ScienceAlert: داروی زنده ممکن است استحکام استخوان را در 10 بیمار مبتلا به پوکی استخوان پیشرفته ترمیم کند

درک میزان واقعی پوکی استخوان دشوار است.

تخمین زده می شود که بیماری استخوانی در حال تضعیف پیشرونده تا 500 میلیون نفر را در سراسر جهان تحت تاثیر قرار دهد و سالانه تا 37 میلیون شکستگی شکنندگی ایجاد کند.

این استخوانی است که هر ثانیه در بدن کسی می شکند.

اگرچه هیچ درمانی برای این بیماری وجود ندارد، اما دانشمندان می گویند که ممکن است نوعی “داروی زنده” برای این بیماری کشف کرده باشند.

در یک مطالعه فاز 1 برای اولین بار در انسان گزارش شده است سلولمحققان به بیماران مبتلا به پوکی استخوان پیشرفته نسخه اصلاح شده سلول های بنیادی/استرومایی مزانشیمی (MSCs) خود را دادند و اثرات قابل توجهی در تقویت استخوان نشان داد.

در حالی که هدف اولیه این کارآزمایی بررسی ایمنی این درمان تجربی بود، محققان می‌گویند یافته‌های آن‌ها بسیار بیشتر است.

محققان در مقاله جدید به سرپرستی اولین نویسنده و هماتولوژیست José M. Moraleda از دانشگاه مورسیا در اسپانیا توضیح می دهند: «نتایج نشان می دهد که این رویکرد درمانی دارای مشخصات ایمنی عالی است و امکان پذیر است».

با این حال، به طور قابل توجهی … نتایج همچنین کاهش پایدار در بروز شکستگی های شکنندگی، همراه با افزایش سطح سرمی نشانگرهای زیستی نئوفرماسیون استخوان، همراه با شواهد رادیوگرافیک و هیستومورفومتری از اثر بازسازی استخوان در استخوان ترابکولار را نشان داد.

سلول‌های بنیادی/استرومایی مزانشیمی شکلی از سلول‌های بنیادی هستند، اما در حالی که سلول‌های بنیادی جنینی و سلول‌های بنیادی پرتوان القایی (iPSCs) می‌توانند تقریباً هر نوع سلولی را تولید کنند، سلول‌های بنیادی مزانشیمی تنها چند توان هستند – نه پرتوان – به این معنی که در انواع سلول‌هایی که می‌توانند تبدیل شوند محدودتر هستند.

با این حال، سلول های بنیادی مزانشیمی که می توانند در مغز استخوان (و همچنین در سایر قسمت های بدن) یافت شوند، پیش ساز استئوبلاست ها هستند، سلول هایی که استخوان را می سازند و ترمیم می کنند.

در تئوری، این باعث می‌شود که MSCها نامزدی امیدوارکننده برای درمان‌های تقویت استخوان برای درمان پوکی استخوان باشند، اما پس از کشت سلول‌های بنیادی مزانشیمی در خارج از بدن و سپس بازگشت داخل وریدی، فقدان یک مولکول سطحی به نام Sialylated Lewis X (sLeX) توانایی آن‌ها را برای یافتن مغز استخوان مختل می‌کند.

محققان توضیح می‌دهند: «در مدل‌های بالینی، این کمبود را می‌توان با ویرایش گلیکوکالیکس MSC برای تقویت بیان سیالیله لوئیس X (sLeX) اصلاح کرد و در نتیجه پوکی استخوان را برنامه‌ریزی کرد.

با این حال، هنوز سوالاتی در مورد اینکه آیا همان تغییرات MSC در انسان کار می‌کند و بی‌خطر هستند، باقی می‌ماند.

در یک مطالعه کوچک که شامل 10 زن مبتلا به پوکی استخوان پیشرفته بین سنین 51 تا 72 سال بود، محققان مغز استخوان را از لگن هر شرکت کننده استخراج کردند.

سپس سلول های بنیادی مزانشیمی آنها جدا و قبل از اصلاح با موچین گلیکوکالیکس که برای بهبود توانایی سلول های بنیادی مزانشیمی برای بازگشت به مغز استخوان پس از ورود مجدد به جریان خون طراحی شده است، کشت داده شدند.

