صدایی که به سمت شما حرکت می کند به معنای واقعی کلمه می تواند حس شما را از زمان منحرف کند: ScienceAlert

آلبرت انیشتین به ما آموخت که زمان از نظر فیزیکی نسبی است، اما تجربه شخصی به ما می‌آموزد که زمان در ادراک نیز نسبی است.

همان طور که قرار ملاقات های دندانپزشکی، ترافیک، یا حملات معمایی اسهال انفجاری (که متأسفانه متأسفانه متقابل نیستند)، درک ما از زمان به طور مداوم بر اساس عوامل بیرونی و درونی در حال تغییر است.

علاوه بر این، ماهیت اساسی زمان همچنان یک معمای مفهومی است.

فیزیکدانان و روانشناسان تجربی تعاریف مختلفی از زمان ارائه کرده اند، از جمله دیدگاه ترمودینامیکی از آنتروپی در حال افزایش یا مجموعه ای از اثرات کوانتومی که خود مرتب شده اند.

از نظر روانی، حس انسان از زمان ممکن است بر «ساعت‌های» درونی ضربانی مانند نوسانات عصبی تکیه کند. متناوبا، مغز ممکن است زمان را بر روی مجموع وزنی از ادراک فعلی و تجربه گذشته قرار دهد.

بنابراین، در یک مطالعه منحصر به فرد و اخیر، محققان علوم انسانی، آشیل پاسکوالتو و هیروتو کاوارادا از دانشگاه تسوکوبا در ژاپن، یک آزمایش جایگزینی حسی انجام دادند و از یک مدل محاسباتی برای بررسی اینکه چگونه محرک های شنوایی (اصوات) می توانند درک شرکت کنندگان از زمان را تغییر دهند، استفاده کردند.

محققان در مقاله خود نوشتند: «این مطالعه تأثیر صداهای متحرک پس‌زمینه را بر تخمین مدت زمان بررسی کرد و ما دریافتیم که نزدیک شدن صدای پس‌زمینه زمان درک را در مقایسه با صدای عقب‌نشینی به طور قابل‌توجهی تسریع می‌کند».

در این آزمایش، دانشمندان 48 شرکت کننده چشم بند با میانگین سنی 22 سال را به سه گروه تقسیم کردند که هر کدام به یک تست شنوایی متفاوت اختصاص داده شدند.

یک گروه که به هدفون مجهز شده بودند، صداهای پس زمینه را شنیدند که به نظر می رسید به سمت آنها می آمد. گروه دیگری صداهای پس زمینه را شنیدند که به نظر می رسید در حال دور شدن است. گروه سوم، گروه کنترل، صداهای پس زمینه درهم را شنیدند.

محققان هر سه گروه را در معرض یک صدای پیش زمینه اضافی، یک صدای سینوسی کوتاه مدت قرار دادند، به این معنی که واضح بود و به طور مشخص با صداهای پس زمینه متفاوت بود.

بلافاصله پس از شنیدن این زنگ‌های پیش‌زمینه، شرکت‌کنندگان تا زمانی که احساس کردند زنگ‌های پیش‌زمینه ادامه دارند، کلید فاصله را فشار داده و نگه داشتند و مدت زمان کلی آن‌ها را تخمین زدند.

سپس محققان یک مدل محاسباتی را برای تجزیه و تحلیل این اثرات تجربی به کار بردند.

به نظر می‌رسد که داده‌های تجربی و نتایج مدل‌سازی با هم موافق هستند، و نشان می‌دهد که نزدیک شدن صداها منجر به تخمین بیش از حد زمان می‌شود.

به عبارت دیگر، وقتی چیزی را می شنویم که به ما نزدیک می شود، هوشیاری و برانگیختگی ما را افزایش می دهد و در نتیجه حس زمان درونی ما را تسریع می بخشد – فرآیندی که احتمالاً توسط عواملی مانند فعالیت دوپامین تسهیل می شود.

برعکس، به نظر می رسد صداهای دور اثر معکوس ایجاد می کنند که منجر به دست کم گرفتن مدت زمان می شود.

محققان توضیح می‌دهند: «توضیحات کلی ما توسط مطالعات مربوط به تشخیص هدف متحرک پشتیبانی می‌شود؛ آنها گزارش می‌دهند که شناسایی برای اهدافی که به ناظران نزدیک‌تر هستند سریع‌تر است، بنابراین از درگیری توجه حمایت می‌کند».

“علاوه بر این، ما شواهدی از اثر Vierordt با تفاوت معنی‌دار بین تخمین‌ها برای دوره‌های زمانی کوتاه‌تر و طولانی‌تر پیدا کردیم، جایی که اولی بیش از حد تخمین زده می‌شود و دومی دست‌کم گرفته می‌شود.”

تحقیقات آینده ممکن است بر روی درخواست از شرکت کنندگان برای “تولید” زمان تمرکز کند: به جای قضاوت در مورد مدت زمان نویز، می توان به طور خاص از آنها خواست که یک دکمه را برای چند ثانیه یا مدت زمان مشخص دیگری نگه دارند.

محققان همچنین پیشنهاد می‌کنند که نزدیک شدن به نویز پس‌زمینه که سرعت آن را افزایش می‌دهد، ممکن است باعث شتاب شدیدتر زمان‌بندی داخلی شود، زیرا نیاز به توجه متمرکزتر و فوری دارد.

مطالب مرتبط: دانشمندان تأیید می کنند که ورزش درک زمان را کند می کند

با این حال، به طور کلی، به نظر می رسد که نتایج این کار با مطالعات قبلی در مورد درک زمان، و همچنین با نظریه هایی مانند نظریه انتظار اسکالار، که فرض می کند ساعت های درونی حیوانات و انسان ها از سه جزء اصلی تشکیل شده است، مطابقت دارد: یک ضربان ساز داخلی که “تیک می زند”، فرآیندهای تصمیم گیری مداوم ما، و یادداشت های ما.

توضیح تکاملی روشن به نظر می رسد. در طول تاریخ زندگی، افرادی که می‌توانستند به اشیائی که در حال نزدیک شدن هستند واکنش مناسب نشان دهند – خواه پلنگ در کمین، دوستی که به دیدارش می‌آمد یا ماشینی که می‌آمد – مزیت بقای خود را نشان دادند.

و حتی با وجود اینکه دیگر با ماموت‌های خشمگین روبرو نیستیم، توانایی‌های ما در زمان دقیق و متعاقباً پیش‌بینی حرکت همچنان زندگی روزمره را دیکته می‌کند، چه از یک بازی آرام آشپزی لذت ببریم و چه در حال عبور از 4000 پوند فولاد در یک تقاطع شلوغ باشیم.

این تحقیق در گزارش های علمی.

این مقاله توسط کلر واتسون تصحیح و توسط پیتر داکریل ویرایش شده است. در حالی که ما به روند خود افتخار می کنیم، ما فقط انسان هستیم. اگر خطایی را مشاهده کردید، لطفاً به ما اطلاع دهید.