در اعماق امواج متلاشی کننده اقیانوس ها منظره ای پنهان نهفته است که بیشتر از آن چیزی که بسیاری از ما می توانستیم تصورش را بکنیم، بیگانه است.
در زیر اقیانوس اطلس منطقه مگاترانسفورم و شکست دالدرومز قرار دارد، پیچ و خم دورافتاده ای از شکستگی های تکتونیکی که در آن پوسته زمین دائماً در مرز بین دو صفحه در حال تغییر است.
اکنون دانشمندان توانسته اند نگاهی اجمالی به زیبایی غم انگیز و غیرمنتظره آن داشته باشند.
استفاده از وسیله نقلیه زیر آب با کنترل از راه دور سوباستیان و وسیله نقلیه زیر آب خودمختار ملکه کودک از عرشه کشتی تحقیقاتی فالکور (همچنین)تیمی به رهبری دانشمند دریایی آرون مایکلف از موسسه تحقیقاتی آکواریوم خلیج مونتری در کالیفرنیا شگفتی هایی را ثبت کرده اند که چشم انسان هرگز ندیده است.
میکالف می‌گوید: «این یافته نشان می‌دهد که چرا تحقیقات هنوز اهمیت دارد.
“حتی در اقیانوس اطلس، جایی که مرزهای صفحات برای دهه ها مورد مطالعه قرار گرفته است، هنوز مکان هایی وجود دارد که با اولین نگاه دقیق می توان چیز کاملا جدیدی را نشان داد. این اکتشاف نشان داد که حتی در یکی از دورافتاده ترین گوشه های اقیانوس، سیاره ما همچنان زنده، پویا و پر از شگفتی است.”
Doldrums تقریباً 60000 کیلومتر مربع (23000 مایل مربع، تقریباً به اندازه دریاچه میشیگان) از بستر اقیانوس اطلس را پوشش می دهد. از خط الراس مید آتلانتیک، بخشی از طولانی ترین رشته کوه جهان عبور می کند و هزاران متر در منطقه پرتگاه فرو می رود.
مانند بسیاری از اعماق اقیانوس، تحقیقات زیادی در این منطقه انجام نشده است. اما از آنجایی که از خط الراس میانی اقیانوس اطلس عبور می کند، یک آزمایشگاه طبیعی ایده آل برای مطالعه فرآیندهای زمین شناسی که طولانی ترین رشته کوه زمین را شکل می دهد، ارائه می دهد.
مایکاله و همکارانش یک ماه را در کشتی سپری کردند فالکور (همچنین) استفاده کنید سوباستیان و ملکه کودک برای انجام تحقیقات میدانی
https://www.youtube.com/watch?v=K9EAwh-fY-Y frameborder=”0″ allow=”accelerometer; راه اندازی خودکار؛ کلیپ بورد-ضبط; رسانه رمزگذاری شده؛ ژیروسکوپ; عکس در تصویر; اشتراک گذاری وب” referrerpolicy=”strict-origin-when-cross-origin” allowfullscreen>گزارش هایی از یافته ها هنوز منتشر نشده است، اما ظاهر اولیه بسیار هیجان انگیز است.
این تیم نه یک، بلکه دو میدان گرمابی را که قبلاً هرگز دیده نشده بودند در عمق تقریباً 4000 متری (13123 فوت) کشف کردند. این مکان‌هایی هستند که گرما و مواد شیمیایی از درون زمین به اقیانوس نفوذ می‌کنند و واحه‌هایی از حیات را بسیار فراتر از دسترس نور خورشید ایجاد می‌کنند.
حتی هیجان‌انگیزتر، به نظر می‌رسد هر دو دریچه‌های مربوط به سرپانتینه‌سازی هستند، یک واکنش شیمیایی بین آب دریا و پریدوتیت معدنی آتشفشانی که هیدروژن و سایر مواد شیمیایی کاهش‌یافته تولید می‌کند که اکوسیستم‌های میکروبی اعماق دریا را تامین می‌کند.
تنها چند میدان هیدروترمال با سرپانتینه شدن مرتبط هستند، از جمله میدان معروف هیدروترمال شهر گمشده.
