در این سری جدید منتهی به YIM 2024، محققانی که در گذشته در YIM شرکت کرده‌اند به ما می‌گویند که در آن زمان برای آنها چگونه بود، چه چیزی را از این تجربه برداشتند، چگونه چیزها تغییر کرده‌اند، ایده‌هایشان برای YIMهای آینده و توصیه‌هایی برای آنها. آخرین نسل از دانشمندان علوم زندگی برای اولین برخورد خود آماده می شوند. سام جی متیو زیست شناس است در مرکز منطقه ای بیوتکنولوژی (RCB)، فریدآباد، و در این مصاحبه او تجربه YIM خود را با ناندیتا جایاراج به اشتراک می گذارد.
در کدام YIM شرکت کرده اید؟
به عنوان فوق دکترا شرکت کردم YIM 2012 در لوناوالا، و سپس YIM 2014 به عنوان یک محقق جوان من یکی از برگزارکنندگان آن بودم YIM 2016 در منصار
به ما بگویید که در حرفه خود کجا بوده اید و تحقیق در سال 2016
وقتی من پیوستم مرکز منطقه ای بیوتکنولوژی (RCB) در سال 2012 در یک ساختمان اجاره ای در گرگان، در میان کارخانه ها قرار داشت. آنجا با آزمایشگاه ها و امکانات نسبتاً ابتدایی کار می کردیم. هیچ امکاناتی برای نگهداری حیوانات وجود نداشت. به لطف کمک مالی ام از هند، توانستم هر سال برای چند ماه به خارج از کشور بروم تا کارهایم را با حیوانات انجام دهم. من نمونه ها را به هند می فرستم تا دانشجویان کارشناسی و دکترای من بتوانند به آنها دسترسی داشته باشند. در خانه روی مگس سرکه نیازی به امکانات حیوانی ندارد کار کردیم. بیشتر کار با استفاده از کشت سلولی بود. محدودیت هایی وجود داشت، اما فرصت هایی نیز برای غلبه بر آن محدودیت ها وجود داشت.
برنامه ریزی برای YIM 2016 در سال 2015 آغاز شد و این زمانی بود که ما به پردیس دائمی خود نقل مکان کردیم. بنابراین وقتی آزمایشگاه‌هایمان را جابه‌جا کردیم و محل اقامت جدیدی برای دانش‌آموزان ترتیب دادیم، ناآرامی‌های زیادی به وجود آمد. اتفاقات زیادی در جریان بود، اما به عنوان یک مربی جوان در این مرحله، قطعاً سواری خوبی بود. سازماندهی مشترک با من بود CV Srikanth از RCB و جاگرت کائور از جانب دانشگاه دهلی. یه جورایی جمع شدیم و موفق شدیم.
به ما بگویید در شغل خود کجا هستید و تحقیق امروز – چگونه همه چیز تغییر کرده است؟
استقرار در پردیس جدید بسیار سخت بود. اینترنت، اتصال تلفن مشکل داشت. تا سال 2017، همه چیز به طرز چشمگیری بهبود یافته بود. الان یک مجتمع دامداری داریم و احتمالا یکی از بهترین های کشور است. از آنجایی که ما منابع بسیار کمی داریم، اکنون با هر موسسه خوب در هند قابل مقایسه هستیم. این تلاش مشترک مدیریت، دانشمندان، کارکنان اداری و همه بود.
ما روی توسعه و بازسازی حیوانات کار می کنیم. ما عمدتاً به خانواده ای از پروتئین ها به نام میوزین علاقه مندیم. اینها پروتئین های حرکتی هستند که برای انقباض عضلات اسکلتی مهم هستند. ما به آنها نیاز داریم که بنشینند، هر نوع حرکتی انجام دهند، وضعیت خود را حفظ کنند، در میان بسیاری از عملکردهای دیگر. پستاندارانی مانند ما چندین پروتئین میوزین دارند، بنابراین سوال این بود که چرا به همه آنها نیاز داریم. وظایف خاص هر یک از این پروتئین های میوزین چیست؟ ما این را با حذف یک میوزین در موش ها و مشاهده اثرات آن مطالعه می کنیم. ما فقط سطح را خراشیده ایم، اما قبلاً یک پیوند مستقیم با بیماری های انسانی پیدا کرده ایم. این ما را قادر می سازد تا مدل های بیماری را برای درک بسیاری از این بیماری ها تولید کنیم.
