ADHD در بررسی نزدیک به 2 میلیون نفر با 48 درصد احتمال بیشتر مشکلات روده مرتبط است: ScienceAlert

ADHD شامل مجموعه ای از علائم است که بر حوزه های آگاهی منحصر به فرد ما تأثیر می گذارد.

این وضعیت عصبی رشدی می تواند به صورت مشکل در توجه، کنترل تکانه یا بیش فعالی ظاهر شود.

تخمین زده می شود که 5 درصد از کودکان و تا 4 درصد از بزرگسالان در سراسر جهان به ADHD (اختلال نقص توجه-بیش فعالی) مبتلا هستند و میزان تشخیص گزارش شده در 40 سال گذشته به طور چشمگیری افزایش یافته است.

از آنجایی که سیستم های بدن ما به روش های شگفت آور پیچیده ای به هم مرتبط هستند، علم پیوسته ارتباط بین ADHD و سایر عملکردهای بیولوژیکی را کشف می کند.

در حقیقت، اخیراً دانشمندان شواهد جدیدی ارائه کردند مبنی بر اینکه افراد مبتلا به ADHD به طور قابل توجهی بیشتر احتمال دارد علائم گوارشی (GI) را تجربه کنند.

سارا بلیک، هوگو کانن و ساران شانتیکومار، محققین دانشکده پزشکی وارویک، در اولین مطالعه‌ای که این ارتباط را مورد بررسی قرار نگرفته بود، یک مرور سیستماتیک و متاآنالیز جامع انجام دادند.

آنها شامل داده های نزدیک به دو میلیون نفر در بیش از 20 مطالعه در سراسر جهان هستند که حجم نمونه بین 50 تا تقریبا 750000 شرکت کننده است.

سارا بلیک، یکی از نویسندگان این مطالعه توضیح می‌دهد: «تقریباً همه علائم روده‌ای که ما به آنها نگاه کردیم: یبوست، IBS، حتی سوء هاضمه، به نظر می‌رسید که با ADHD مرتبط باشد.

این علائم می توانند تأثیر واقعی بر زندگی روزمره داشته باشند، اما اگر تمرکز بر خود ADHD باشد، به راحتی می توان آنها را نادیده گرفت.

به گفته محققان، به طور کلی، تشخیص ADHD با 48 درصد افزایش احتمال ابتلا به علائم گوارشی در مقایسه با “جمعیت عصبی” همراه بود.

آنها همچنین شیوع مشکلات خاص را بررسی کردند.

به عنوان مثال، احتمال ابتلا به سوء هاضمه – سوء هاضمه ای که گفته می شود پپسی نام خود را از آن گرفته است – برای افرادی که مبتلا به ADHD تشخیص داده شده بودند، 52 درصد بیشتر بود.

با بالا رفتن از نردبان آماری-علائم، تشخیص ADHD با افزایش 58 درصدی احتمال سندرم روده تحریک پذیر (IBS) همراه بود.

میزان درد شکم 88 درصد افزایش یافته است، اما احتمالاً نوع درد شکمی که از گره خوردن روده‌ها ایجاد می‌شود، نیست.

احتمال یبوست تقریبا دو برابر شد و 97 درصد افزایش داشت. احتمال اسهال بیش از 118 درصد افزایش یافته است.

Encopresis یا از دست دادن کنترل روده، بیشترین افزایش 332 درصدی یا بیش از چهار برابر شیوع را در مقایسه با افراد عصبی نشان داد.

در نهایت، از نظر مشکلات معده و روده نامشخص، افرادی که مبتلا به ADHD تشخیص داده شده بودند، تقریباً دو برابر بیشتر احتمال داشت که چنین بیماری‌های بالقوه مرموزی را تجربه کنند، افزایشی 82 درصدی.

چندین توضیح ممکن است. این امکان وجود دارد که صفات مرتبط با ADHD، مانند افزایش واکنش به استرس، ممکن است حساسیت دستگاه گوارش را افزایش دهد.

عادات غذایی تکانشی و زمان های غذای نامنظم نیز معمولاً رفتارهایی در افراد مبتلا به ADHD مشاهده می شود، و این عادات غذایی نامنظم به طور مستقل با سوء هاضمه، نفخ، و یبوست، از جمله سایر علائم گوارشی مرتبط هستند.

