541 زمین خالی در فیلادلفیا به طور تصادفی به محوطه سازی، پاکسازی زباله یا هیچ چیز اختصاص داده شد. در محله های زیر خط فقر، حملات مسلحانه در نزدیکی مناطق تحت درمان تا 29 درصد کاهش یافت.

در بهار سال 2013، خدمه محوطهسازی در زمینهای خالی فیلادلفیا هجوم آوردند و هر کدام به طور تصادفی تصمیم گرفتند. برخی دقیقاً همان طور که بودند رها شدند. بقیه زباله هایشان را بیرون آوردند. و بقیه دگرگون شدند: قلوه سنگ ها و علف های هرز به چمنزارهای سبز تازه با درختان جوان و حصار چوبی منظمی در امتداد لبه تبدیل شدند.
هجده ماه بعد، این تفاوت در سوابق پلیس ظاهر شد. در فقیرترین محله های شهر، تیراندازی در نزدیکی زمین های تحت درمان تا 29 درصد کاهش یافت. نتایج در PNAS در سال 2018 منتشر شد.
پس چگونه چمن در یک زمین خالی جلوی شلیک خیابان را می گیرد؟ این چمن نیست. به نظر می رسد که پاسخ این است که چه کسی تماشا می کند و چه فضای خالی به مردم اجازه می دهد پنهان شوند.
قرعه کشی برای قسمت های خالی
طبق این روزنامه، حدود 15 درصد از زمین های شهرهای آمریکا خالی یا متروک است، منطقه ای تقریباً به اندازه سوئیس. ساکنان زاغه اغلب از این توطئه ها به عنوان یکی از بزرگترین تهدیدها برای امنیت خود یاد می کنند.
تیمی به رهبری چارلز براناس، اپیدمیولوژیست، با محققان دانشگاه پنسیلوانیا، دانشگاه کلمبیا و سازمان جنگلداری ایالات متحده، برای آزمایش اینکه آیا رفع آنها کمک می کند یا خیر، به طور تصادفی 541 زمین خالی را از سراسر فیلادلفیا انتخاب کردند. آنها آنها را به 110 خوشه دسته بندی کردند و به سه روش تقسیم کردند.
گروه اول تحت درمان کامل قرار گرفتند. خدمه زباله ها را خارج کردند، زمین را هموار کردند، بذر علف پاشی کردند و چند درخت کاشتند. سپس حصار چوبی کم ارتفاعی به ارتفاع حدود یک متر با شکاف هایی برای ورود مردم باز کردند. حصار نشانه قابل مشاهده ای بود که نشان می داد کسی از زمین مراقبت می کند. گروه دوم فقط از زباله پاکسازی شده و چمن زنی شدند. سپس هر دو گروه به طور منظم نگهداری شدند. گروه سوم چیزی دریافت نکردند.
محققان سپس گزارش های پلیس را از 18 ماه قبل از کار و 18 ماه پس از آن مقایسه کردند. آنها همچنین 445 نفر را که در نزدیکی زندگی می کردند مورد بررسی قرار دادند.
ترس کمتر، مردم بیشتر بیرون
ساکنان این تغییر را احساس کردند. کسانی که در نزدیکی زمین های سبز قرار دارند 58٪ کمتر احتمال دارد بگویند که به دلیل نگرانی های ایمنی از بیرون رفتن اجتناب می کنند. بیرون رفتن، استراحت و معاشرت در فضای باز 76 درصد افزایش یافته است.
سوابق پلیس این موضوع را تایید می کند. در سطح شهر، جرم و جنایت در نزدیکی زمین های تحت درمان اندکی کاهش یافت. تغییرات بزرگ در محله های زیر خط فقر رخ داد. این جایی است که کاهش 29 درصدی در حملات با سلاح گرم، همراه با سرقت های کمتر و شکایات مزاحم مشاهده شد.
این شکل بالا با یک هشدار همراه است. همه توطئه ها طبق برنامه باقی نماند: برخی از نقشه ها دوباره نادیده گرفته شدند و برخی از نقشه های دست نخورده توسط شخص دیگری ترتیب داده شدند. 29 درصد برآورد محققان پس از تعدیل این عوامل مخدوش کننده بود. با توجه به مواردی که باید درمان شوند، حملات مسلحانه حدود 10 درصد کاهش یافته است.
