ScienceAlert: مسدود کردن یک پروتئین تخمدان های پیر را در موش نرم نگه می دارد و باروری را طولانی می کند

با افزایش سن تخمدان ها، بافت حمایت کننده آنها سخت تر می شود و کند کردن این روند ممکن است برای طولانی شدن باروری کلیدی باشد.

فضای بین سلول‌ها فقط فضای خالی نیست، بلکه بیشتر شبیه یک حمام ژله‌مانند غنی از پروتئین و مولکول‌های دیگر است که سلول‌ها را در داخل معلق نگه می‌دارد.

همچنین رسانه ای است که از طریق آن سیگنال های شیمیایی و مکانیکی مهم بین سلول ها منتقل می شود.

دانشمندان آن را ماتریکس خارج سلولی می نامند.

قوام این ماتریس در سراسر تخمدان یکسان نیست.

فولیکول های اولیه ساختارهایی در تخمدان هستند که تخمک های اولیه ریز را در حالی که منتظر نوبت خود هستند تا تبدیل به تخمک های کامل شوند نگه می دارند.

این فولیکول ها خون رسانی ندارند و تنها تماس آنها با سلول های دیگر از طریق ماتریکس خارج سلولی است.

برای محافظت از این فولیکول ها تا زمانی که به آنها نیاز باشد، ماتریکس خارج سلولی سفت و محکم نگه داشته می شود و به شدت کنترل می شود.

در همین حال، در اطراف فولیکول هایی که برای لحظه بزرگ خود آماده هستند، ماتریکس خارج سلولی نرم می شود تا سلول های درگیر بتوانند مواد مغذی مورد نیاز خود را دریافت کنند و به آنها فضایی برای رشد بدهند.

تجربیات مختلفی وجود دارد که می‌تواند بر پیری تخمدان تأثیر بگذارد و استرس اکسیداتیو و التهاب مزمن کاندیدهای اصلی آن هستند.

مطالعات نشان می‌دهد که چند دهه پس از زندگی، تخمدان‌ها شروع به ساییدگی و پارگی ناشی از این تجربیات تجمعی می‌کنند: فیبروز – ایجاد بافت اسکار و سخت شدن ماتریکس تخمدان با تجمع کلاژن.

این سفت شدن اثر مضری بر رشد تخمک دارد و ممکن است بخشی از دلیل یائسگی باشد.

اکنون، تیمی به سرپرستی دانشمندان دانشگاه علم و فناوری Huazhong در چین راهی برای انعطاف‌پذیرتر نگه داشتن ماتریکس تخمدان – حداقل در موش‌ها – نشان داده‌اند.

این کشف می تواند منجر به درمان هایی شود که به طور بالقوه یائسگی را به تاخیر می اندازد و سال های باروری افراد را افزایش می دهد. این شامل یک پروتئین سیگنال دهنده ترشح شده به نام اینترلوکین 11 (IL-11) است.

نویسندگان مطالعه در مقاله خود توضیح می‌دهند: «افزایش سفتی ماتریکس تخمدان به شدت به IL-11 وابسته است. پیری طبیعت

به ویژه، مسدود کردن مسیر IL-11 می‌تواند سفتی ماتریکس تخمدان را کاهش دهد و عملکرد تخمدان را در افراد مسن و همچنین در حضور واسطه‌های پاتولوژیک مختلف بهبود بخشد، که نشان می‌دهد این برنامه سلولی رایج می‌تواند در پاسخ به آسیب تخمدان به دلایل مختلف آغاز شود.

اول، آنها بررسی کردند که علائم پیری تخمدان در انسان چگونه می تواند باشد.

آن‌ها نمونه‌های تخمدان سالم را از داوطلبانی که رحم یا تخمدان‌هایشان را به دلیل سرطان دهانه رحم یا آندومتر برداشته بودند، جمع‌آوری کردند، که در گروه‌های جوان (28-18 سال)، میانسال (35-42 سال) و مسن‌تر (47-52 سال) از نظر باروری دسته‌بندی شدند.

این تخمدان ها حاوی سرطانی نیستند که در جای دیگری در دستگاه تناسلی قرار دارد.