به دلیل اینکه آنها چقدر از حیات پشتیبانی می کنند، دانشمندان می خواهند آنها را نه تنها برای آنچه می توانند در مورد سیاره خودمان به ما بگویند، بلکه در مورد امکان حیات در جهان های دیگر، مانند قمرهای اقیانوسی مانند اروپا و انسلادوس، مطالعه کنند.
جیوتیکا ویرمانی، مدیر اجرایی مؤسسه اقیانوس اشمیت می‌گوید: «سرپانتینه‌سازی فرآیندی است که در آن آب دریا با مواد معدنی موجود در سنگ‌ها واکنش می‌دهد و گرما و انرژی شیمیایی تولید می‌کند که به حیات در اعماق اقیانوس بدون نور خورشید اجازه رشد می‌دهد، بنابراین درک بهتر این سیستم‌ها ممکن است سرنخ‌هایی برای یافتن حیات در سیارات دیگر ارائه دهد.»
این دریچه‌های گرمابی با حیات در حال خزیدن بودند – میگوهای انبوه، خرچنگ‌های ارواح، و شقایق‌های ظریف در جریان جریان که گرما از دریچه‌های دودکش‌هایی که روی آنها فرود آمده بودند، شاخک‌های خود را تکان می‌دادند.
شگفتی های دیگری از تاریکی پدیدار شد.
به ویژه قابل توجه اولین مشاهده گونه خاصی از ماهی بشکه ای بود که در گرگ و میش و در عمق صدها تا هزاران متری زندگی می کند.
ماهی در ارتفاع 710 متری متعلق به گونه ای نامگذاری شده است تلسکوپ وینتریابه گفته موسسه اقیانوس اشمیت، که قبلاً هرگز در محیط طبیعی خود عکسی از آن گرفته نشده بود.
این مهم است. ماهی‌های بارلی به دلیل آرایش چشم‌های بسیار عجیب خود، متشکل از دو چشم لوله‌ای شکل که با عدسی‌های حساس به نور پوشانده شده‌اند، شناخته می‌شوند که همگی در داخل گنبد شفاف و پر از مایع سر محصور شده‌اند.
این گنبد پیشانی بسیار ظریف است و با بیرون آوردن ماهی از آب فرو می ریزد. برای مدت طولانی، دانشمندان حتی از وجود گنبد اطلاعی نداشتند. دانشمندان تنها با مشاهده این حیوانات در محیط طبیعی خود می توانند این سازگاری عجیب را درک کنند.
در عمق بسیار بیشتر از 3634 متر، محققان دو رویارویی با یکی از شوم ترین ساکنان اعماق، ماهی مرکب غول پیکر متعلق به این جنس داشتند. مگناپینا.
مطالب مرتبط: این موجود شبح وار در اعماق اقیانوس شبیه چیزهایی است که قبلاً دیده بودیم
جزئیات بیشتر در مورد این یافته ها به زمان نیاز دارد تا ظاهر شود. اما حتی قبل از انتشار مقالات علمی جدید، این اکسپدیشن قبلاً یادآوری قابل توجهی از اطلاعات کمی درباره سیاره خود ارائه کرده است.
پائولا زاپاتا رامیرز، دانشمند علوم دریایی از دانشگاه پونتیفیکیا بولیواریانا در کلمبیا، می گوید: “ما در جستجوی دریچه ها، گسل ها و کوه های دریایی به آنجا رسیدیم. ما با چیزی حتی ارزشمندتر می رویم: درک عمیق تر اکوسیستم ها در یکی از کم مطالعه ترین مناطق اقیانوس اطلس.”
هر نمونه، هر تصویر و هر کشفی ما را یک قدم به درک بخش‌های پنهان سیاره‌مان نزدیک‌تر می‌کند.»
این مقاله توسط کلر واتسون تصحیح و توسط پیتر داکریل ویرایش شده است. در حالی که ما به روند خود افتخار می کنیم، ما فقط انسان هستیم. اگر خطایی را مشاهده کردید، لطفاً به ما اطلاع دهید.