با این حال، برخی از جنایات تسلیم نشدند. دزدی ها و جرایم مواد مخدر تقریباً به همان شکل باقی ماندند. و خشونت فقط چند خیابان را جابه جا نکرد. هنگامی که محققان به بلوکهای فراتر از هر بخش تحت درمان نگاه کردند، جرم در آنجا افزایش نیافته بود.
جایی که سلاح ها منتظر می مانند
پس چرا مرتب بودن به معنای تیراندازی کمتر است؟ برای پی بردن به این موضوع، تیمی از قوم شناسان زمانی را در دو محله صرف مشاهده و شنیدن کردند.
در هر دوی آنها، دلالان مواد مخدر را دیدند که برای جلوگیری از “انتقال” توسط همسایگان، به جای خانه های اشغال شده، در مقابل زمین های خالی کار می کنند. ساکنان به آنها گفتند که جرات رویارویی با دلالان را ندارند مگر اینکه درست جلوی خانه خودشان بفروشند. هنگامی که فروشنده از درب کسی بیرون رانده شد، او به سادگی به سمت پایین بلوک رفت و دوباره در مقابل یک زمین خالی مستقر شد. زمین های بیش از حد رشد نیز پوششی را برای استفاده از مواد مخدر و راه های فرار در طول عملیات پلیس فراهم کردند.
پلیس و ساکنان زمین های خالی را “انبار” سلاح های غیرقانونی نامیده اند. جوانان محله فقیرتر چیزی را با دقت بیشتری توصیف می کنند. تفنگ آنقدر با ارزش بود که در علف های هرز رها شود، جایی که شخص دیگری بتواند آن را پیدا کند. بنابراین اسلحهها در ماشینها پنهان شده بودند و ماشینها در مقابل زمینهای خالی پارک میشدند، جایی که دلالها میتوانستند آنها را بدون ناراحتی همسایهها تحت نظر داشته باشند.
زمین پاک شده با حصار و چمن بخشی از این پوشش را از بین می برد. و وقتی افراد بیشتری بیرون مینشینند، چشمهای بیشتری به خیابان میافتد. در محلههای فقیرتر نزدیک زمینهای سبز، سهم ساکنانی که میگویند مردم مراقب یکدیگر هستند بیش از دو برابر شده است، اگرچه این برآورد دقیقتر نیست.
ملیسا اشتوتزباخ، مدیر برنامه LandCare انجمن باغبانی پنسیلوانیا، به Reasons to Be Cheerful در این سال گفت: «وقتی زباله و علف های هرز و تخلیه وجود دارد، این سیگنالی است که هیچ کس به دنبال آن نیست و هیچ کس اهمیتی نمی دهد.
آرام تر، نه فقط امن تر
در همین روند همچنین از ساکنان در مورد سلامت روان آنها سوال شد. در مقالهای جداگانه در JAMA Network Open، افرادی که در نزدیکی زمینهای زمینسازی شده زندگی میکنند، 41.5 درصد کمتر از افرادی که در نزدیکی زمینهای دست نخورده هستند، احساس افسردگی میکنند. این کاهش در زیر خط فقر 68.7 درصد بوده است.
چمن اینجا مهم بود. جمع آوری زباله به تنهایی هیچ تفاوت قابل اندازه گیری در سلامت روان ایجاد نکرد.
ارزان اما نه خود تأمین مالی
با این حال، برای تیراندازی، نسخه ساده تر به خوبی عمل می کند. یک مطالعه بعدی فقط به تیراندازی هایی که باعث مجروح شدن یا کشته شدن یک نفر می شد، پرداخت. هر دو تیمار آنها را به طور قابل توجهی کاهش می دهد، حدود 7 درصد برای محوطه سازی و 9 درصد برای بستر و چمن زنی.
نیروی کار ارزان است. طبق مطالعه ای که در سال 2016 توسط همین تیم انجام شد، تمیز کردن و منظره سازی حدود 1600 دلار هزینه دارد، به علاوه حدود 180 دلار در سال تعمیر و نگهداری. این مطالعه تخمین میزند که هر دلاری که برای محوطهسازی خرج میشود، ۲۶ دلار در هزینههای خشونت با اسلحه برای مالیات دهندگان صرفهجویی میکند.
