چیهواهواها واقعا سگ های عجیبی هستند. ما آنها را دوست داریم، اما قطعا یک چیز کمی … عجیب و غریب در مورد این بچه های کوچک وجود دارد.
یک تحقیق جدید در مورد ریشه های ژنتیک سگ، گزارش شده در ارتباطات طبیعت، ممکن است تا حدودی دلیل آن را توضیح دهد.
به نظر می رسد که شیواهواها برخی از ژن های مشترک با کایوت های وحشی را دارند (Canis latrans).
DNA – طرح ژنتیکی که در هر سلول بدن یک موجود زنده نوشته شده است – تاریخ تکامل را رمزگذاری می کند.
والدین DNA خود را به فرزندان خود منتقل می کنند، و در حالی که جهش ها گاهی اوقات می توانند الگو را کمی تغییر دهند، این DNA است که به دانشمندان اجازه می دهد اجدادشان را در زمان ردیابی کنند.
خواندن تاریخ آسان نیست، اما رایانه های مدرن به ما کمک می کنند تا این پایگاه داده ژنتیکی عظیم را رمزگشایی کنیم تا به درک آن کمک کنیم.
تیمی مستقر در دانشگاه استنفورد در حال آزمایش یک جفت نرم‌افزار جدید به نام‌های Gnomix و Gnofix هستند که ژنوم بسیاری از حیوانات را به طور همزمان بررسی می‌کنند و با ترسیم تاریخچه تکاملی آنها، ارتباط آنها را با یکدیگر ارزیابی می‌کنند.
این فرآیند – که از نظر فنی استنتاج اجداد محلی یا LAI نامیده می‌شود – می‌تواند به محققان کمک کند تا منشأ بخش‌های خاصی از DNA در ژنوم یک حیوان را درک کنند.
اینگونه بود که آنها به طور تصادفی به یک ابهام مهم در ژنوم کوچکترین سگ جهان برخوردند.
آنها دریافتند که شیواهواها بخش های متعددی از ژنوم خود را با کایوت های وحشی به اشتراک می گذارند.
قبلاً شواهدی وجود داشت که نشان می داد نژادهای شناخته شده مکزیکی – چیهواهوا و زولویتزکوینتلی بدون مو که اغلب Xolo نامیده می شود – مخلوطی از سگ های اروپایی و پیش کلمبیایی بودند.
اکثر نژادهای سگ خانگی امروزه منشأ اروپایی دارند، اما این دو توانسته اند برخی از اجداد “دنیای جدید” خود را حفظ کنند.
نرم افزار Gnomix به تایید میراث چیهواهوا و Xolo در آمریکای شمالی کمک کرد، با ژن های کایوت در شجره خانواده Chihuahua و تبار سگ قطب شمال بیش از 4 درصد از ژنوم Xolo را تشکیل می دهند.
این مطالعه دقیقاً نشان نمی‌دهد که چه زمانی ژن‌های کایوت ممکن است وارد دودمان چیهواهوا شده باشند، اما تحقیقات نشان می‌دهد که این اتفاق قبل از ورود کلمب به قاره آمریکا رخ داده است.
ما همچنین نمی‌دانیم که این آمیختگی عمدی یا تصادفی بوده است، یا چیهواهواها چه ویژگی‌هایی را ممکن است از اجداد بومی خود به ارث برده باشند – اگرچه چیزی در مورد گوش‌های بزرگ و زوزه‌های رسا آنها وجود دارد که به طرز وحشتناکی یادآور کایوت‌ها است.
https://www.youtube.com/watch?v=zzoM70WknWA frameborder=”0″ allow=”accelerometer;autoplay;clipboard-record; encrypted media;gyroscope;picture-in-picture;web sharing” referrerpolicy=”strict-origin-when-cross-origin” allowfullscreen>برخلاف برخی دیگر از سگ‌های دامان، چیهواهواها علیرغم جثه‌شان به خاطر طبیعت مستقل، مغرور و با اعتماد به نفس خود شناخته می‌شوند. می‌خواهیم فکر کنیم که ممکن است این کایوت وحشی درون آن باشد، اگرچه به سختی می‌توان با اطمینان گفت.
ژاکلین بوید، جانورشناس که در این مطالعه شرکت نداشت، در مقاله‌ای برای The Conversation توضیح داد: «کایوت‌ها و گرگ‌های وحشی به‌طور طبیعی به‌ویژه در مناطق جغرافیایی که ویژگی‌های رفتاری «گرگ‌مانند» مفید هستند، هیبرید می‌شوند.
https://www.youtube.com/watch?v=BicpJjxw_jI frameborder=”0″ allow=”accelerometer;autoplay;clipboard-record; encrypted media;gyroscope;picture-in-picture;web sharing” referrerpolicy=”strict-origin-when-cross-origin” allowfullscreen>کایوت‌ها بسیار کوچک‌تر از گرگ‌ها هستند، اما هنوز با اندازه کوچک چیهواهوا فاصله دارند.
مطالب مرتبط: ممکن است ما احساسات سگ های خود را به روش های شگفت انگیزی اشتباه می خوانیم
قد کوچک چیهواهوا احتمالاً بیشتر از هر چیز دیگری نتیجه انتخاب مصنوعی است که انسان ها برای صفات خاص پرورش می یابند.
بوید نوشت: شواهدی مبنی بر وجود سگ‌های مینیاتوری در میان فرهنگ‌های پیش از تماس میان‌آمریکایی وجود دارد، اما مشخص نیست که آنها چگونه با چیهواهوا ارتباط دارند.
این مطالعه در منتشر شد ارتباطات طبیعت
این مقاله توسط فیونا مک دونالد تصحیح و توسط فیونا مک دونالد ویرایش شده است. در حالی که ما به روند خود افتخار می کنیم، اما فقط انسان هستیم. اگر خطایی را مشاهده کردید، لطفاً به ما اطلاع دهید.