آنها همچنین نمونه‌های بافت تخمدان را از داوطلبان 30 تا 40 ساله که تخمدان‌هایشان به دلیل نارسایی زودرس تخمدان ناشی از شیمی‌درمانی (POI)، سندرم متابولیک تخمدان پلی‌اندوکرین (PMOS) و اندومتریوز تخمدان ناکارآمد بود، جمع‌آوری کردند.

این نشان می دهد که نشانگرهای خاصی از پیری تخمدان – و همچنین شرایطی که می توانند بر عملکرد تولید مثل تخمدان تأثیر بگذارند، مانند POI ناشی از شیمی درمانی، PMOS و اندومتریوز تخمدان – با افزایش سفتی ماتریکس تخمدان مرتبط هستند.

نویسندگان با استناد به مطالعات گذشته روی موش ها خاطرنشان می کنند: «علائم بارز پیری تخمدان منجر به بازسازی فیبروتیک و سفت شدن ماتریکس از طریق مسیرهای درهم تنیده می شود که به نوبه خود پیری تخمدان را تسریع می کند و یک چرخه معیوب ایجاد می کند.

این تیم از توالی یابی RNA و پروتئومیکس بر روی نمونه های تخمدان انسان برای شناسایی مولکول هایی استفاده کردند که ممکن است مسئول فعال شدن فیبروبلاست هایی باشند که تخمدان را سخت می کنند و آنها را به سمت IL-11 و IL-11 سوق می دهد. Il11ra1 – ژنی که یک جزء گیرنده IL-11 را کد می کند.

به طور قابل‌توجهی، بیان IL-11 در تخمدان با افزایش سن نه تنها در موش‌ها، بلکه در موش‌ها و مهمتر از همه، در انسان افزایش می‌یابد.

آنها گزارش دادند: “ما دریافتیم که افزایش سن، شیمی درمانی، PCOS و اندومتریوز منجر به ترشح IL-11 در تخمدان می شود که منجر به افزایش سفتی ماتریکس می شود.”

محققان سپس سیگنال‌دهی IL-11 را در موش‌ها، ابتدا با حذف ژن و سپس با رویکردی مشابه درمان – با استفاده از نانوذرات بارگذاری شده با RNA طراحی شده برای از بین بردن پروتئین، مهار کردند.

سفتی تخمدان و تجمع کلاژن در موش ها کاهش یافت و آنها در هر بارداری توله های بیشتری تولید کردند.

ما هنوز راه زیادی تا تبدیل شدن این تحقیق به درمانی که می تواند به افراد کمک کند شانس بچه دار شدن خود را افزایش دهند فاصله داریم. اما آزمایشات بالینی برای درمان های ضد IL-11 برای سایر بیماری ها در حال حاضر در حال انجام است.

https://www.youtube.com/watch?v=YNYLkYzgWI4 frameborder=”0″ allow=”accelerometer; راه اندازی خودکار؛ کلیپ بورد-ضبط; رسانه رمزگذاری شده؛ ژیروسکوپ; عکس در تصویر; اشتراک گذاری وب” referrerpolicy=”strict-origin-when-cross-origin” allowfullscreen>

استوارت کوک، محقق زیست پزشکی که در این مطالعه شرکت نداشت، در مقاله ای به همراه Nature News & Views نوشت: شاید بتوان درمان ضد IL-11 را برای جلوگیری از نارسایی زودرس تخمدان ناشی از شیمی درمانی و/یا درمان سندرم تخمدان پلی کیستیک امتحان کرد.

مطالب مرتبط: به نظر می رسد تخمدان ها بعد از یائسگی نقش دوم شگفت انگیزی پیدا می کنند

برای ده ها میلیون نفر در سراسر جهان که تحت تأثیر ناباروری قرار دارند، این خبر به طور آزمایشی امیدوارکننده است.

نویسندگان این مطالعه نوشتند: «مسدود کردن سیگنال‌دهی IL-11 هم در مدل فیزیولوژیکی پیری تخمدان و هم در مدل‌های مختلف اختلال عملکرد تخمدانی پاتولوژیک، پتانسیل درمانی قابل‌توجهی برای بهبود عملکرد تخمدان دارد.

این مطالعه در منتشر شد پیری طبیعت

این مقاله توسط کارلی کازلا تصحیح و توسط ربکا دایر ویرایش شده است. در حالی که ما به روند خود افتخار می کنیم، ما فقط انسان هستیم. اگر خطایی را مشاهده کردید، لطفاً به ما اطلاع دهید.