در طول شش سال گذشته، من توانسته ام بیشتر پروژه های برنامه ریزی شده ام را به اتمام برسانم. البته، مسیرهای جدیدی ظاهر شد، ایده های قدیمی توسعه یافت و بسیار هیجان انگیز بود.
آیا می توانید به ما یادآوری کنید که چگونه با YIM درگیر شدید؟
من به یاد ندارم که چگونه در مورد آن یاد گرفتم، اما به یاد دارم که در هنگام درخواست برای YIM 2012 تلاش زیادی کردم. واقعاً انتظار نداشتم انتخاب شوم، اما وقتی این کار را کردم خوشحال بودم. به عنوان یک فوق دکتر برای نزدیک به پنج سال، این یک چشم باز کننده واقعی بود. من در آن مقطعی از حرفه‌ام بودم که به این فکر کردم که آیا باید در ایالات متحده بمانم یا برگردم. وقتی به YIM رفتم هیچ ایده واقعی نداشتم. اما یک اتفاق شگفت انگیز رخ داد. پس از آن رزومه تمام دانشجویان دکترا که در YIM شرکت می کنند بین موسسات توزیع می شود. RCB تازه شروع به جذب نیرو کرده بود و من یک ایمیل از مدیر وقت دریافت کردم دیناکار سالونکه می پرسد می خواهم بیایم و سخنرانی کنم؟ بعداً او را در YIM ملاقات کردم.
اولین بار بود که در مورد موسسه می شنیدم، اما چیزی برای از دست دادن نداشتم، بنابراین جلو رفتم و سخنرانی کردم. همانطور که معلوم شد، من به RCB پیوستم و هنوز آنجا هستم!
در مورد سازماندهی YIM 2016، فکر می کنم رون ویل قبلاً برای RCB برنامه ریزی کرده بود تا او را لنگر بیاندازد. به نوعی از من به همراه همکارم سریکانت پرسیده شد. قطعا یک فرصت عالی بود.
در مورد ارتباط معناداری که در YIM ایجاد کردید به ما بگویید
در آن زمان – نمی‌دانم هنوز هم اینطور می‌شود یا نه – یک محقق جوان و یک دکتر فوق‌دکتر در یک اتاق در طول YIM مشترک بودند. هم اتاقی من کسی بود که تماس گرفته بود مادوسودهان ونکادساندانشکده در مرکز ملی علوم زیستی (NCBS) در این زمان. او یک مهندس بود، او فیزیک کار می‌کرد و چگونگی تکامل راه رفتن ما را تماشا می‌کرد. این باعث شد به پروتئین هایی فکر کنم که به حرکت ما کمک می کنند، مانند میوزین. من به ملاقات او در NCBS رفتم و او در واقع مرا با دیگران در موسسات اطراف در تماس قرار داد.
آیا می توانید یک داستان به یاد ماندنی از پشت صحنه از زمانی که YIM را سازماندهی کردید برای ما بگویید؟
در سال 2015-2016 فکر می کنم در صدور ویزا مشکلی وجود داشت. یکی از سخنرانان به این دلیل نتوانست بیاید. به همین ترتیب، ویروس شناس آری هلنیوس یک روز قبل از پرواز برای ما نوشت که ویزای او هنوز تایید نشده است. ما چیزهای زیادی را امتحان کردیم اما در نهایت به لطف آن شهردار ساتیاجیت و کی ویجی راغوان، چیزی درست شد و آری با وجود اینکه مجبور شد پروازش را به تعویق بیندازد، موفق شد. چند دانشمند دیگر از خارج نیز با مشکل مواجه شدند، بنابراین من به وضوح دعوا را در آخرین لحظه به یاد می آورم.
یک جلسه YIM را توصیف کنید که تأثیر زیادی روی شما گذاشت؟
این جلسات بود که در آن محققان جوان و دانشجویان دکترا را در یک اتاق می گرفتند و تمام اعضای هیئت علمی ارشد فقط می رفتند. من کمی در مورد آن شک داشتم، اما موفقیت بزرگی بود. فکر می کنم رون در سال 2016 تصمیم گرفت آن را کنار بگذارد، اما ما اصرار داشتیم که آن را حفظ کنیم.
