ساینس آلرت: بزرگسالان جوان ممکن است سریعتر از نسل های قبلی پیر شوند

بچه ها این روزها خیلی سریع بزرگ می شوند، اما شاید نه آن طور که شما فکر می کنید.

یک مطالعه جدید روی بزرگسالان نشان می‌دهد که نسل‌های جدیدتر از نظر بیولوژیکی مسن‌تر از نسل‌های قبلی در همان سن هستند – بر اساس مجموعه‌ای از نشانگرهای خون.

این بدان معنا نیست که Gen Z یا Alpha قبل از 30 به قاب های پیاده روی و یک بطری B12 نیاز دارند.

اما این یافته‌ها ممکن است به توضیح اینکه چرا برخی از سرطان‌ها در نسل‌های جوان‌تر در حال افزایش هستند، از جمله سرطان‌های ریه، رحم و دستگاه گوارش کمک کند.

این روند نگران‌کننده احتمالاً ترکیب پیچیده‌ای از علل دارد، اما دست انداختن افراد مشارکت‌کننده می‌تواند به دانشمندان و کارشناسان بهداشت عمومی کمک کند تا آن را کاهش دهند.

یینگ کائو، اپیدمیولوژیست مولکولی از دانشکده پزشکی دانشگاه واشنگتن در سنت لوئیس، می گوید: «اگر بتوانیم افراد جوانی را که در معرض بالاترین خطر ابتلا به سرطان قرار دارند، زمانی که هنوز سالم هستند، شناسایی کنیم، می توانیم بر روی راهبردهای پیشگیری و تشخیص زودهنگام برای افرادی تمرکز کنیم که بیشترین سود را خواهند برد.

تشخیص سرطان اغلب با افزایش سن همراه است.

این به این دلیل است که سرطان زمانی اتفاق می‌افتد که آسیب ژنتیکی حیاتی در سلول‌ها انباشته می‌شود و به آنها اجازه رشد و تقسیم خارج از کنترل را می‌دهد.

با گذشت زمان، بدن ما آسیب DNA ناشی از غذایی که می خوریم، هوایی که تنفس می کنیم، نور خورشید روی صورت ما و سایر عادات را جمع می کند. DNA آسیب دیده می تواند دستورالعمل های اشتباه را منتقل کند و باعث تقسیم سلولی نادرست شود.

هر چه بیشتر عمر کنیم، فرصت بیشتری برای تجمع این آسیب وجود دارد. این یکی از دلایلی است که با افزایش سن خطر ابتلا به سرطان به شدت افزایش می یابد.

با این حال، در طول دهه گذشته، داده‌های بیماران افزایش هشداردهنده سرطان‌ها را در میان نسل‌های جوان نشان داده است. به عنوان مثال، یک مطالعه در سال 2025 نشان داد که نسل هزاره برای اولین بار نسبت به نسل والدین خود با خطر بیشتری برای ابتلا به برخی سرطان ها مواجه بود.

کائو و همکارانش به جای نگاه کردن به یک مواجهه، رویکردی گسترده‌تر را در پیش گرفتند – پیری بیولوژیکی.

این مهم نیست که یک فرد چند سال دارد، بلکه این که بر اساس نشانگرهای زیستی در مقایسه با سایرین چقدر سال به نظر می رسد، و می تواند تصویری در سطح جمعیتی از سلامت جمعیت ارائه دهد.

محققان سه نسل از افراد را در دو گروه بسیار بزرگ مورد مطالعه قرار دادند.

آنها نشانگرهای خونی 154169 بزرگسال را در Biobank انگلستان بررسی کردند و متولدین اوایل دهه 1950 را با متولدین اواخر دهه 1960 و اوایل دهه 1970 مقایسه کردند.

آنها همچنین داده های سلامتی 10262 بزرگسال در برنامه تحقیقاتی All of Us ایالات متحده که در دهه 1960 یا 1990 متولد شده بودند را بررسی کردند.

اندازه گیری اولیه آنها PhenoAge بود، اندازه گیری پیری بیولوژیکی بر اساس سن تقویمی و 9 نشانگر زیستی خون، از جمله CRP، نشانگر التهاب، و همچنین گلوکز، کراتینین، آلبومین و تعداد گلبول های سفید.

با استفاده از این معیار، تیم یک امتیاز “شکاف سنی” را برای ارزیابی اینکه آیا یک فرد از نظر بیولوژیکی مسن تر یا جوان تر از حد انتظار برای سن واقعی خود به نظر می رسد را محاسبه کرد.

تضاد بین نسل ها چشمگیر بود.