یک تجزیه و تحلیل در سال 2022 که هشت مطالعه را گرد هم میآورد، پاسخ بسیار کمتری را ارائه کرد. مشخص شد که محوطه سازی خشونت با اسلحه را تا حدود 6 درصد کاهش می دهد، و چمن زنی به تنهایی تأثیر روشنی نداشت. اما در شهری که تمام مناطق خالی خود را سبز کرده است، پس انداز ناشی از خشونت کمتر با اسلحه تنها 8 تا 21 درصد هزینه را پوشش می دهد.
این دو مطالعه سوالات متفاوتی را مطرح می کنند. مطالعه سال 2016 فیلادلفیا را مورد بررسی قرار داد، جایی که خشونت با اسلحه در آن بالا است، و چندین هزار قطعه که قبلاً پردازش شده است. مطالعه سال 2022 شهرهای دیگر با خشونت کمتر را مدل کرد که در طی 20 سال به آرامی هر زمین خالی را سبز کرد. با این حال، نویسندگان آن به این نتیجه رسیدند که مزایای بهداشتی و زیست محیطی ممکن است تفاوت را ایجاد کند.
گرفتن
آزمون محدودیت هایی دارد. این محلهها را به مدت 18 ماه دنبال کرد، بنابراین نمیتوان گفت که این اثرات چقدر طول میکشد، اگرچه مطالعات قبلی درباره همان درمان کاهش خشونت با اسلحه را که بیش از سه سال طول کشید، نشان داد.
یک سوال دشوارتر نیز وجود دارد. یک محله زیباتر میتواند توسعهدهندگان را جذب کند و افرادی را که در آنجا زندگی میکنند را بیرون کند. در منطقهای که به سرعت در حال تغییر بود، قومنگاران تنشهای نژادی و برخی خصومتها با محوطهسازی را ثبت کردند. در منطقه فقیرتر، تقریباً همه کسانی که با آنها صحبت می کردند از او استقبال کردند.
محققان خاطرنشان کردند که کمتر از 5 درصد از زمینهایی که به این روش درمان شدهاند به خانه یا مشاغل تبدیل شدهاند و این شهر قانونی برای محدود کردن افزایش مالیات بر دارایی برای ساکنان قدیمی تصویب کرده است. اما اضطراب از بین نرفته است. لیندا لوید، یک کاپیتان بلوک غرب فیلادلفیا، به Reasons to Be Cheerful گفت: «جنبهسازی شروع میشود». “ما باید با شکارچی بجنگیم[y] توسعه دهندگان.”
از آزمایش تا عادت شهری
فیلادلفیا منتظر هیچ پاسخی نبود. اکنون LandCare از حدود 12000 بسته، حدود یک سوم زمین خالی شهر، با هزینه ای حدود 7 میلیون دلار در سال مراقبت می کند. در سال 2025، پیشنهاد بودجه شهردار شریل پارکر شامل 8.5 میلیون دلار در مدت پنج سال برای انجمن باغبانی برای ادامه پاکسازی زمین های خالی بود.
امسال این مدل شروع به گسترش کرد. در ماه ژوئن، این شرکت برای اولین بار LandCare را به خارج از فیلادلفیا برد، با حدود 100000 فوت مربع زمین خالی در چستر، پنسیلوانیا. در ماه اوت، Pew Charitable Trusts 1.15 میلیون دلار در طول چهار سال برای محوطه سازی در محله Nytown و Tioga در شمال فیلادلفیا، با یک تیم از دانشگاه پنسیلوانیا برای مطالعه تأثیر بر خشونت، اهدا کرد.
دهها سال است که شهرهای آمریکا سعی کردهاند با پلیس، زیر شیشههای شکسته، با این ایده که نشانههای کوچک غفلت باعث جنایات بزرگتر میشود، با شورشها مبارزه کنند. محاکمه فیلادلفیا موافقت کرد که غفلت مهم است. فقط تغییر کرد که چه کسی برای رفع آن حاضر شد. او به جای پلیس، منظرهسازان را فرستاد. و در فقیرترین محله های شهر سرعت تیراندازی کاهش یافت.


