کارآزمایی بالینی نشان می دهد که یک ترفند قدیمی ممکن است در واقع به تسکین کمردرد کمک کند: ScienceAlert

احتمالاً دو بار به پوشیدن جوراب فکر نمی‌کنید، تا زمانی که کمرتان سخت‌ترین بخش لباس پوشیدن شود.

وقتی حرکات ساده دردناک می شوند، حتی اندکی تسکین نیز می تواند تفاوت ایجاد کند. یک کارآزمایی بالینی جدید نشان می‌دهد که بخشی از این تسکین ممکن است از یک منبع قدیمی و شگفت‌آور ناشی شود: کمربند نرمی که دور کمر پیچیده شده است.

در مطالعه فرانسوی منتشر شده در شبکه JAMA باز است، بزرگسالانی که کمربند کمری را به مراقبت های معمول خود اضافه کردند، نسبت به افرادی که فقط مراقبت های معمولی دریافت می کردند، درد کمتر و بهبود بیشتری در توانایی خود در مدیریت فعالیت های روزانه داشتند.

تعداد کمتری از کمربند پوشان نیز از داروهای کمردرد در طول کارآزمایی 12 هفته ای استفاده کردند.

برای افرادی که حرکت را دردناک می دانند، این حمایت می تواند به آنها کمک کند تا راحت تر فعال بمانند.

روماتولوژیست لاورنت گرنج از بیمارستان دانشگاه گرنوبل آلپ به ScienceAlert گفت: «این کمربند می تواند به برخی از بیماران کمک کند تا با کاهش ناراحتی در حین حرکت و ایجاد احساس حمایت یا اعتماد ذهنی فعال بمانند.

مطالعه LOMBACT شامل 168 بزرگسال در 17 مرکز پزشکی فرانسه بود. دوره فعلی کمردرد غیر اختصاصی آنها بین یک تا شش ماه طول کشیده بود. “غیر اختصاصی” به این معنی است که درد را نمی توان به یک بیماری یا آسیب زمینه ای قابل شناسایی و مشخص نسبت داد.

شرکت کنندگان به طور تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. یک گروه یک کمربند نرم و قابل تنظیم را به مراقبت معمول خود اضافه کردند. دیگری فقط با مراقبت های معمول خود، که ممکن است شامل فیزیوتراپی و ورزش درمانی باشد، ادامه دادند.

به هر دو توصیه شد که فعال بمانند و از داروهای مسکن معمول خود استفاده کنند.

از استفاده کنندگان از کمربند خواسته شد که این بریس را در طول فعالیت های روزانه به مدت 4 تا 8 ساعت ببندند و آن را برای خواب خارج کنند. سنسورهای حرارتی برخی از کاربران نشان دادند که استفاده واقعی به طور متوسط ​​حدود 4 ساعت در روزهایی است که کمربند بسته شده است.

محققان سپس یک سوال عملی پرسیدند: آیا کمردرد کمتر در زندگی روزمره تداخل دارد؟

آنها این را با استفاده از شاخص ناتوانی Oswestry اندازه‌گیری کردند، پرسشنامه‌ای که میزان درد را برای فعالیت‌های روزانه محدود می‌کند. نمرات در هر دو گروه بهبود یافت، اما در میان افرادی که کمربند داده شده بودند، بیشتر بود.

حدود 6 نفر از هر 10 مصرف کننده کمربند حداقل 30 درصد کاهش در محدودیت های روزانه را گزارش کردند، در حالی که حدود 4 نفر از هر 10 نفر فقط مراقبت های معمول را دریافت می کردند. این سطح از بهبود به طور کلی برای یک بیمار قابل توجه در نظر گرفته می شود.

به عبارت دیگر، افراد بیشتری در گروه کمربند بهبود قابل توجهی در محدود بودن کمردردشان داشتند. این بدان معنا نیست که آنها بدون درد هستند.

