ScienceAlert: یک شیرین کننده معمولی ممکن است خطر سکته مغزی را با آسیب رساندن به سد محافظتی مغز افزایش دهد

سد خونی مغزی رگ‌های خونی را احاطه کرده است که از مغز عبور می‌کنند و اکسیژن و مواد مغذی را وارد می‌کنند و در عین حال از سموم و عوامل بیماری‌زا محافظت می‌کنند. این یک خط دفاعی کاملا ضروری است که از مغز در برابر آسیب محافظت می کند.

اکنون محققان بر این باورند که تهدیدی قابل توجه برای این مانع و پایداری آن – و از چیزی که ما داوطلبانه در بدن خود قرار می دهیم – کشف کرده اند.

اریتریتول چندین دهه است که به عنوان یک شیرین کننده مصنوعی استفاده می شود.

این ماده مورد علاقه مصرف کنندگان و تولیدکنندگان مواد غذایی است زیرا کالری آن تقریباً صفر است، 60 تا 80 درصد شیرین تر از شکر است و بر سطح انسولین تأثیر نمی گذارد.

با این حال، در یک مطالعه منتشر شده در مجله فیزیولوژی کاربردیتیمی از دانشگاه کلرادو، بولدر دریافتند که این ماده تأثیر مضری بر سلول‌های سد خونی مغزی (سلول‌های اندوتلیال مغز) رشد یافته در آزمایشگاه دارد.

مطالعات قبلی ارتباط بین سطوح بالاتر اریتریتول و خطر بیشتر حمله قلبی یا سکته مغزی را نشان داده‌اند، و این تحقیقات اضافی ممکن است توضیح دهد که چرا اگر همان اثرات در بدن رخ دهد.

محققان در مقاله منتشر شده خود نوشتند: «نتایج ارائه شده در اینجا از مطالعات اپیدمیولوژیک که ارتباط بین اریتریتول و افزایش خطر سکته مغزی را گزارش می‌کنند، پشتیبانی می‌کنند و به صورت تجربی گسترش می‌دهند.

مطالعات بالینی بیشتر در مورد اثرات بالقوه طولانی مدت مصرف اریتریتول بر سلامتی ضروری است.

آزمایش‌هایی که توسط محققان انجام شد نشان داد که افزودن اریتریتول به سلول‌های اندوتلیال باعث می‌شود که اکسید نیتریک کمتری تولید کنند و رگ‌های خونی را پهن‌تر و آرام‌تر کند. همچنین اندوتلین-1 بیشتری تولید می‌کند، پروتئینی که رگ‌های خونی را منقبض می‌کند – بنابراین یک ضربه مضاعف برای تمیز نگه داشتن رگ‌های خونی.

https://www.youtube.com/watch?v=2Vr2x_L_lto frameborder=”0″ allow=”accelerometer; راه اندازی خودکار؛ کلیپ بورد-ضبط; رسانه رمزگذاری شده؛ ژیروسکوپ; عکس در تصویر; اشتراک گذاری وب” referrerpolicy=”strict-origin-when-cross-origin” allowfullscreen>

آزادسازی سلولی یک ترکیب لخته شکن مهم به نام فعال کننده پلاسمینوژن بافتی (t-PA) کاهش یافت و تعداد محصولات جانبی به نام رادیکال های آزاد – مولکول های گونه های اکسیژن فعال که می توانند به بافت ها آسیب برسانند – افزایش یافت.

همه اینها اثرات نگران کننده ای هستند و ممکن است توضیح دهند که چرا اریتریتول بیشتر در خون با افزایش خطر لخته شدن و ایجاد سکته مغزی مرتبط است. این ماده شیمیایی عملکرد طبیعی سلول های اندوتلیال را محدود می کند و مغز را در معرض دید قرار می دهد.

آبرن بری فیزیولوژیست می گوید: به طور کلی، اگر رگ های شما باریک تر باشند و توانایی شما در شکستن لخته های خون کاهش یابد، خطر سکته در شما افزایش می یابد.

“مطالعه ما نه تنها این را نشان می دهد، بلکه نشان می دهد که اریتریتول چگونه می تواند خطر سکته را افزایش دهد.”

محققان در اینجا فقط سلول های اندوتلیال مغز را آزمایش کردند و یافته های خود را به سکته های ایسکمیک (جایی که یک لخته جریان خون به مغز را مسدود می کند) مرتبط دانستند.

ممکن است اریتریتول بر سلول‌های اندوتلیال اطراف رگ‌های خونی در سایر قسمت‌های بدن تأثیر بگذارد و به طور بالقوه در خطر حمله قلبی نقش داشته باشد، اما تمرکز اینجا نبود.

همچنین نگرانی‌هایی را در مورد اینکه چگونه آسیب وارد شده به سلول‌های اندوتلیال ممکن است مغز را در معرض آسیب‌های بیشتر قرار دهد ایجاد می‌کند – اما باز هم، این چیزی نیست که این مطالعه به آن پرداخته است. یافته های شرح داده شده در اینجا به اندازه کافی هشداردهنده است که محققان پیشنهاد کنند مصرف اریتریتول باید کاهش یابد.

کریستوفر دسوزا فیزیولوژیست می‌گوید: «با توجه به مطالعه اپیدمیولوژیکی که الهام‌بخش کار ما بود و اکنون یافته‌های سلولی ما، ما معتقدیم عاقلانه است که مردم مصرف شیرین‌کننده‌های غیرمغذی مانند این را کنترل کنند.»

بزرگترین نکته ای که باید در اینجا تاکید کرد این است که این یک آزمایش سلولی آزمایشگاهی است، نه مطالعه افراد زنده. مکانیک و دوز اریتریتول لزوماً با سناریوهای دنیای واقعی مطابقت ندارد.

همچنین شایان ذکر است که بدن انسان به طور طبیعی اریتریتول تولید می کند. ممکن است سطوح بالاتر آن مستقیماً به دلیل مصرف غذا و نوشیدنی نباشد، بلکه نشانه اشتباه دیگری باشد. علاوه بر این، برخی تحقیقات نشان داده اند که اریتریتول ممکن است به جای آسیب رساندن به آن، سلامت عروق را بهبود بخشد.

همه این ملاحظات باید به دقت سنجیده شوند – اما اثرات منفی بالقوه اریتریتول مطمئناً نیاز به مطالعه بیشتر دارد، به خصوص که طبقه بندی آن به عنوان الکل قند آن را از سایر هشدارها در مورد شیرین کننده های مصنوعی حذف کرده است.

مطالب مرتبط: یک مولکول ممکن است توضیح دهد که چگونه جریان خون مغز باعث زوال عقل می شود

دسوزا می‌گوید: «مطالعه ما به مجموعه شواهدی اضافه می‌کند که نشان می‌دهد شیرین‌کننده‌های غیرمغذی که عموماً بی‌خطر تلقی می‌شوند ممکن است بدون عواقب منفی برای سلامتی به دست آیند.»

این مطالعه در منتشر شد مجله فیزیولوژی کاربردی.

این مقاله توسط ربکا دایر بررسی و ویرایش شده است. در حالی که ما به روند خود افتخار می کنیم، ما فقط انسان هستیم. اگر خطایی را مشاهده کردید، لطفاً به ما اطلاع دهید.