یک مطالعه جدید افزایش عضلات را در گیاهخواران و گوشت خواران مقایسه می کند. یک تفاوت برجسته بود. : ScienceAlert

رژیم های غذایی گیاهی با فواید درازمدت زیادی برای سلامتی همراه است، اما برای افراد مسن ممکن است یک نقطه ضعف بالقوه وجود داشته باشد.

خوردن یک رژیم کاملاً گیاهی می تواند حفظ توده عضلانی را با افزایش سن دشوارتر کند.

پروتئین یک جزء کلیدی در ساخت، حفظ و تقویت عضله است و با افزایش سن، ممکن است بیش از آنچه دستورالعمل های فعلی پیشنهاد می کنند به آن نیاز داشته باشید.

گیاهخواران نسبت به گوشت خواران تمایل به مصرف پروتئین کمتری دارند و تحقیقات اخیر نشان می دهد که گیاهخواران کم وزن کمتر تا 100 سال عمر می کنند.

اکنون یک کارآزمایی بالینی جدید به تأثیر مثبت آن افزوده است.

در میان بزرگسالان 55 ساله و بالاتر، هم گیاهخواران و هم گوشت خواران بعد از 12 هفته تمرین مقاومتی عضله به دست آوردند و بهبودهای مشابهی در قدرت و عملکرد بدنی نشان دادند.

یافته ها در منتشر شده است مجله آمریکایی تغذیه بالینی.

محققان دانشگاه علوم کاربردی آمستردام در هلند نوشتند: «نکته مهم، نتایج ما همچنین نشان می‌دهد که رژیم غذایی مبتنی بر گیاه همچنان می‌تواند پیشرفت‌های قابل‌توجهی در توده عضلانی، قدرت و عملکرد فیزیکی داشته باشد، زمانی که مصرف پروتئین به اندازه کافی بالا و همراه با تمرینات مقاومتی باشد».

در این کارآزمایی تصادفی، 108 بزرگسال به مدت سه ماه یا یک رژیم گیاهخواری یا یک رژیم غذایی همه چیز خوار را انجام دادند.

در طول آزمایش، آنها همچنین سه بار در هفته در تمرینات مقاومتی با تمریناتی از جمله پرس پا، اسکات، پرس سینه، کشش لات، کشش و تمرینات شکمی شرکت کردند.

به هر یک از شرکت کنندگان در مورد برنامه های غذایی سالم و نحوه مصرف حداقل 1.2 گرم پروتئین به ازای هر کیلوگرم وزن بدن در روز توصیه شد.

به طور متوسط، هر دو گروه توانستند به اهداف پروتئینی روزانه خود برسند – حتی گیاهخوارانی که نمی توانستند گوشت یا ماهی بخورند، بلکه فقط لبنیات، تخم مرغ یا پروتئین گیاهی می خوردند.

در پایان کارآزمایی، قدرت عضلانی و عملکرد فیزیکی در هر دو گروه بهبود یافت، بدون اینکه تفاوت معنی داری بین گیاهخواران و گوشت خواران وجود نداشت.

در پرس نیمکتی، شرکت‌کنندگان می‌توانستند وزنه‌های بیشتری بلند کنند و روی پایه‌های صندلی، سریع‌تر از ابتدای آزمایش می‌ایستند.

اما یک تفاوت اساسی بین گروه ها وجود داشت.

توده عضلانی در پاها و بازوها در گیاهخواران و همه چیزخواران در طول آزمایش افزایش یافت، اما همه چیزخواران حدود 70 درصد افزایش بیشتری نشان دادند (0.66+ کیلوگرم، در مقایسه با 0.38+ کیلوگرم برای گیاهخواران).

مشخص نیست که آیا این به دلیل دریافت پروتئین کمتر گیاهخواران است یا چیزی در مورد کیفیت پروتئین رژیمی که توسط گوشت و سایر غذاهای حیوانی ارائه می شود.

جالب توجه است، این مطالعه نشان داد که گیاهخوارانی که پروتئین بیشتری مصرف می‌کنند، عضله بیشتری می‌خورند، در حالی که گوشت‌خوارانی که پروتئین بیشتری مصرف می‌کنند، عضله بیشتری به دست می‌آورند.

نویسندگان این فرضیه را مطرح کردند: «گروه همه چیزخوار احتمالاً به آستانه اشباع پروتئین رسیده است، جایی که مصرف اضافی منجر به مزایای آنابولیک اضافی نمی شود».

تغذیه یک حوزه مطالعاتی بسیار پیچیده است که به عوامل سبک زندگی، رفتاری، ژنتیکی، اجتماعی و محیطی بیش از حد قابل ذکر است.

این گروه خاص از سالمندان عمدتا سفیدپوست، سالم و تحصیلکرده بودند. مشخص نیست که آیا این یافته ها به سایرین مربوط است یا خیر.

با این حال، نتایج به سایر مطالعات اخیر می پیوندد که نشان می دهد رژیم های گیاه خواری، تا زمانی که کالری کافی و مواد مغذی ضروری را فراهم می کنند، ممکن است با زندگی طولانی و سالم مانند گوشت خواران مرتبط باشد.

مطالعاتی مانند این یادآور خوبی است که دریافت پروتئین کافی در سنین بالا به ویژه برای گیاهخواران مهم است.

نویسندگان مطالعه جدید نتیجه می‌گیرند: «مناسب بودن رژیم غذایی گیاهی ممکن است به شرایط فردی بستگی داشته باشد.

برای افراد با اشتهای کم یا مصرف انرژی کم، تمرکز بیشتر بر روی رسیدن به اهداف پروتئین و اطمینان از کیفیت پروتئین به احتمال زیاد برای حفظ توده عضلانی مورد نیاز است، که به ویژه در افراد مسن اهمیت دارد.

این مطالعه در منتشر شد مجله آمریکایی تغذیه بالینی.