سپس سلول‌های بنیادی مزانشیمی ویرایش شده از طریق انفوزیون داخل وریدی به شرکت‌کنندگان تحویل داده شدند و شرکت‌کنندگان در مجموع برای تقریباً شش سال پیگیری تحت نظر قرار گرفتند.

نتایج نشان داد، از نظر اقدامات ایمنی اولیه، که درمان تجربی به خوبی توسط شرکت‌کنندگان تحمل شد و هیچ عارضه جانبی مرتبط با درمان مشاهده نشد.

حتی امیدوارکننده تر، شرکت کنندگان کاهش چشمگیری در شکستگی های استخوان ناشی از پوکی استخوان را نشان دادند.

نویسندگان خاطرنشان می کنند: «اگرچه افراد در این مطالعه از نظر بالینی در خطر «خطر بسیار بالایی» برای شکستگی های مکرر شکنندگی بودند، اما میزان شکستگی به طور چشمگیری کاهش یافت.

“به طور خاص، هنگام مقایسه دوره زمانی 2 ساله قبل از تزریق با دوره زمانی 2 ساله پس از تزریق، میزان شکستگی از 8 رویداد در سال به 0.5 رویداد در سال کاهش یافت – کاهش 94٪ در شکنندگی شکستگی.”

بعلاوه، بیوپسی های استخوانی که 120 روز پس از تزریق MSC گرفته شد، افزایش قابل توجهی در میانگین ناحیه بافت استخوانی (BTA) برای هفت بیمار از 10 بیمار نشان داد.

نشانگرهای زیستی متابولیسم استخوان نیز نشانه‌هایی از اثر تقویت‌کننده استخوان را نشان دادند و تصویربرداری بدن بهبودهایی را در تراکم استخوان ترابکولار اسفنجی نشان داد.

محققان نوشتند: «در مجموع، نتایج نشان می‌دهد که سلول‌های بنیادی مزانشیمی Fuc-autoBM-MSC در اثر بازسازی استخوان عمدتاً در استخوان ترابکولار تأثیر می‌گذارند».

با توجه به اینکه استخوان ترابکولار از نظر متابولیکی بسیار فعال تر از استخوان قشر مغز است، این یک مسئله حیاتی است و بر این اساس، پوکی استخوان عمدتاً استخوان ترابکولار را در اوایل بیماری، با فرسایش استخوان قشر بعدی، تجزیه می کند.

با توجه به اینکه این در درجه اول یک کارآزمایی ایمنی است و نه یک آزمایش گروهی کنترل تصادفی، محققان می‌گویند بررسی بیشتر آنچه در اینجا می‌گذرد و اندازه‌گیری رسمی‌تر اثراتی که ممکن است رخ دهد، به مطالعات آینده بستگی دارد.

مرتبط: بیماری ژنتیکی نادر باعث می‌شود که استخوان‌ها نتوانند سفت شوند – و بسیاری از بیماران حتی نمی‌دانند که به آن مبتلا هستند.

محققان همچنین اذعان می‌کنند که مطالعه آنها تنها یک مطالعه کوچک است، با عدم تنوع در بیماران شرکت‌کننده، و پیشنهاد می‌کنند که مطالعات بزرگ‌تر با تنوع بیشتر شرکت‌کنندگان و شامل مکان‌های مطالعه بیشتر مورد نیاز است.

اما در حالی که ما باید در تفسیر نتایج آنها محتاط باشیم، مطمئناً به نظر می رسد که برای زنان در این آزمایش اتفاقی سودمند افتاده است و درک بهتر در نهایت می تواند به بهبود زندگی میلیون ها نفر کمک کند.

تا آنجا که به محققان مربوط می شود، این می تواند شروع یک تغییر پارادایم در نحوه برخورد ما با این بیماری باشد.

نویسندگان می نویسند: «ویرایش دقیق گلیکوکالیکس منجر به درمان مبتنی بر MSC برای معکوس کردن پوکی استخوان می شود، در نتیجه به طور بالقوه استراتژی های درمانی این بیماری را از رویکردهای دارویی به پزشکی احیاکننده تغییر می دهد.

یافته ها در گزارش شده است سلول.