افرادی که در بریتانیا بین سال‌های 1965 و 1974 متولد شده‌اند، 23 درصد تفاوت سنی استاندارد شده‌ای داشتند که توسط PhenoAge تعریف شده است، نسبت به متولدین بین سال‌های 1950 و 1954.

و این روند در ایالات متحده نیز مشاهده می شود. گروه بین سال‌های 1990 تا 1999 نسبت به کسانی که بین سال‌های 1965 و 1969 متولد شده‌اند، 92 درصد تفاوت سنی استاندارد شده بالاتری داشتند.

به عبارت دیگر، به نظر می‌رسد گروه‌های تولد جوان‌تر از نظر بیولوژیکی کمی بزرگ‌تر از گروه‌های مسن‌تر در همان سن تقویمی هستند.

محققان با استفاده از زیرمجموعه ای از داده ها، بررسی کردند که آیا این امتیازات تفاوت سنی با خطر سرطان مرتبط است یا خیر.

آنها دریافتند افرادی که نمرات بالاتری داشتند بیشتر در معرض ابتلا به سرطان قبل از 55 سالگی بودند، به ویژه سرطان ریه، دستگاه گوارش و رحم.

به ازای هر افزایش انحراف معیار در امتیاز تفاوت سنی، خطر ابتلا به سرطان های جامد زودرس 8 درصد افزایش می یابد. قوی ترین پیوند مربوط به سرطان ریه بود که خطر آن 57 درصد افزایش یافت.

و به طرز شگفت انگیزی، این ارتباط حتی پس از در نظر گرفتن عوامل دیگری مانند سیگار کشیدن، چاقی، طول تلومر و استعداد ژنتیکی ادامه یافت.

محققان در مقاله خود نوشتند: «یافته‌های ما نشان می‌دهد که تفاوت سنی ممکن است برای درک سرطان‌های اولیه با افزایش بروز، مانند سرطان روده بزرگ و رحم، اهمیت ویژه‌ای داشته باشد.

و همچنین سرطان هایی با خطر غیر قابل توضیح قابل توجهی مانند سرطان ریه.

اشکال مختلف پیری بیولوژیکی نیز ارتباط های متفاوتی دارند. بر اساس تجزیه و تحلیل پروتئین هایی به نام پروتئومیکس، خطر ابتلا به سرطان ریه زودرس به شدت با پیر شدن سیستم ایمنی مرتبط است.

https://www.youtube.com/watch?v=loqUmQzTt8g frameborder=”0″ allow=”accelerometer; راه اندازی خودکار؛ کلیپ بورد-ضبط; رسانه رمزگذاری شده؛ ژیروسکوپ; عکس در تصویر; اشتراک گذاری وب” referrerpolicy=”strict-origin-when-cross-origin” allowfullscreen>

پیری پیشرفته بافت چربی به شدت با خطر ابتلا به سرطان کولورکتال زودرس مرتبط است.

کائو می‌گوید: «هدف نهایی ما این است که رمزگشایی کنیم که چگونه محیط‌های مدرن از نظر بیولوژیکی برای ایجاد خطر سرطان جاسازی می‌شوند و پیشگیری را از توصیه‌های عمومی به مداخلات شخصی تبدیل می‌کند.

این ما را به شناسایی زودهنگام خطر و توسعه راهبردهای پیشگیری که متناسب با زیست شناسی افراد است، نزدیک تر می کند.

مرتبط: سرطان نادر در جوانان در حال افزایش است و کارشناسان دلیل آن را نمی دانند

بعید به نظر می رسد که راه حل یکسانی برای این نگرانی رو به رشد وجود داشته باشد، اما یافته های حاصل از تجزیه و تحلیل های بزرگ و سطح جمعیت مانند اینها می تواند به دانشمندان کمک کند تا تشخیص دهند چه چیزی ممکن است خطر سرطان را در بیماران فردی افزایش دهد.

دیوید اسکات، مدیر Cancer Grand Challenges، یک ابتکار تحقیقاتی جهانی که توسط مؤسسه ملی سرطان ایالات متحده و تحقیقات سرطان انگلستان حمایت می شود، می گوید: «در حال حاضر ما پاسخ قطعی به علت افزایش سرطان های زودرس در سراسر جهان نداریم.

اما مطالعاتی مانند این به ما کمک می‌کند تا تصویر بزرگ‌تری را کنار هم بگذاریم، و نشان می‌دهد که سرطان می‌تواند نه تنها با تغییرات در سلول‌های فردی، بلکه با تغییرات گسترده‌تری که در بدن به‌عنوان یک کل اتفاق می‌افتد تحت تأثیر قرار گیرد.»

این مطالعه در منتشر شد طب طبیعی.