که به طور قابل توجهی سلامت جسمی یا عملکرد روانی اجتماعی را مختل می کند.

در میان جوانان، اختلالات خوردن نسبتاً شایع است و بین 5.5 تا 18 درصد از زنان جوان و تا 2.4 درصد از مردان جوان تا زمانی که به سن بلوغ می رسند، مبتلا می شوند.

افزایش اخیر در شیوع عمدتا در بین زنان 15 تا 19 ساله گزارش شده است.

استفاده از رسانه‌های اجتماعی بیشتر از همیشه به فشار همسالان اجازه می‌دهد، و محتوای بدن ایده‌آل در رسانه‌های اجتماعی با افزایش خطر نارضایتی بدن و اختلالات خوردن مرتبط است.

ممکن است اینفلوئنسرها و محتوای «fitspiration» آنلاین نارضایتی بدن جوانان را تشدید کرده و عادات غذایی ناسالم را به آنها آموزش دهند.

برای مثال، یک مطالعه نشان داد که در میان نوجوانان، هر ساعت اضافی از کل زمان استفاده از صفحه نمایش و استفاده از رسانه‌های اجتماعی با احتمال بیشتری برای رفتارهای پیشگیری از افزایش وزن و علائم پرخوری مرتبط است.

نویسندگان مطالعه اخیر توضیح می‌دهند: «یافته‌های ما با توجه به اینکه اوایل نوجوانی، زمانی که خودتنظیمی هنوز در حال بلوغ است و حساسیت به ارزیابی اجتماعی افزایش می‌یابد، با بلوغ مصادف می‌شود، قابل توجه است.» نویسندگان مطالعه اخیر توضیح می‌دهند.

البته استفاده از رسانه های اجتماعی و گوشی های هوشمند نباید مضر باشد. برخی از تحقیقات نشان می دهد که حتی ممکن است مزایای سلامت روان برای برخی از نوجوانان وجود داشته باشد، مانند کاهش میزان افسردگی در میان افرادی که بیشتر پیامک می نویسند.

چگونه نوجوانان از دستگاه های دیجیتالی استفاده می کنند ممکن است برای سلامت روان آنها بیشتر از مدت زمانی که با آنها می گذرانند اهمیت داشته باشد.

دنیای دیجیتالی که ما در آن زندگی می کنیم بعید است به این زودی ها ناپدید شود و مهم است که بدانیم در چه سنی دادن گوشی هوشمند به کودک بی خطر است و چگونه می توان استفاده از آن را تنظیم کرد.

تحقیقاتی مانند این ما را به درک خطرات پشت استفاده از گوشی های هوشمند نزدیک تر می کند. تنها در این صورت است که می‌توانیم بفهمیم چگونه از نسل بعدی محافظت کنیم.

این مطالعه در منتشر شد شبکه JAMA باز است.