یافته‌های این دارو راه دیگری برای درک فواید احتمالی آن ارائه کرد. حدود نیمی از مصرف کنندگان کمربند در طول پیگیری، در مقایسه با تقریباً دو سوم از گروه مقایسه، مسکن مصرف می کردند. این اندازه گیری تعداد افرادی است که از دارو استفاده کرده اند، نه تعداد قرص هایی که مصرف کرده اند یا چند بار نیاز به تسکین درد دارند.

خود درد نیز در گروه کمربند از جمله درد در حین حرکت کاهش بیشتری یافت.

این ممکن است مهم باشد زیرا فعال ماندن بخش عمده ای از مدیریت کمردرد است. گرنج این فرض را مطرح کرد که راحت‌تر کردن حرکت ممکن است به برخی از بیماران کمک کند تا به فعالیت‌های روزانه خود ادامه دهند.

تحقیقات مشخص نکرد که کمربند ایمنی چگونه کار می کند. گرانج گفت: حمایت ملایم، بازخورد در مورد وضعیت بدن و اعتماد به نفس بیشتر در طول فعالیت، توضیحاتی ممکن است.

با این حال، محدودیت های مهمی برای یافته ها وجود دارد.

میانگین بهبود فزاینده در عملکرد روزانه متوسط بود، اگرچه تفاوت بین گروه ها از نظر آماری معنی دار بود. هر دو گروه بهبود یافتند و گرفتن کمربند تضمینی برای بهبودی نبود.

همه می دانستند چه کسی کمربند می گیرد و کمربند ساختگی برای مقایسه وجود نداشت. بنابراین، انتظارات و اطمینان می تواند بر نتایج تأثیر بگذارد.

گرانج خاطرنشان کرد که حتی یک تقلید متقاعد کننده می تواند فشرده سازی یا احساس حمایت را ایجاد کند و جداسازی این اثرات را دشوار می کند.

درد و استفاده از دارو پیامدهای ثانویه بودند و بسیاری از مقایسه‌های اضافی اکتشافی بودند.

این کارآزمایی همچنین نتوانست نشان دهد که مزایای پس از برداشتن کمربند ایمنی ادامه دارد. از شرکت کنندگان خواسته نشد که علائم خود را به طور خاص بدون آن ارزیابی کنند و پیگیری پس از 12 هفته پایان یافت.

شش کاربر کمربند مشکلات جزئی از جمله ناراحتی یا تحریک پوست را گزارش کردند. دو عارضه جانبی جدی (فتق مغبنی در گروه کمربند و سرگیجه موضعی در گروه کنترل) در طول کارآزمایی رخ داد، اما توسط پزشکان غیرمرتبط با مطالعه در نظر گرفته شد.

Thuasne، سازنده کمربند، بودجه این مطالعه را تامین کرد و به سه نویسنده برای خدمت در کمیته علمی این مطالعه پرداخت. این مقاله بیان می‌کند که سرمایه‌گذار هیچ نقشی در طراحی مطالعه، تجزیه و تحلیل داده‌ها، تفسیر یا تصمیم برای انتشار نداشته است.

مطالب مرتبط: به همین دلیل است که مردم مدام به شما می گویند اگر کمردرد دارید ورزش کنید

شواهد قبلی متفاوت است و دستورالعمل سال 2023 سازمان بهداشت جهانی توصیه می کند که به طور معمول کمربند یا بریس کمری برای کمردرد اولیه مزمن ارائه نکنید.

کارآزمایی LOMBACT هیچ فایده ای برای هر نوع یا مدت زمان کمردرد پیدا نکرد. کمردرد مزمن، که معمولاً به عنوان دردی که بیش از 3 ماه طول می‌کشد، تعریف می‌شود، وضعیت پیچیده‌ای است که دانشمندان هنوز در تلاش برای درک آن هستند.

گرانج به ScienceAlert گفت: «نکته اصلی این است که کمربند کمری نباید جایگزین رانندگی فعال شود.

برای برخی از بیماران، هدف ممکن است ساده باشد: یک حمایت کوچک برای کمک به ادامه حرکت.

این مطالعه در منتشر شد شبکه JAMA باز است.