این فرصتی است برای مردم که آزادانه صحبت کنند بدون اینکه مورد قضاوت قرار بگیرند یا از آینده شغلی خود بترسند.
من همچنین سخنرانی اصلی EMBO را به یاد دارم ایان بالدوین در سال 2016. من واقعاً می‌توانستم با آنچه او می‌گفت و حتی بیشتر از آن امروز که حرفه‌ام رو به جلو حرکت می‌کند، همخوانی داشته باشم. او در مورد اینکه چگونه دانشمندان باید به دانش معتاد شوند صحبت می کند، چگونه باید افراد مناسب را برای آزمایشگاه خود انتخاب کنید. او فکر می‌کرد مهم است که اطمینان حاصل شود که دانشجویان دکترا فرضیه‌هایی را ارائه می‌کنند و به آنها فرصت داده می‌شود تا آنها را هرچه پیش می‌رفتند آزمایش کنند. نکته بسیار جالب دیگری که او مطرح کرد، تفاوت بین انگلیسی علمی و انگلیسی گفتاری یا نوشتاری معمولی بود. او گفت که اغلب کسانی که خود را بومی زبان انگلیسی می نامند، تسلط خوبی به انگلیسی علمی ندارند. اینها همه بینش عالی بود.
اگر بتوانید مغز دانشمندی از گذشته را انتخاب کنید، چه کسی خواهد بود و از آنها چه می پرسید؟
من انتخاب می کنم که با او صحبت کنم باربارا مک کلینتاک. او مانند بسیاری از دانشمندان دیگر به کشفی جلوتر از زمان خود دست یافت. عناصر ژنتیکی متحرک را شناسایی می کند که به ترانسپوزون ها یا ژن های پرش نیز معروف هستند. او این را به زیبایی در اواخر دهه 40 و اوایل دهه 50 نشان داد. او از ذرت به عنوان گیاه نمونه و رنگ دانه های آن به عنوان مرجع تحقیقات خود استفاده کرد. اما مردم در آن زمان او را باور نکردند. به طوری که از مک کلینتاک خواسته شد تا انتشار این اثر را در دهه 1950 متوقف کند. تنها با گذشت زمان بود که مردم شروع به قدردانی از اکتشافات او کردند. در سال 1983، بیش از 30 سال پس از کشف، برنده جایزه نوبل شد. از او می‌پرسم با وجود انتقادات بسیاری، چه انگیزه‌ای او را به ادامه کار می‌دهد. من همچنین می خواهم بشنوم که او چگونه این مدل سیستم خاص را انتخاب کرد.
اگر بتوانید یک برنامه را به برنامه بعدی YIM اضافه کنید، آن برنامه چیست؟
یکی از کارهایی که در سال 2016 انجام دادیم این بود که دانشجویان دکترا را به عنوان داوطلب در RCB مشارکت دهیم. ما تدارکات زیادی داشتیم که باید از آنها مراقبت کنیم، اما به جای اینکه این کار را به یک شرکت مدیریت رویداد برون سپاری کنیم، ایمیلی را در اطراف موسسه پخش کردیم و پنج دانشجوی دکترا را برای کمک جذب کردیم. بهترین زمان را سپری کردند. گوش دادن به همه این سخنرانان بزرگ، دیدن دانشجویان دکترا که در خارج از کشور کار کرده اند و ملاقات با محققان جوان از موسسات مختلف هندی مزیت هایی برای آنها بود. من فکر می کنم آنها چیزهای زیادی از آن به دست آوردند.
بنابراین یکی از پیشنهادات من این است که روش یا روشی داشته باشیم که از طریق آن دانشجویان دکترا نیز بتوانند از این مزیت بهره مند شوند.
چه پیامی را می‌خواهید به کسی که در اولین YIM خود در سال 2024 شرکت می‌کند، منتقل کنید؟
من سخنان رون را تکرار می کردم و می گفتم که مردم نباید به YIM فقط به عنوان یک تبادل شغل نگاه کنند. بله، مطمئناً مردم باید به دنبال کار باشند، اما این فراتر از این است. من به آنها توصیه می کنم که سعی کنند با محققان جوان و مؤسسات هندی ارتباط برقرار کنند تا ایده های واقع بینانه در مورد همه چیز از وضعیت بودجه گرفته تا محیط کار، میزان مسئولیت اداری، مربیگری دانشجو و غیره به دست آورند.