محققان همچنین یک مسیر رفتاری- غذایی- میکروبی را شناسایی کردند.

تکانشگری با تغییر میکروبیوم روده مرتبط است، شاید به این دلیل که برخی از افراد ممکن است انتخاب‌های رژیمی مانند نوشیدنی‌های شیرین و کمبود فیبر داشته باشند، که برای کاهش خطرات مختلف سلامتی و تغذیه باکتری‌های مفید (متاسفانه فیبر، نه نوشابه) ضروری به نظر می‌رسد.

تفاوت در پردازش حسی همچنین می تواند تنوع رژیم غذایی را کاهش دهد، که می تواند فعالیت روده را تغییر دهد و مشکلاتی مانند یبوست ایجاد کند.

علاوه بر این، داروها می توانند به مشکلات گوارشی کمک کنند. اختلالات خواب همچنین می‌تواند بر تحرک، پاسخ‌های ایمنی و آسیب‌پذیری‌های روده تأثیر بگذارد.

جالب توجه است، این نتایج با یافته‌هایی که سایر شرایط رشد عصبی را به مشکلات گوارشی مرتبط می‌کند – مسیری حیاتی برای تحقیقات اخیر – سازگار است.

محور روده-مغز که به طور فزاینده ای روشن شده (اما همچنان بسیار معمایی) نشان داده است که روده و مغز ما بسیار پیچیده تر از آن چیزی است که بسیاری تصور می کنند.

در واقع، اخیراً باکتری های روده به عنوان یک عامل احتمالی در ایجاد اختلال وسواس فکری-اجباری (OCD) برجسته شده اند.

به طور مشابه، و همانطور که محققان ذکر می‌کنند، افراد مبتلا به شرایط عصبی رشدی ممکن است تفاوت‌های مشخصی در جمعیت میکروب‌های روده داشته باشند – که برخی از آنها مشترک هستند – که می‌تواند منجر به عواقب سیستمیک مانند التهاب شود.

به طور قابل توجهی، محور روده-مغز ممکن است به شدت تحت تأثیر عصب واگ، طولانی ترین عصب جمجمه ای قرار گیرد، که یک مسیر دو طرفه را در بدن ایجاد می کند، مانند یک بزرگراه اصلی الکتریکی.

این عصب – که با شرایطی مانند افسردگی مرتبط است – مستقیماً تحت تأثیر مواد شیمیایی ساخته شده توسط میکروب های روده است و فعالیت آن نیز بر التهاب دستگاه گوارش تأثیر می گذارد.

در نتیجه، دیس بیوز روده در افراد مبتلا به ADHD ممکن است منجر به افزایش التهاب شود که منجر به علائم گوارشی گزارش شده در این مطالعه شود.

کار آینده می‌تواند مکانیسم‌های بیولوژیکی زیربنای تنوع میکروبیوم، یکی دیگر از تمرکزهای علمی مهم اخیر را بررسی کند.

آنها همچنین می توانند علت مرغ و تخم مرغ را بررسی کنند که آیا مشکلات گوارشی قبل از تشخیص ADHD است یا در نتیجه توسعه و درمان آن دنبال می شود.

مرتبط: یک مطالعه نشان می دهد که برنامه مدفوع شما چیزهای زیادی در مورد سلامت کلی شما می گوید

Shantikumar، دانشیار بالینی در وارویک و نویسنده ارشد این مطالعه، پیشنهاد می کند که در نهایت، پزشکان باید از بیماران مبتلا به ADHD در مورد علائم GI بالقوه بپرسند تا این مسائل کیفیت زندگی نادیده گرفته نشود.

او نتیجه می گیرد که هنوز رازهای زیادی باقی مانده است:

ما هنوز نمی‌توانیم بگوییم که ADHD باعث این مشکلات روده می‌شود یا دقیقاً چه چیزی باعث ایجاد رابطه می‌شود، اما این الگو به اندازه‌ای قابل توجه است که توجه را جلب کند.»

این تحقیق در مجله اختلالات توجه.